Χόιτ Ρίτσαρντς – Το μοντέλο των 80s που έγινε ψυχολογικός σκλάβος στα δίχτυα μιας αίρεσης της Νέας Υόρκης
Μια νέα σειρά ντοκιμαντέρ του HBO εστιάζει στον Χόιτ Ρίτσαρντς, ένα από τα πιο επιτυχημένα μοντέλα των 80s και 90s, ο οποίους έζησε μια τρομακτική ζωή.
«Όλοι γυρίζουν το κεφάλι καθώς ο Χόιτ Ρίτσαρντς περπατά ατάραχος μέσα στο αμυδρό φως και τον κοσμικό θόρυβο του Petty Cash Taqueria, στην περιοχή Φέρφαξ του Λος Άντζελες» γράφει ο Mike Sager στο Du Jour και συνεχίζει: «Με ύψος 1,85 μ., σμιλεμένο σαγόνι και λακκάκι, και μια τούφα από γκριζοπλάτινα μαλλιά που πέφτει αλαζονικά πάνω από το ένα φρύδι, κάνει άμεση εντύπωση: Αυτός ο τύπος πρέπει να είναι κάποιος».
Τρελές εποχές
Και όντως ήταν. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980 και του 1990, ο Ρίτσαρντς ήταν ένα από τα πιο περιζήτητα μοντέλα στον κόσμο της μόδας. Ταξίδεψε σε όλο τον πλανήτη, εμφανιζόμενος σε διαφημιστικές καμπάνιες για τους Versace, Valentino, Ralph Lauren και Cartier, ενώ αποτελούσε αγαπημένο μοντέλο για φωτογράφους όπως ο Μπρους Γουέμπερ, ο Ρίτσαρντ Άβεντον και ο Χέλμουτ Νιούτον.
Το 1992, το ιταλικό ανδρικό περιοδικό Mondo Uomo του αφιέρωσε ένα αφιέρωμα 58 σελίδων, ενώ η Vogue τον ανακήρυξε ένα από τα 25 κορυφαία ανδρικά μοντέλα όλων των εποχών.
Συνεργάστηκε και συναναστράφηκε με τα κορυφαία μοντέλα της εποχής, όπως η Σίντι Κρόφορντ, η Λίντα Ευαντζελίστα, η Κρίστι Τέρλινγκτον και η Ναόμι Κάμπελ, και έχει να διηγηθεί μια πικάντικη ιστορία για το πώς βρέθηκε στριμωγμένος ανάμεσα στις δύο τελευταίες -οι οποίες ήταν σχεδόν γυμνές, ενώ ο Ρίτσαρντς φορούσε απλά ένα μακό- σε ένα πάρτι γενεθλίων του φωτογράφου Στίβεν Μεϊζέλ. Ήταν, χωρίς αμφιβολία, το πρώτο ανδρικό σούπερ μοντέλο.
Χόιτ Ρίτσαρντς – Το σούπερ μοντέλο των 90s / ΗΒΟ
Ψυχολογικά σκλαβωμένος
Όσο επιτυχημένος και αν ήταν ο Ρίτσαρντς επαγγελματικά, ωστόσο, έκρυβε ένα οδυνηρό μυστικό. Για χρόνια, ήταν μπλεγμένος σε μια σκοτεινή, θρησκευτική αίρεση που ονομαζόταν Eternal Values, η οποία τον κρατούσε ψυχολογικά σκλαβωμένο με περίπλοκες μορφές αγάπης και κακοποίησης, καθησύχασης και αποδοκιμασίας.
Τελικά θα κατάφερνε να σώσει τον εαυτό του, αλλά δεν θα ήταν ποτέ ο ίδιος.
Η ιστορία από την αρχή
Στο τέλος του καλοκαιριού, μεταξύ του τρίτου και του τέταρτου έτους σπουδών του στο Πρίνστον, ο Χόιτ Ρίτσαρντς ανακαλύφθηκε από έναν ατζέντη μοντέλων και επιλέχθηκε για μια διαφημιστική καμπάνια του Jeffrey Banks.
Τότε ονομαζόταν Τζον Ρίτσαρντς Χόιτ -η αλλαγή του επαγγελματικού του ονόματος θα γινόταν αργότερα. «Οι φωτογραφίες δημοσιεύτηκαν εκείνο το φθινόπωρο και ξαφνικά ήμουν ένα από τα “νέα πρόσωπα”», λέει σήμερα. «Το πρακτορείο με πήρε τηλέφωνο. Μου είπαν: “Έχουμε μια δουλειά για σένα στο Τόκιο την Τρίτη”. Και εγώ απάντησα: “Άκου, συγγνώμη, έχω εξετάσεις”».
