«Σου ζητώ βία» – Η ιστορία της τοξικής σχέσης της Φρίντα Κάλο και του Ντιέγκο Ριβέρα στην οθόνη

Έχουμε δει τα πρόσωπα της Φρίντα Κάλο και του Ντιέγκο Ριβέρα να εμφανίζονται σε αφίσες, ρούχα, κούπες καφέ και στους τοίχους μουσείων σε όλο τον κόσμο. Ο έρωτάς τους έχει τιμηθεί, αναλυθεί, ρομαντικοποιηθεί και μυθοποιηθεί εδώ και δεκαετίες. Ωστόσο, σύμφωνα με τη δημιουργική ομάδα πίσω από την επερχόμενη σειρά του Netflix, η πραγματική ιστορία των θρυλικών Μεξικανών καλλιτεχνών παραμένει σε μεγάλο βαθμό άγνωστη.

Έρως, πάθος, πόλεμος

Ο γίγαντας του streaming αναπτύσσει ένα νέο δράμα που επικεντρώνεται στην παθιασμένη και συχνά καταστροφική σχέση μεταξύ της Κάλο και του Ριβέρα.

Ενώ το έργο βρίσκεται ακόμα στο στάδιο της συγγραφής και δεν έχει ακόμη οριστεί ημερομηνία έναρξης της παραγωγής, οι σκηνοθέτες του, οι Μεξικανοί κινηματογραφιστές Πατρίσια Ρίγκεν και Γκαμπριέλ Ρίπσταϊν, έχουν ήδη μια σαφή εικόνα, όπως αναφέρει η εφημερίδα EL PAÍS.

Φρίντα Κάλο / Wikimedia Commons

Πονηρό και σύγχρονο

Σύμφωνα με τη δημοσίευση, ο στόχος τους δεν είναι να δημιουργήσουν ένα ακόμη παραδοσιακό ιστορικό δράμα γεμάτο γνωστές εικόνες και προβλέψιμες αφηγήσεις.

Αντίθετα, θέλουν να απογυμνώσουν δεκαετίες μυθοποίησης και να αποκαλύψουν τους πολύπλοκους ανθρώπους πίσω από τους θρύλους.

«Θέλουμε να είναι πολύ πονηρό, παραβατικό, διασκεδαστικό και σύγχρονο», εξήγησαν οι σκηνοθέτες σε συνέντευξή τους στην EL PAÍS.

«Ήταν μια πολύ αστεία νεαρή γυναίκα. Είχε απίστευτο χιούμορ και ήταν πάντα ανατρεπτική, αλλά μεγάλωσε σε μια πολύ ιδιαίτερη εποχή, στη σκιά ενός γίγαντα. Ο Ντιέγκο ήταν ο πιο διάσημος ζωγράφος στο Μεξικό»

Φρίντα και Ντιέγκο / Photo: Wikimedia Commons

Πέρα από τον μύθο της Φρίντα Κάλο

Η Κάλο είναι ένα παγκόσμιο πολιτιστικό σύμβολο. Η εικόνα της είναι άμεσα αναγνωρίσιμη, ακόμη και από ανθρώπους που γνωρίζουν ελάχιστα για το έργο της. Η πρόκληση για τους σκηνοθέτες είναι να επανασυνδέσουν το κοινό με την πραγματική γυναίκα πίσω από το είδωλο.

Η Ρίγκεν πιστεύει ότι πολλοί νεότεροι θεατές γνωρίζουν την Κάλο κυρίως ως εμπορική εικόνα και όχι ως πρωτοποριακή καλλιτέχνιδα.

Ως εκ τούτου, έχουν αναλάβει την αποστολή να προσπαθήσουν να αλλάξουν αυτή την εικόνα, εξερευνώντας την προσωπικότητα, τη φιλοδοξία, το χιούμορ και την ανθεκτικότητά της.

Σύμφωνα με τη Ρίγκεν, η Κάλο ήταν πολύ περισσότερα από την τραγική φιγούρα που συχνά απεικονίζεται στην λαϊκή κουλτούρα. Την περιγράφει ως μια πνευματώδη, επαναστατική νεαρή γυναίκα με αξιοσημείωτο χιούμορ και μια φυσική τάση να αμφισβητεί τις κοινωνικές συμβάσεις και προσδοκίες.

Ντιέγκο Ριβέρα / Wikimedia Commons

Μια πολύ αστεία, νεαρή γυναίκα

Η σειρά θα εξετάσει επίσης πώς εξελίχθηκε η καριέρα της Κάλο ενώ ζούσε στη σκιά του Ριβέρα, ο οποίος ήταν ήδη ένας από τους πιο διάσημους καλλιτέχνες του Μεξικού κατά τη διάρκεια του γάμου τους.

