Γιατί αυξάνεται η εχθρότητα εναντίον των Χριστιανών στο Ισραήλ;

Βασικό μοχλό πίεσης του Τελ Αβίβ απέναντι στους επικριτές του για τις εγκληματικές πολιτικές του (ενδεικτικά εδώ, εδώ , εδώ,  εδώ) αποτελεί ο χαρακτηρισμός περί αντισημιτισμού. Πολλές φορές κυβερνήσεις άλλων κρατών υποχωρούν σε τέτοιο βαθμό υπό τον φόβο της «ρετσινιάς», ώστε κλείνουν τα μάτια στο αντιχριστιανικό κλίμα που καταγράφεται στην ισραηλινή κοινωνία.

Οι χριστιανοί αντιπροσωπεύουν περίπου το 2% των 10,2 εκατ. κατοίκων του Ισραήλ και το 79% αυτών είναι Άραβες. Περίπου 2.700 χριστιανοί κληρικοί διαμένουν σήμερα στο Ισραήλ, οι περισσότεροι από τους οποίους δεν είναι Ισραηλινοί πολίτες, σύμφωνα με το Rossing Center, μια διαθρησκειακή οργάνωση με έδρα την Ιερουσαλήμ.

Οι λεκτικές και σωματικές παρενοχλήσεις εναντίον χριστιανών, σε συνδυασμό με τη βεβήλωση εκκλησιαστικών συμβόλων και χώρων λατρείας, έχουν αυξηθεί σημαντικά στο Ισραήλ, φέρνοντας εντάσεις στις σχέσεις μεταξύ των θρησκευτικών κοινοτήτων της χώρας.

Τα επιθετικά περιστατικά κατά χριστιανών έχουν αυξηθεί μετά την επίθεση της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου 2023

Το Religious Freedom Data Center (RFDC), μια εβραϊκή ισραηλινή οργάνωση που λειτουργεί γραμμή υποστήριξης για χριστιανούς, κατέγραψε 181 περιστατικά το 2025 κατά Χριστιανών, χριστιανικών συμβόλων και θεσμών. Από αυτά, 109 ήταν φτυσίματα, 32 λεκτικές επιθέσεις, 22 βανδαλισμοί και 9 σωματική βία. Tα περιστατικά αυξήθηκαν περίπου 63% από το 2024.

Ο 1 στους 3 δεν θέλει να βλέπει Χριστιανούς να φοράνε σταυρό

Ενδεικτικά του φανατισμού μεγάλου μέρους της εβραϊκής κοινωνίας είναι τα στοιχεία του ισραηλινού Rossing Center for Education and Dialogue. Ενώ στην έρευνα του 2008 μόνο το 13% απάντησε ότι καμία από τις δύο θρησκείες –Χριστιανισμός, Ισλάμ- δεν είναι κοντά στον Ιουδαϊσμό, το ποσοστό αυτό αυξήθηκε σημαντικά στην έρευνα για το 2025.

Τα δεδομένα αντανακλούν την επιρροή των σύγχρονων πολιτικών πραγματικοτήτων και τη σύνδεση μεταξύ της ισραηλινοπαλαιστινιακής σύγκρουσης και της θρησκευτικής διάστασης των σχέσεων μεταξύ Εβραίων και Μουσουλμάνων. Το 2008, το 32% των ερωτηθέντων δήλωσε ότι το Ισλάμ είναι πιο κοντά στον Ιουδαϊσμό, ποσοστό που έχει μειωθεί περίπου στο μισό στην παρούσα έρευνα.

Σύμφωνα με το Κέντρο, οι απαντήσεις σε αυτό το ερώτημα δεν αντανακλούν απαραίτητα τεκμηριωμένη θεολογική ή ιστορική γνώση, αλλά μάλλον εκφράζουν ευρύτερες κοινωνικές και πολιτικές στάσεις.

Το 69% των εβραίων δεν θέλουν να αγοράζεται ισραηλινή γη από χριστιανικούς οργανισμούς. Το 42% δεν θέλει να υποστηρίζονται χριστιανικές εκκλησίες και ιδρύματα από το ισραηλινό κράτος, ενώ το 13% θέλει να απαγορευτεί εντελώς η λειτουργία τους στο Ισραήλ.

Το 20% διαφωνεί με την ελευθερία της θρησκείας. Το 27% ενοχλείται όταν βλέπει χριστιανούς να φορούν σταυρό.