Ήταν μια συναρπαστική εμπειρία για ένα τυπικό αμερικανόπουλο που μόλις λίγους μήνες πριν θεωρούσε τους αγώνες ποδοσφαίρου της Παρασκευής το βράδυ ως ένα από τα πιο συναρπαστικά γεγονότα της ζωής του.
Το τραύμα της μητέρας
Ο Ρίτσαρντς ήταν το τέταρτο από έξι παιδιά, γεννημένος το 1962 στη Σίριακουζ της Νέας Υόρκης. Ο πατέρας του ήταν μηχανικός με σπουδές στο Πανεπιστήμιο Lehigh και η μητέρα του απόφοιτος του Mount Holyoke. Και οι δύο οικογένειες ισχυρίζονταν ότι είχαν ρίζες στην Αμερικανική Επανάσταση.
Όταν ο Ρίτσαρντς ήταν δύο ετών, η οικογένεια μετακόμισε σε μια πλούσια συνοικία στη Main Line της Φιλαδέλφειας. Αργότερα, στο Πρίνστον, σπούδασε οικονομικά και έπαιζε ποδόσφαιρο στην πανεπιστημιακή ομάδα.
Η μητέρα του Ρίτσαρντς, ωστόσο, είχε μια δύσκολη παιδική ηλικία, η οποία, όπως λέει ο ίδιος Ρίτσαρντς, πιθανότατα επηρέασε τον τρόπο με τον οποίο σχετιζόταν με τα δικά της παιδιά. Όταν η δική της μητέρα, που ήταν αλκοολική, πέθανε σε νεαρή ηλικία, η Τέρι Ρίτσαρντς ανέλαβε εξ ολοκλήρου τη φροντίδα των μικρότερων αδελφών της.
Μια μέρα, το καλοκαίρι πριν από την τρίτη τάξη του λυκείου, ο Ρίτσαρντς βρισκόταν στην παραλία Νομπαντίρ -ένα στέκι για παιδιά που οι ντόπιοι αποκαλούσαν «Παραλία Χωρίς Σουτιέν»- όταν συνάντησε έναν άνδρα μεγαλύτερης ηλικίας
Το HBO παρουσιάζει το τρέιλερ και την αφίσα της ντοκιμαντέρ σειράς «Bring Me the Beauties: A Model Cult», που αφηγείται τα χρόνια ενός άνδρα σούπερ μοντέλου, του Χόιτ Ρίτσαρντς, μέσα σε μια αίρεση της Νέας Υόρκης
Η κερδισμένη αγάπη της μητέρας
«Όταν προέρχεσαι από ένα τέτοιο περιβάλλον» λέει ο Ρίτσαρντς, «προσπαθείς να ελέγχεις τα πάντα, επειδή δε θέλεις να πληγωθείς ξανά. Δημιουργείς μια φούσκα μέσα στην οποία ζεις, όπου ποτέ δεν φταις εσύ, και αν κάτι πάει στραβά, εσύ είσαι το θύμα».
Ως παιδί και έφηβος, προσπάθησε πολύ να την ευχαριστήσει. «Η μητέρα μου ήταν πολύ σαφής σχετικά με το τι περίμενε από μένα» λέει. «Για να κερδίσω την αγάπη που ήθελα από εκείνη, ένιωθα ότι έπρεπε να προσπαθήσω να γίνω αυτό που ήθελε εκείνη να είμαι, ακόμα κι αν αυτό δεν μου φαινόταν απαραίτητα σαν τον πραγματικό μου εαυτό».
Ταλαντούχος αθλητής από μικρή ηλικία, ο Ρίτσαρντς έλκονταν από τον αθλητισμό. «Πάντα με έλκυαν τα πράγματα που συγκέντρωναν κόσμο· με τον αθλητισμό ήταν εύκολο αυτό», λέει. «Όλα αυτά τα μάτια στραμμένα πάνω μου μού έδιναν την αίσθηση ότι ίσως θα θεράπευαν κάτι. Είναι ο ίδιος λόγος για τον οποίο νομίζω ότι κατέληξα να γίνω μοντέλο».