Παρά το εξαιρετικό ταλέντο της, η ευρεία αναγνώριση του έργου της Κάλο ήρθε σε μεγάλο βαθμό μετά το θάνατό της.

Η Φρίντα «δεν αναγνωρίστηκε πραγματικά κατά τη διάρκεια της ζωής της», είπε η σκηνοθέτις. «Το έργο της εκτέθηκε μόνο μία φορά, στο τέλος της ζωής της», πρόσθεσε.

«Ήταν μια πολύ αστεία νεαρή γυναίκα. Είχε απίστευτο χιούμορ και ήταν πάντα ανατρεπτική, αλλά μεγάλωσε σε μια πολύ ιδιαίτερη εποχή, στη σκιά ενός γίγαντα. Ο Ντιέγκο ήταν ο πιο διάσημος ζωγράφος στο Μεξικό», επισημαίνει η Πατρίσια.

Το πρώτο γράμμα της Κάλο προς τον Ριβέρα στο ημερολόγιο, γραμμένο με ελικοειδή καλλιγραφία, αποκαλύπτει ένα ισχυρό μείγμα βίας, αγωνίας, αγάπης και τέχνης. «Σου ζητάω βία, μέσα στην ανοησία, και εσύ, μου δίνεις χάρη, το φως σου και τη ζεστασιά σου»

Ένα μακάβριο δίδυμο

«Είναι ένα αρκετά περίπλοκο, αστείο και μακάβριο δίδυμο. Είναι πραγματικά εξαιρετικό», προσθέτει ο Ρίπσταϊν.

Τον ενδιαφέρει, όπως εξηγεί, να απεικονίσει έναν «άνδρα σε κρίση μέσης ηλικίας, που βρίσκεται στο επαγγελματικό του αποκορύφωμα, αλλά η προσωπική του ζωή καταρρέει», και μια «επαναστατική νεαρή γυναίκα που πρέπει να πάρει μια σειρά αποφάσεων αφού τα σχέδιά της ανατρέπονται από ένα ατύχημα».

Και τελικά, «πώς αλληλοσυμπληρώνονται, πώς χρειάζονται ο ένας τον άλλον, πώς μισούν ο ένας τον άλλον, πληγώνουν ο ένας τον άλλον ή αγαπούν ο ένας τον άλλον».

Μια ιστορία αγάπης που καθορίζεται από το πάθος και τη σύγκρουση

Η σειρά θα διερευνήσει πώς εμπνέονταν αμοιβαία καλλιτεχνικά, ενώ ταυτόχρονα προκαλούσαν ο ένας στον άλλο βαθύ πόνο. Με σύγχρονη γλώσσα, η σχέση τους θα μπορούσε εύκολα να περιγραφεί ως τοξική.

Ωστόσο, οι σκηνοθέτες ενδιαφέρονται να απεικονίσουν την πολυπλοκότητα που κρύβεται πίσω από αυτή την ετικέτα.

Οι δημιουργοί της ταινίας είναι επίσης αποφασισμένοι να αποφύγουν την παρουσίαση μιας ρομαντικοποιημένης εικόνας του Μεξικού. Ο Ρίπσταϊν αναφέρει ότι το κοινό έχει ήδη δει αρκετές ιστορίες βασισμένες σε κλισέ ενός μυστικιστικού ή εξωτικού Μεξικού.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Frida Kahlo Corporation (@realfridakahlo)

Αναζητώντας τη νέα Φρίντα και τον Ντιέγκο

Η επιλογή του καστ παραμένει μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις του έργου. Η Ρίγκεν είναι πεπεισμένη ότι το Μεξικό διαθέτει πολλές ταλαντούχες ηθοποιούς ικανές να ενσαρκώσουν τη Φρίντα Κάλο. Η εύρεση του κατάλληλου ηθοποιού για τον ρόλο του Ριβέρα, ωστόσο, ενδέχεται να αποδειχθεί πιο δύσκολη.

Ο τοιχογράφος διέθετε μια χαρακτηριστική εμφάνιση και μια επιβλητική φυσική παρουσία που λίγοι σύγχρονοι ηθοποιοί έχουν από τη φύση τους.

Εν τω μεταξύ, οι ερευνητές βυθίζονται σε ημερολόγια, επιστολές, φωτογραφίες και ιστορικά αρχεία αναζητώντας λεπτομέρειες που αποκαλύπτουν την ιδιωτική ζωή του ζευγαριού.

