Παρασκευή 17 Ιουλίου 2026
weather-icon 31o
Τα πογκρόμ στο Μπέλφαστ και η βαριά κληρονομιά του ρατσισμού και της αποικιοκρατίας στη Βόρεια Ιρλανδία

Τα πογκρόμ στο Μπέλφαστ και η βαριά κληρονομιά του ρατσισμού και της αποικιοκρατίας στη Βόρεια Ιρλανδία

Ότι είναι κυρίως «ενωτιστές» (Προτεστάντες) αυτοί που πρωταγωνιστούν στα ρατσιστικά επεισόδια στο Μπέλφαστ καθόλου τυχαίο δεν είναι

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του in.gr στην Google

Τα ρατσιστικά επεισόδια στο Μπέλφαστ, πραγματικά πογκρόμ εναντίον μεταναστών, αποτελούν άλλη μια στιγμή στην πρόσφατη ακολουθία επιστροφής της Ακροδεξιάς στο προσκήνιο. Ας μην ξεχνάμε ότι στη Μεγάλη Βρετανία ήδη η Ακροδεξιά είναι δημοσκοπικά η πρώτη δύναμη, ενώ οι διαδηλώσεις στις οποίες πρωταγωνιστεί ο διαβόητος νεοφασίστας Τόμι Ρόμπινσον, αλλά έχουν δεχτεί και την υποστήριξη του Ίλον Μασκ, και οι οποίες απαιτούν μαζικές απελάσεις μεταναστών και προσφύγων, είναι ιδιαίτερα μαζικές.

Ωστόσο, στις διαδηλώσεις στο Μπέλφαστ υπήρχε και μια ιδιαιτερότητα. Οι άνθρωποι που συμμετείχαν στα επεισόδια και τις καταστροφές ήταν πρωτίστως «ενωτιστές» Προτεστάντες, δηλαδή οπαδοί της παραμονής της Βόρειας Ιρλανδίας στη Μεγάλη Βρετανία. Γι’ αυτό και δεν ήταν λίγοι αυτοί που έσπευσαν να κάνουν την αναλογία με κάποια άλλα αντίστοιχα πογκρόμ το 1969. Μόνο που τότε στο στόχαστρο δεν ήταν οι μετανάστες και οι πρόσφυγες, αλλά οι Καθολικοί, που ιστορικά υποστηρίζουν την επανένωση όλης της Ιρλανδίας. Καθόλου τυχαία το Μπέλφαστ, που μπορεί να μη ζει τις εντάσεις της περιόδου πριν την ειρηνευτική διαδικασία, τη «Συμφωνία της Μεγάλης Παρασκευής» το 1998 και την αναστολή της δράσης των ένοπλων οργανώσεων, εξακολουθεί να είναι μια διαιρεμένη πόλη.

Συνηθίζουμε να αναφερόμαστε στην Βόρεια Ιρλανδία ως μια χώρα όπου συγκρούονται δύο κοινότητες. Παρότι περιγραφικά σωστή μια τέτοια διαπίστωση, παραβλέπει την ιστορικότητα της σύγκρουσης. Η προτεσταντική κοινότητα αποτελεί και ανάμνηση μιας αποικιακής ιστορίας, τουλάχιστον στη συλλογική μνήμη της Ιρλανδία. Το να κραδαίνει κανείς τη βρετανική σημαία, τον Union Jack (ο κόκκινος διαγώνιος σταυρός του οποίου είναι «ο διαγώνιος σταυρός του Αγίου Πατρικίου» και αντιπροσωπεύει την Ιρλανδία) είναι μια κίνηση που ανάγεται σε μια ιστορία κατάκτησης, εποικισμού, και εκμετάλλευσης του πληθυσμού της Ιρλανδίας.

Σε αυτό το πλαίσιο οι «ενωτιστές» Προτεστάντες έχουν μια αρκετά μεγαλή παράδοση και «τεχνογνωσία» σε αυτού του είδους τη βία εναντίον κοινοτήτων, άλλωστε ακόμη και πριν από έναν χρόνο είχαμε βίαιες επιθέσεις μασκοφόρων Προτεσταντών σε μια συνοικία Καθολικών, ενώ επίσης πέρσι είχαμε επιθέσεις και καταστροφές σε μια περιοχή όπου έμεναν Ρομά και μετανάστες από την Ανατολική Ευρώπη.