Όπως πολλές εύπορες οικογένειες, οι Χόιτ περνούσαν τα καλοκαίρια τους στο Ναντάκετ, σε μια περιοχή που ονομάζεται Σίμο, σε ένα σπίτι που η μητέρα του είχε ονομάσει «Σίμο το Πιο Χαρούμενο».
Μια μέρα, το καλοκαίρι πριν από την τρίτη τάξη του λυκείου, ο Ρίτσαρντς βρισκόταν στην παραλία Νομπαντίρ -ένα στέκι για παιδιά που οι ντόπιοι αποκαλούσαν «Παραλία Χωρίς Σουτιέν»- όταν συνάντησε έναν άνδρα μεγαλύτερης ηλικίας, αλλά που εξακολουθούσε να φαίνεται νεανικός, ο οποίος σχεδίαζε ένα διάγραμμα γιν και γιανγκ στην άμμο.
Ο Φον Μίρερς κάλεσε μια παρέα ανηλίκων από την παραλία στο σπίτι του για μπίρα. «Θυμάμαι που έφτασα εκεί και κατάλαβα αμέσως ότι αυτή ήταν σίγουρα η φθηνότερη μπίρα που μπορούσε κανείς να αγοράσει»
Ο Φρέντερικ φον Μίρερς ήταν γεμάτος ιδέες. Ψηλός, αδύνατος και όμορφος, μιλούσε για την ανατολική φιλοσοφία, τον ινδουισμό και τη μετενσάρκωση. Η προσοχή που έδειχνε στον νεαρό Ρίτσαρντς ήταν αναζωογονητική.
Εκείνη την εποχή, οι γονείς του Ρίτσαρντς τον πίεζαν να μεταγραφεί από το δημόσιο σχολείο του για να φοιτήσει στο φημισμένο Haverford School, και, όπως λέει τώρα, δεν βρισκόταν σε ιδιαίτερα καλή φάση.
«Εγώ ήμουν 16 ετών, εκείνος ήταν στα τριάντα» λέει ο Ρίτσαρντς. «Όταν είσαι σε αυτή την ηλικία, το να έχεις έναν ενήλικα που σου μιλάει σαν ενήλικας τραβάει την προσοχή σου».
Ο Φον Μίρερς κάλεσε μια παρέα ανηλίκων από την παραλία στο σπίτι του για μπίρα. «Θυμάμαι που έφτασα εκεί και κατάλαβα αμέσως ότι αυτή ήταν σίγουρα η φθηνότερη μπίρα που μπορούσε κανείς να αγοράσει», λέει ο Ρίτσαρντς. «Δεν εντυπωσιάστηκα και πολύ».
Όμως, το επόμενο καλοκαίρι ο φον Μίρερς επέστρεψε, και πάλι το καλοκαίρι μετά από αυτό, και ο Ρίτσαρντς συνέχισε να έλκεται από αυτόν για λόγους που δεν μπορεί να εξηγήσει. Ο Φρέντι, όπως άρχισαν να τον αποκαλούν, έφτιαξε τον αστρολογικό χάρτη του Ρίτσαρντς και ο Ρίτσαρντς, με τη σειρά του, άρχισε να διαβάζει ινδουιστικά κείμενα και άλλα βιβλία που του πρότεινε ο Φρέντι.
Πέρασε από το να μην εντυπωσιάζεται στο να είναι ξετρελαμένος. «Μια χρονιά επρόκειτο να πάω στην Αγγλία. Μου είπε ότι η εμπειρία αυτή θα άλλαζε πραγματικά τη ζωή μου -πράγμα που όντως συνέβη, αλλά δεν χρειάζεται να είσαι επιστήμονας για να το καταλάβεις αυτό», λέει σήμερα ο Ρίτσαρνς στο Du Jour.
«Θυμάμαι που σκεφτόμουν, όταν μου συνέβαιναν όλα αυτά, ότι ο Φρέντι είναι πραγματικά διoρατικός!».
Οι επισκέψεις στο Μανχάταν
Όσο φοιτούσε στο Πρίνστον, και στα πρώτα βήματα της καριέρας του ως μοντέλο, ο Ρίτσαρντς άρχισε να επισκέπτεται τον Φρέντι στο Μανχάταν τα σαββατοκύριακα. Αυτός και άλλοι νεαροί ακόλουθοί του συνόδευαν τον Φρέντι στο Studio 54, όπου ήταν αδύνατο να μπει κανείς χωρίς γνωριμίες.