Αυτά τα υλικά θα βοηθήσουν στη διαμόρφωση αυτού που οι σκηνοθέτες ελπίζουν να είναι μια αυθεντική και συναισθηματικά ειλικρινής απεικόνιση.

Photo: The Diary of Frida Kahlo: An Intimate Self-Portrait

Μια σχέση φωτιά

Αρκετές από αυτές τις επιστολές συντάχθηκαν στο περίφημο ημερολόγιο της Κάλο, το οποίο ξεκίνησε λίγα χρόνια μετά την επανασύνδεσή της με τον Ριβέρα και κράτησε μέχρι τον θάνατό της το 1954.

Το πρώτο γράμμα της Κάλο προς τον Ριβέρα στο ημερολόγιο, γραμμένο με ελικοειδή καλλιγραφία, αποκαλύπτει ένα ισχυρό μείγμα βίας, αγωνίας, αγάπης και τέχνης. «Σου ζητάω βία, μέσα στην ανοησία, και εσύ, μου δίνεις χάρη, το φως σου και τη ζεστασιά σου» γράφει σε μια νύξη προς την εκρηκτική φύση της σχέσης τους.

Και αμέσως μετά, επιβεβαιώνει την αγάπη της γι’ αυτόν σε μια γλώσσα που καταλαβαίνουν και οι δύο πάρα πολύ καλά: Τη ζωγραφική. «Θα ήθελα να σε ζωγραφίσω, αλλά δεν υπάρχουν χρώματα, γιατί υπάρχουν τόσα πολλά, στη σύγχυσή μου, την απτή μορφή της μεγάλης μου αγάπης».

Το πάθος της Κάλο για τον Ριβέρα είναι τόσο έντονο και πολύπλευρο, εξηγεί, που δεν υπάρχουν αρκετές αποχρώσεις για να το αποτυπώσουν.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Frida Kahlo (@fridakahlo)

Με αναφορές στην φασματοσκοπία

Και σε άλλες επιστολές, επίσης, η Κάλο χρησιμοποιεί το λεξιλόγιο του χρώματος για να περιγράψει το σεξ και τον έρωτα. «Τα μάτια σου πράσινα σπαθιά μέσα στη σάρκα μου. Κύματα ανάμεσα στα χέρια μας. Όλοι σας σε έναν χώρο γεμάτο ήχους – στη σκιά και στο φως. Σε αποκαλούσαν auxochrome, αυτός που συλλαμβάνει το χρώμα. Εγώ χρωματοφορέας – αυτός που δίνει χρώμα».

Τα αξοχρώματα και τα χρωμοφόρα, το γιν και το γιανγκ της θεωρίας των χρωμάτων, είναι τα μοριακά δομικά στοιχεία που μας επιτρέπουν να βλέπουμε τον κόσμο σε όλες τις πολυάριθμες αποχρώσεις του. Στο μήνυμα της Κάλο, αντιπροσωπεύουν μια ρομαντική σχέση όπου ο ένας δίνει και ο άλλος παίρνει.

Ενώ αυτή η μεταφορά παραπέμπει στην ανισότητα και την ανισορροπία, η Κάλο τονίζει ξανά και ξανά ότι, παρά τις αναταραχές, αυτή είναι μια σχέση από την οποία ευδοκιμεί.

Μια τεθλασμένη, δική τους ισορροπία

Σε μια επόμενη επιστολή, γράφει: «Πάνω στη μορφή σου, οι βλεφαρίδες των λουλουδιών ανταποκρίνονταν στο άγγιγμά μου, το μουρμουρητό των ρυακιών. Στο χυμό των χειλιών σου υπήρχαν κάθε λογής φρούτα, το αίμα του ροδιού, ο ορίζοντας της μαμής και ο καθαρισμένος ανανάς. Σε πίεσα στο στήθος μου και το θαύμα της μορφής σου διαπέρασε όλο μου το αίμα μέσα από τις άκρες των δαχτύλων μου».

Αλλά η Κάλο πίστευε επίσης ότι η σχέση της με τον Ριβέρα υπερέβαινε τον σωματικό, φυσικό, ακόμη και ζωγραφικό κόσμο. «Δεν είναι αγάπη, ούτε τρυφερότητα, ούτε στοργή, είναι η ίδια η ζωή, η ζωή μου, που βρήκα όταν την είδα στα χέρια σου, στο στόμα σου και στα στήθη σου» του γράφει.

«Έχω στο στόμα μου τη γεύση των αμυγδάλων από τα χείλη σου. Οι κόσμοι μας δεν βγήκαν ποτέ έξω. Μόνο ένα βουνό μπορεί να γνωρίσει τον πυρήνα ενός άλλου βουνού».