Προφανώς και τα συγκεκριμένα ρατσιστικά επεισόδια στο Μπέλφαστ δεν είναι μια άμεση και ευθεία συνέχεια της διαίρεσης της Ιρλανδίας. Πιθανώς και μερικοί Καθολικοί να έχουν αντίστοιχα ρατσιστικά αντανακλαστικά. Όμως, η βαθιά ριζωμένη και εμπεδωμένη όχι απλώς σε λόγους, αλλά και στην ίδια τη συγκρότηση των κρατικών θεσμών, αντίληψη για την προτεραιότητα του λευκού δυτικού άντρα δείχνει ένα κοινό νήμα. Ακόμη και εάν οι φορείς του σήμερα ζουν τις ίδιες δύσκολες συνθήκες που ζουν τα λαϊκά στρώματα στη Βρετανία, ύστερα από δεκαετίες ιδιωτικοποιήσεων, αναδιαρθρώσεων, μείωση των πραγματικών εισοδημάτων, διάλυσης των κοινωνικού κράτους.

Δεν είναι τυχαίο ότι σήμερα η κοινή ρητορική της Ακροδεξιάς όχι μόνο στη Βόρεια Ιρλανδία και τη Βρετανία είναι ότι οι «λευκοί» αντιμετωπίζονται σαν «πολίτες δεύτερης κατηγορίες» και δήθεν «ευνοούνται οι μετανάστες», κάτι που υποστηρίζεται από όλη τη μυθολογία ότι οι κοινωνίες μας σήμερα απειλούνται από τους «μη λευκούς» που παρουσιάζονται συλλήβδην ως εγκληματίες, παραβάτες, και «εχθροί του πολιτισμού μας». Μια μυθολογία που έχει τέτοια απήχηση όχι γιατί έχει σχέση με την πραγματικότητα – το ακριβώς αντίθετο, διαψεύδεται καθημερινά στην πράξη – αλλά γιατί προσφέρει την ψευδαίσθηση ότι μπορεί να προσδιορίσει έναν αντίπαλο, έναν εχθρό και να καλέσει σε μάχη εναντίον του, ακόμη και εάν αυτός ο εχθρός όχι μόνο δεν αποτελεί απειλή, αλλά ζει σε ακόμη χειρότερες συνθήκες από αυτούς που τον αντιμετωπίζουν ως «απειλή».

Κάτι που με τη σειρά του υπογραμμίζει ότι το ζήτημα δεν είναι απλώς να «εκπαιδεύσουμε» αυτούς τους ανθρώπους να μην είναι ρατσιστές, ή να τους εξηγήσουμε ότι μπορούν να διεκδικήσουν θετικές αλλαγές στη ζωή τους. Όχι γιατί δεν είναι αναγκαία όλα αυτά, αλλά γιατί αυτό που λείπει είναι η ικανότητα που είχαν – ως ένα βαθμό τουλάχιστον γιατί η μάχη με τον αποικιοκρατικής έμπνευσης εθνικισμό εντός των λαϊκών τάξεων ήταν πάντα άνιση – η Αριστερά και το εργατικό κίνημα να ορίζουν τους πραγματικούς εχθρούς και να καλούν στη μάχη εναντίον τους.

Σχόλια
Γράψτε το σχόλιό σας
0 /50
0 /2000

Ακολουθήστε το in.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις

Προσθήκη του in.gr στην Google

in.gr | Ταυτότητα

Διαχειριστής - Διευθυντής: Λευτέρης Θ. Χαραλαμπόπουλος

Διευθύντρια Σύνταξης: Αργυρώ Τσατσούλη

Ιδιοκτησία - Δικαιούχος domain name: ALTER EGO MEDIA A.E.

Νόμιμος Εκπρόσωπος: Ιωάννης Βρέντζος

Έδρα - Γραφεία: Λεωφόρος Συγγρού αρ 340, Καλλιθέα, ΤΚ 17673

ΑΦΜ: 800745939, ΔΟΥ: ΚΕΦΟΔΕ ΑΤΤΙΚΗΣ

Ηλεκτρονική διεύθυνση Επικοινωνίας: [email protected], Τηλ. Επικοινωνίας: 2107547007

ΜΗΤ Αριθμός Πιστοποίησης Μ.Η.Τ.232442

Παρασκευή 17 Ιουλίου 2026
Cookies