Μόλις έμπαιναν μέσα, η παρέα έβλεπε τους θαμώνες να κάνουν σεξ στην πίστα και να παίρνουν κοκαΐνη στις τουαλέτες, αλλά ο Ρίτσαρντς και η κλίκα του είχαν πιο ευγενείς επιδιώξεις. Ο Φρέντι ήταν αντίθετος με το ποτό και τα ναρκωτικά. Πίστευε ότι το σώμα ήταν ο ναός του Θεού. Τις πρώτες πρωινές ώρες, η παρέα επέστρεφε στο πολυτελώς διακοσμημένο διαμέρισμα του Φρέντι για να συζητήσει ανατολική φιλοσοφία.
«Στο μυαλό μου σκεφτόμουν ότι τον εκμεταλλευόμουν» λέει ο Ρίτσαρντς. «Έφερνα μαζί μου μερικούς φίλους από το σχολείο και ξέραμε ότι μπορούσε να μας βάλει στο Studio 54 και ότι μπορούσαμε να μείνουμε στο διαμέρισμά του. Το έβλεπα σαν να εκμεταλλευόμουν αυτόν τον τύπο!».
Το διαμέρισμα του φον Μίρερς στην 54η Ανατολική Οδό στο Μανχάταν / YouTube
Έγιναν γείτονες
Μέχρι το τελευταίο έτος των σπουδών του στο πανεπιστήμιο, ο Ρίτσαρντς είχε υπογράψει συμβόλαιο με την Ford Models και πλήρωσε με υπερηφάνεια τα δίδακτρα των δύο τελευταίων εξαμήνων του πανεπιστημίου από την τσέπη του.
Αποφοίτησε την άνοιξη του 1985 και μετακόμισε σε ένα διαμέρισμα στο ίδιο κτίριο του Μανχάταν με αυτό του Φρέντι. Όμως, η σχέση τους δεν περιοριζόταν απλώς στο να είναι γείτονες.
Ο Ρίτσαρντς γινόταν σταδιακά μέλος της Eternal Values, μιας λατρευτικής ομάδας υπό την ηγεσία του φον Μίρερς, στην οποία ανήκαν αρκετοί κάτοικοι του κτιρίου.
Από τότε και για τα επόμενα χρόνια, ο Ρίτσαρντς δώριζε σχεδόν όλα τα κέρδη του στην ομάδα, βοηθώντας να καλυφθεί το ενοίκιο των διαμερισμάτων που διατηρούσε ο Φρέντι στο κτίριο, καθώς και άλλων που άρχισε να αποκτά αφού η ομάδα μεγάλωνε σε αριθμό.
Όταν δεν ταξίδευε για κάποια δουλειά ως μοντέλο ή για διαφημιστικά, ο Ρίτσαρντς περνούσε τις μέρες και τις νύχτες του κάνοντας ασήμαντες δουλειές γύρω από το κτίριο ή μελετώντας μαζί με τον Φρέντι και, παρά τη χρηματοοικονομική του σημασία για την ομάδα, κοιμόταν σε ένα στρώμα στο πάτωμα.
Η Eternal Values ιδρύθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1980 από τον φον Μίρερς, ο οποίος ήταν και ο ίδιος πρώην μοντέλο, διακοσμητής εσωτερικών χώρων και κοσμικός.
Αστρολόγος και αυτοαποκαλούμενος προφήτης, ισχυριζόταν ότι ήταν εξωγήινος που είχε μετενσαρκωθεί από τον μακρινό αστέρα Αρκτούρο. Είπε ότι είχε έρθει στη Γη για να προειδοποιήσει τους ανθρώπους για μια επικείμενη αποκάλυψη που θα προκληθεί από μια αλλαγή στους μαγνητικούς πόλους του πλανήτη και για να εκπαιδεύσει τους μαθητές του ώστε να γίνουν ηγέτες μετά την καταστροφή.
Εύποροι, ελεγχόμενοι και φανατισμένοι
Με έδρα την πολυκατοικία του φον Μίρερς στην ανατολική πλευρά του Μανχάταν -η ομάδα διατηρούσε επίσης ένα σοφίτα στο Μπρονξ και, αργότερα, ένα μεγάλο σπίτι στη Βόρεια Καρολίνα- η Eternal Values προσέλκυσε νέους, έξυπνους και συχνά εύπορους οπαδούς.
Οι περισσότεροι αναζητούσαν μια βαθύτερη κατανόηση του σύμπαντος· ορισμένοι ανταμείφθηκαν με μια ζωή ελεγχόμενου νου και φανατισμού.