Το 41% των ερωτηθέντων θέλει από την κυβέρνησή του να μην κάνει τίποτα για να ανακόψει τη φυγή των Χριστιανών Αράβων στο εξωτερικό, ενώ ένα 25% συμφωνεί με πολιτικές που ενθαρρύνουν την μετανάστευση αυτής της ομάδας στο εξωτερικό.

Πλήγμα για την διεθνή εικόνα του Ισραήλ

Πρόσφατα είχε κάνει τον γύρο του κόσμου η εικόνα της επίθεσης εναντίον μιας Γαλλίδας μοναχής στην Ιερουσαλήμ από έναν 36χρονο Ισραηλινό έποικο. Η επίθεση προκάλεσε σχεδόν ομόφωνη καταδίκη από Ισραηλινούς κυβερνητικούς αξιωματούχους, καθώς και επικρίσεις από τη Γαλλία, την Ισπανία και την Ιταλία. Το ισραηλινό Υπουργείο Εξωτερικών τη χαρακτήρισε μια απεχθή και ντροπιαστική πράξη, «σε άμεση αντίθεση με τις αξίες του σεβασμού, της συνύπαρξης και της θρησκευτικής ελευθερίας πάνω στις οποίες ιδρύθηκε το Ισραήλ».

«Τέτοιου είδους βία τείνει να μένει ατιμώρητη, ενώ επικριτές κατηγορούν τις αρχές ότι αντιμετωπίζουν αυτά τα περιστατικά ως μεμονωμένες πράξεις και όχι ως συμπτώματα ενός ευρύτερου προβλήματος θρησκευτικού εξτρεμισμού και ατιμωρησίας» αναφέρει ο δημοσιογράφος Τζιοβάνι Λογκοράνο στο Foreign Policy.

«Πέρα από τον άμεσο κίνδυνο για τις χριστιανικές κοινότητες, αυτές οι επιθέσεις κινδυνεύουν να διαβρώσουν τη διεθνή θέση του Ισραήλ και να επιβαρύνουν σημαντικές σχέσεις με την Ευρώπη και τον ευρύτερο χριστιανικό κόσμο, όπου οι ανησυχίες για τη θρησκευτική ελευθερία στο Ισραήλ έχουν σημαντικό διπλωματικό βάρος» σημειώνει ο Ιταλός ερευνητής.

Οι ισραηλινές αρχές κάνουν τα στραβά μάτια

Σύμφωνα με την διευθύντρια Γίσκα Χαρανί πολλές περιπτώσεις παρενόχλησης κατά χριστιανών δεν καταγγέλλονται, πράγμα που σημαίνει ότι τα στατιστικά δεν αποτυπώνουν το μέγεθος του προβλήματος, δίχως οι ισραηλινές αρχές να ανταποκρίνονται στις περισσότερες καταγγελίες.

«Αν δεν υπάρχει επιβολή του νόμου, τότε αυτό είναι πράσινο φως για να ξανασυμβεί, ένα είδος παθητικής ενθάρρυνσης», είπε. «Αν αυτός που φτύνει δεν συλληφθεί και δεν διωχθεί, την επόμενη φορά θα είναι χειρότερα. … Τι περιμένουμε; Φόνο;».

Η Χάνα Μπεντκόβσκι, στέλεχος του Rossing Center, δήλωσε ότι η ισραηλινή κυβέρνηση και οι πολίτες της έχουν αισθανθεί ολοένα και πιο απομονωμένοι τα τελευταία χρόνια. Απορροφημένες από τις προτεραιότητες του πολέμου και τις συνεχείς εντάσεις μεταξύ εποίκων και παλαιστινιακών κοινοτήτων στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη, οι αρχές ασφαλείας δείχνουν λιγότερη διάθεση να επιβάλουν την προστασία των μειονοτήτων, με αποτέλεσμα όσοι έχουν εθνικιστικές τάσεις να «επιτρέπουν στον εαυτό τους να γίνεται επιθετικός».

Το ακόμα πιο αρνητικό είναι ότι η Ελλάδα και άλλες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις δεν επιδεικνύουν πολύ λιγότερο ζήλο στην προστασία των χριστιανών, από εκείνον καταπολέμησης του αντισημιτισμού. Μετά από χιλιάδες χρόνια, πολλοί Ισραηλινοί εβραίοι αδυνατούν να κατανοήσουν ότι στη χώρα τους θα μένουν δικαιωματικά πληθυσμοί και άλλων θρησκειών. Η Ιερουσαλήμ εξάλλου δεν είναι μόνο ισραηλινή και το Τελ Αβίβ υποχρεώνεται να επιβάλει την συνύπαρξη στους Αγίους Τόπους.