Στην ακμή της, η ομάδα αριθμούσε περίπου 100 ενεργά μέλη. Μιλούσαν με τη γλώσσα της Νέας Εποχής, αναφερόμενοι συχνά σε «υψηλά εξελιγμένες προσωπικότητες», «αποκήρυξη του εγώ», «το λευκό φως και το βιολετί φως» και την επερχόμενη αποκάλυψη, η οποία θα καθιστούσε περιττές την προσωπική περιουσία και τις σχέσεις.
Αστρολόγος και αυτοαποκαλούμενος προφήτης, ισχυριζόταν ότι ήταν εξωγήινος που είχε μετενσαρκωθεί από τον μακρινό αστέρα Αρκτούρο
Οι αστρολογικοί χάρτες και οι αναγνώσεις ζωής, που πραγματοποιούνταν από τον φον Μίρερς ή έναν από τους ακόλουθούς του, διαδραμάτιζαν κεντρικό ρόλο. Συχνά περιλαμβανόταν μια «συνταγή πολύτιμων λίθων», που είχε υιοθετηθεί από την ινδουιστική πίστη στις θεραπευτικές ιδιότητες ορισμένων πολύτιμων λίθων.
«Οι πολύτιμοι λίθοι είναι οι συμπυκνωμένες σκέψεις του Θεού», είπε στο Vanity Fair σε μια συνέντευξη το 1990.
Ο φον Μίερς έλεγε στους οπαδούς του ότι είχε διασυνδέσεις για εξαιρετικές προσφορές σε πέτρες, τις οποίες συχνά τους πουλούσε για πάνω από 100.000 δολάρια· οι πληρωμές γίνονταν δεκτές μόνο σε μετρητά ή επιταγές.
«Οι πολύτιμοι λίθοι υποτίθεται ότι ήταν οι πιο αγνές μορφές ύλης στον πλανήτη μας» λέει ο Ρίτσαρντς, ο οποίος αγόρασε πέτρες αξίας μιας περιουσίας όλα αυτά τα χρόνια. «Υποτίθεται ότι χαλάρωναν τις εγγενείς αδυναμίες σου και ενδυνάμωναν τα δυνατά σου σημεία».
Το ψέμα των πολύτιμων λίθων
Μέσα στην ομάδα, ο αριθμός των πολύτιμων λίθων που κατείχε κανείς θεωρούνταν δείγμα ευσέβειας. «Ξόδεψα πάνω από 150.000 δολάρια», λέει ο Ρίτσαρντς. «Όλοι οι πολύτιμοι λίθοι συνοδεύονταν από πλαστές εκτιμήσεις. Όταν τους πούλησα αργότερα, ανακάλυψα ότι άξιζαν λιγότερο από 8.000 δολάρια».
Όταν η ιστορία του Φρέντι συμπεριλήφθηκε σε ένα δημοφιλές βιβλίο του 1985, το Aliens Among Us -«Μια εκθαμβωτική αληθινή μαρτυρία ότι οι εξωγήινοι βρίσκονται στη Γη», υποσχόταν το βιβλίο- η Eternal Values έγινε εθνικό φαινόμενο.
Χιλιάδες ελπιδοφόροι επικοινώνησαν με τον Φρέντι για αστρολογικές αναλύσεις με 350 δολάρια ανά συνεδρία. Εκατοντάδες παρασύρθηκαν στις απάτες του με τους πολύτιμους λίθους. Ο Ρίτσαρντς, που τότε βρισκόταν στην ακμή της καριέρας του ως μοντέλο, παρουσιάζονταν σε συνεντεύξεις και εμφανίσεις.
Αλλά ενώ ο φον Μίρερς πλούτιζε, ο Ρίτσαρντς βρήκε στην Eternal Values κάτι πιο σταθερό. «Τα οικονομικά πήγαιναν τέλεια, υπήρχε πλούτος παντού: πολλά ναρκωτικά, πολλή κοκαΐνη», λέει ο Ρίτσαρντς.
«Όντας στην Eternal Values, είχες την αίσθηση ότι υπήρχε μια εναλλακτική λύση σε όλα αυτά. Το μήνυμα ήταν: μην προσκολλάσαι σε αυτόν τον πλούτο και την παρακμή, γιατί υπάρχει πραγματικά ένα υψηλότερο νόημα σε όλα αυτά. Ο Φρέντι ουσιαστικά έλεγε: “Βγάλε το κεφάλι σου από τον κώλο σου, γιατί ο κόσμος πλησιάζει στο τέλος του -καλύτερα να βάλεις τα πράγματα σε τάξη, γιατί έχεις περάσει ολόκληρες ζωές προετοιμάζοντας αυτή την ευκαιρία”».
Το αίσθημα σκοπού
Ο Γκίλμπερτο Πικινίτς εντάχθηκε στην ομάδα το 1981, αφού άκουσε τον Φρέντι να μιλάει στο ραδιόφωνο. Ως άνθρωπος που αναζητούσε διαρκώς, ο Πικινίτς θυμάται το αίσθημα σκοπού που του έδωσε η οργάνωση Eternal Values.
«Όλοι είχαμε την αίσθηση ότι βρισκόμασταν σε μια κρίσιμη αποστολή που θα βοηθούσε να σώσουμε τους εαυτούς μας, τους φίλους και τις οικογένειές μας από την επερχόμενη αποκάλυψη» λέει.
«Το μήνυμα επιβεβαιώθηκε από μόνο του με την πάροδο των χρόνων. Άρχιζες να φοβάσαι ότι αν έφευγες, ίσως να έχανες κάτι σημαντικό, κάτι για το οποίο είχες θυσιαστεί».
Η κακοποίηση ήταν και συναισθηματική. «Το παρατσούκλι μου ήταν Dipshit. Όταν δεν είχα μπλέξει, με φώναζαν Dippy, αλλά γενικά με φώναζαν απλά Dipshit» θυμάται ο Ρίτσαρντς
Επειδή ο Ρίτσαρντς ήταν η κότα με τα χρυσά αυγά της ομάδας, ορισμένοι ένιωθαν ότι του δίνονταν ειδικά προνόμια, «όπως το να ταξιδεύει σε όλο τον κόσμο και να πηδάει πανέμορφα μοντέλα» λέει ο Πικινίτς.
Ωστόσο, ενώ ζούσαν από τα χρήματά του, η ομάδα ένιωθε ότι το έργο του Ρίτσαρντς ήταν εγγενώς κακό. «Το γεγονός ότι ο κόσμος δίνει τόση σημασία σε κάποιον που κέρδισε τη γενετική λοταρία -μέχρι το σημείο να βάλει μια διαφημιστική πινακίδα στην Times Square και να πληρώσει σε αυτό το άτομο εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια- είναι ο ακριβής λόγος για τον οποίο ο κόσμος πρέπει να καταστραφεί» λέει ο Ρίτσαρντς σε μια προσπάθεια να εξηγήσει τη λατρευτική άποψη της αίρεσης.
Προσπάθησε να υποβαθμίσει τη μυστική του ζωή με τους ανθρώπους που γνώριζε ως μοντέλο, ενώ έπαιρνε αποφάσεις που οι συνάδελφοί του δεν καταλάβαιναν. «Όλοι οι άλλοι το διασκέδαζαν. Ήταν κάτι σαν: “Έλα, πάμε στη Μαντόνα για το Σαββατοκύριακο!”» θυμάται ο Ρίτσαρνς. «Αλλά εγώ έλεγα: “Όχι, όχι. Δεν μπορώ. Έρχεται το τέλος του κόσμου”».
Το βαρύ φορτίο
Όπως συνέβαινε με τη μητέρα του, έτσι ήταν και με την αίρεση. Τίποτα από όσα έκανε δεν ήταν αρκετά καλό, αλλά ο Ρίτσαρντς συνέχιζε να προσπαθεί. «Πάνω απ’ όλα, ένιωθα ότι είχα αναλάβει μια δέσμευση και δεν μπορούσα να τα παρατήσω» εξηγεί.
«Ο Φρέντι μας είχε πει ότι ήμασταν υπεύθυνοι για τις δικές μας ζωές -κάτι που μπορούσα να δεχτώ- αλλά ήμασταν επίσης υπεύθυνοι για τα εκατομμύρια των ανθρώπων που υποτίθεται ότι έπρεπε να βοηθήσουμε, και αυτό ήταν ένα βαρύ φορτίο που δεν μπορούσα να χαλάσω».
Το ψεύτικο όνομα του Εβραίου
Η επιρροή που ασκούσε η Eternal Values πάνω του έγινε τόσο ισχυρή που παρέμεινε μέλος της ακόμη και μετά το θάνατο του φον Μίρερς το 1990 από αιτίες σχετικές με το AIDS.
Σύμφωνα με τον Ρίτσαρντς, η εισαγγελία του Μανχάταν ερευνούσε τις απάτες με πολύτιμους λίθους του φον Μίρερς τη στιγμή του θανάτου του, αλλά διέκοψε την έρευνα μετά το θάνατό του, όταν αποκαλύφθηκε ότι το πραγματικό όνομα του αυτοαποκαλούμενου εξωγήινου ήταν Φρέντι Μάιερς. Ήταν ένας Εβραίος μεγαλωμένος στο Μπρούκλιν.
«Όλοι είχαμε την αίσθηση ότι βρισκόμασταν σε μια κρίσιμη αποστολή που θα βοηθούσε να σώσουμε τους εαυτούς μας, τους φίλους και τις οικογένειές μας από την επερχόμενη αποκάλυψη»
Μετά το θάνατο του Φρέντι, ξέσπασε μια διαμάχη για την εξουσία μέσα στην Eternal Values. Οι διάδοχοι του Φρέντι ήταν ακόμη πιο ακραίοι. Καθώς τα χρόνια περνούσαν και η ομάδα μετακόμιζε σε ένα μεγάλο σπίτι στο Λέικ Λουρ της Βόρειας Καρολίνας, ο Ρίτσαρντς συνέχιζε να κερδίζει χρήματα και φήμη, αλλά η ομάδα γινόταν όλο και πιο εχθρική απέναντί του.
Συχνά τον ανέκριναν για ώρες ατελείωτες σχετικά με αυτό που αποκαλούσαν «παραλείψεις του εγώ» του.
«Ήταν καλός τύπος και του άρεσε να ευχαριστεί τους άλλους» θυμάται ο Πικινίτς. «Μετά το θάνατο του Φρέντι, ο νέος αρχηγός φέρθηκε αρκετά σκληρά απέναντί του. Φαινόταν πόσο τον είχε επηρεάσει αυτό».
Ο Ρίτσαρντς θυμάται κάποια πραγματικά φρικτή συμπεριφορά: «Είπαν ότι ήμουν απρόθυμος και δυσαρεστημένος με τις δουλειές μου, και ότι ήμουν ένοχος ματαιοδοξίας και ότι κοιτούσα τον καθρέφτη -για αυτό το παράπτωμα μου ξύρισαν το κεφάλι» λέει.
«Κυρίως έκανα βαριές δουλειές, όπως το καθάρισμα τουαλετών και το σκούπισμα με την ηλεκτρική σκούπα. Οποιαδήποτε δουλειά μπορούσαν να σκεφτούν που ήταν βαρετή, με έβαζαν να την κάνω».
Το παρατσούκλι
Η κακοποίηση ήταν και συναισθηματική. «Το παρατσούκλι μου ήταν Dipshit. Όταν δεν είχα μπλέξει, με φώναζαν Dippy, αλλά γενικά με φώναζαν απλά Dipshit» θυμάται ο Ρίτσαρντς.
«Και αυτό ενώ χρηματοδοτούσα αυτό το πράγμα για 15 χρόνια. Μερικές φορές έπρεπε να πάω στην άκρη της αποβάθρας και να κάνω βουτιές με την κοιλιά ως μορφή αυτοτιμωρίας».
Τελικά, τη νύχτα της 3ης Ιουλίου 1999 -μετά από δύο προηγούμενες ανεπιτυχείς προσπάθειες να φύγει από τη σέκτα- ο Ρίτσαρντς δραπέτευσε, έχοντας δώσει στην Eternal Values το μεγαλύτερο μέρος των κερδών του, που εκτιμάται σε σχεδόν 4,5 εκατομμύρια δολάρια σε σχεδόν δύο δεκαετίες εργασίας.
Απευθύνθηκε σε έναν παλιό φίλο από την εποχή που ήταν μοντέλο: τον Φάμπιο Λανζόνι, τον μακρυμάλλη και προικισμένο με τεράστιο στέρνο μοντέλο, γνωστό κυρίως για την παρουσία του στα εξώφυλλα εκατοντάδων ρομαντικών μυθιστορημάτων
Δεν είχε μιλήσει στους γονείς του εδώ και 12 χρόνια. Απευθύνθηκε σε έναν παλιό φίλο από την εποχή που ήταν μοντέλο: τον Φάμπιο Λανζόνι, τον μακρυμάλλη και προικισμένο με τεράστιο στέρνο μοντέλο, γνωστό κυρίως για την παρουσία του στα εξώφυλλα εκατοντάδων ρομαντικών μυθιστορημάτων.
«Όταν τα πράγματα πήραν άσχημη τροπή, ήξερε ότι θα τον βοηθούσα», λέει ο Λανζόνι. «Τα άλλα μοντέλα τον κορόιδευαν επειδή πίστευε στους εξωγήινους, αλλά εγώ τους έλεγα: “Ακούστε, δεν πρέπει να τον κοροϊδεύετε, γιατί κάτι συνέβη στη ζωή του που τον έφερε σε αυτή την κατάσταση”».
Ο Ρίτσαρντς έζησε στο σπίτι του Λανζόνι στο Λος Άντζελες -και οδηγούσε μία από τις Porsche του- για σχεδόν ένα χρόνο.
Η ετεροχρονισμένη συνειδητοποίηση
Αφού έφυγε από τους Eternal Values, λέει ο Ρίτσαρντς, άρχισε να κάνει πολλή ενδοσκόπηση. Όσο απίστευτο κι αν ακούγεται, ούτε μία φορά κατά τη διάρκεια των δύο δεκαετιών που ήταν με την ομάδα δεν σκέφτηκε ποτέ ότι μπορεί να ήταν μέλος μιας αίρεσης.
Στο μυαλό του, ανήκε σε μια ειδική ομάδα με μια σημαντική αποστολή· πίστευε ότι ήταν ένας από τους Εκλεκτούς που θα οδηγούσαν τη γη σε μια νέα εποχή ειρήνης και ευημερίας.
Όπως οποιοσδήποτε πάσχει από το σύνδρομο της Στοκχόλμης, δεν είχε την ικανότητα να αντικειμενοποιήσει την εμπειρία του. Ο λόγος που τελικά έφυγε από την ομάδα, λέει, ήταν επειδή ένιωθε σαν αποτυχημένος, ανίκανος να συμμορφωθεί με τα πρότυπά τους.
«Και τότε, μια μέρα, ενώ έκανα κάποια έρευνα, το συνειδητοποίησα», λέει ο Ρίτσαρντς, χωρίς ντροπή. «Σκέφτηκα: “Ω, Θεέ μου! Είμαι ένα κλασικό θύμα αιρέσεως”».
Μια φωτογραφία του Χόιτ από τα 90s στην οποία διακρίνεται ο Νίκος Αποστολόπουλος
Τα τελευταία χρόνια, ο Ρίτσαρντς αναζήτησε ψυχολογική υποστήριξη και προσπάθησε να χτίσει μια καριέρα στον κινηματογράφο. Μια αστική αγωγή του επέτρεψε να ανακτήσει μέρος των χρημάτων του και ουσιαστικά έθεσε τέλος στα απομεινάρια της Eternal Values.
Σήμερα, ο Ρίτσαρντς αισθάνεται ότι έχει επιτέλους βρει εσωτερική γαλήνη. «Κατάλαβα ότι όλα αυτά δεν συνέβησαν επειδή υπήρχε κάποιο πρόβλημα με εμένα» λέει.
«Δεν ήταν επειδή η μητέρα μου δεν με αγαπούσε αρκετά. Κατάφερα να συγχωρήσω τον εαυτό μου. Έτσι κατάφερα να απαλλαγώ από όλη αυτή τη ντροπή».
Η μεγάλη του ελπίδα είναι ότι η ιστορία του θα είναι χρήσιμη σε άλλους, «για να γίνει αποδεκτό για τους άλλους να μιλάνε για τις καταστάσεις κακοποίησης που έχουν βιώσει, για τα λάθη τους».
Ομοίως, προσπαθεί να αξιοποιήσει στο έπακρο τα χρόνια του με τους Eternal Values. «Όταν γνωρίζεις νέους ανθρώπους, δεν είσαι ποτέ σίγουρος πότε να το αναφέρεις» λέει ο Ρίτσαρντς. «Αλλά ένα πράγμα ξέρω σίγουρα, ότι όταν το αναφέρω, κανείς δεν βρίσκει ποτέ τη ιστορία μου βαρετή».
![Άκρως Ζωδιακό: Τα Do’s και Don’ts στα ζώδια σήμερα [Δευτέρα 25.05.2026]](https://www.in.gr/wp-content/uploads/2026/05/jeffrey-lai-Cz57JO4T0gQ-unsplash-315x220.jpg)
Αριθμός Πιστοποίησης Μ.Η.Τ.232442
