Όλο και περισσότερες γυναίκες από τις ΗΠΑ μετακομίζουν στο εξωτερικό – Εξαιτίας του Τραμπ; Και ναι και όχι

Ήταν το 2022, όταν οι Αμερικανοί προσπαθούσαν ακόμα να συνέλθουν από την είδηση ότι το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ είχε ανατρέψει την απόφαση Roe v. Wade, που η Τζεν Μπάρνετ συνειδητοποίησε από πρώτο χέρι πόσο βιώσιμη θα μπορούσε να είναι η νέα της επιχείρηση.

Λίγες μέρες πριν την απόφαση του δικαστηρίου, είχε λανσάρει έναν ιστότοπο που απευθυνόταν σε Αμερικανούς που ήθελαν να μετακομίσουν στο εξωτερικό. Καθώς επικρατούσε σύγχυση και αναστάτωση για το τι σήμαινε η απόφαση για τις γυναίκες των ΗΠΑ, η Μπάρνετ παρακολουθούσε την επισκεψιμότητα του ιστότοπού της να αυξάνεται σταθερά. «Είχαμε μια τεράστια αύξηση», λέει.

Αυτό ήταν το μόνο που χρειαζόταν για να ιδρύσει την εταιρεία της, την Expatsi, η οποία έκτοτε έχει βοηθήσει χιλιάδες Αμερικανούς που θέλουν να μετακομίσουν στο εξωτερικό. Οι γυναίκες παραμένουν ένα βασικό τμήμα του πελατολογίου της, αποτελώντας περίπου τα δύο τρίτα των πελατών της. «Αν δεν ήταν οι νέες γυναίκες, αυτή η επιχείρηση δεν θα υπήρχε», παραδέχεται.

Το 40% των νέων γυναικών στις ΗΠΑ θέλει να φύγει στο εξωτερικό

Η εμπειρία της δίνει μια ένδειξη για αυτό που φαίνεται να είναι ένα αυξανόμενο χάσμα μεταξύ των φύλων στην Αμερική: πέρυσι, μια δημοσκόπηση της Gallup διαπίστωσε ότι το 40% των Αμερικανίδων ηλικίας 15 έως 44 ετών δήλωσαν ότι θα μετακόμιζαν μόνιμα στο εξωτερικό αν είχαν την ευκαιρία.

Αν και το μέγεθος του δείγματος ήταν μόλις 1.000 άτομα, η Gallup επισήμανε ότι τα ευρήματα έρχονταν σε εντυπωσιακή αντίθεση με προηγούμενες εκδόσεις της ίδιας έρευνας· από το 2014 και μετά, ο αριθμός των γυναικών στις ΗΠΑ που δήλωσαν ότι ήθελαν να φύγουν είχε τετραπλασιαστεί. Όσον αφορά στους νεαρούς άνδρες, ωστόσο, τα ποσοστά παρέμειναν σταθερά στο 19% περίπου, δημιουργώντας αυτό που η Gallup περιέγραψε ως το μεγαλύτερο καταγεγραμμένο χάσμα μεταξύ των φύλων από όλες τις χώρες που συμμετείχαν στη δημοσκόπηση.

Τα ευρήματα αυτά έρχονται σε μια περίοδο που οι Αμερικανοί φαίνεται να εγκαταλείπουν τη χώρα σε αριθμούς ρεκόρ. Από το Λονδίνο έως τη Λισαβόνα, εταιρείες μετεγκατάστασης έχουν αναφερθεί σε αύξηση των αιτημάτων από Αμερικανούς, ενώ τους δύο πρώτους μήνες του περασμένου έτους οι αιτήσεις από τις ΗΠΑ για ιρλανδικά διαβατήρια ανέβηκαν στο υψηλότερο επίπεδό τους την τελευταία δεκαετία. Η Γαλλία ανέφερε πέρυσι αύξηση στον αριθμό των αιτήσεων για βίζες μακράς διαμονής από Αμερικανούς, ενώ τον Μάρτιο ο αριθμός των Αμερικανών που είχαν υποβάλει αίτηση για βρετανική υπηκοότητα τους προηγούμενους 12 μήνες ανέβηκε στο υψηλότερο επίπεδό του από τότε που άρχισε η καταγραφή των στοιχείων, το 2004.

«Έχει γίνει όλο και πιο επικίνδυνο να ζεις ως γυναίκα στις ΗΠΑ»

Η βρετανική εφημερίδα «The Guardian» μίλησε με πέντε γυναίκες από τις ΗΠΑ, που τα τελευταία χρόνια άφησαν πίσω τους τη ζωή τους για να μετακομίσουν στη Λατινική Αμερική και την Ευρώπη, καθώς και με μία που σχεδίαζε να μετακομίσει σύντομα. Αν και όλες ονειρεύονταν από καιρό μια ζωή στο εξωτερικό, ανέφεραν ως καθοριστικούς παράγοντες την ανησυχία για την ένοπλη βία, την αναζήτηση καλύτερης ισορροπίας μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής και τις πολιτικές αναταραχές στις ΗΠΑ.

Λίγες ήταν αυτές που εξέπληξε το γεγονός ότι έως και το 40% των Αμερικανίδων ονειρεύονταν να κάνουν το ίδιο. «Έχει γίνει όλο και πιο δύσκολο αλλά και πιο επικίνδυνο να ζεις ως γυναίκα στις ΗΠΑ», δήλωσε η Έμιλι Μπερτ, 32 ετών, η οποία μετακόμισε στον Ισημερινό με τον σύζυγό της και τα δύο μικρά παιδιά τους νωρίτερα φέτος. «Νομίζω ότι η γενιά μας, και ακόμη και μερικές γυναίκες της γενιάς Ζ, έχουμε απλώς απογοητευτεί από την ιστορία που μας πούλησαν για την αμερικανική εξαίρεση και την καλύτερη χώρα στον κόσμο», τόνισε χαρακτηριστικά.

Η πολιτική Τραμπ στις ΗΠΑ ήταν σαν λάδι στη φωτιά

Ενώ ορισμένες γυναίκες συνεχίζουν να σημειώνουν πρόοδο στις ΗΠΑ, η Μπερτ δήλωσε ότι έχει την αίσθηση πως συνολικά τα πράγματα έχουν πάει προς τα πίσω. «Ο τρόπος με τον οποίο μιλούν για τις γυναίκες – όχι φυσικά όλοι και παντού, αλλά μερικές από τις πιο δυνατές φωνές που διαθέτουν επιρροή – είναι πολύ ασεβής», υπογράμμισε η Μπερτ, προσθέτοντας πως «αυτό επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο οι απλοί άνθρωποι με τους οποίους έρχεσαι σε επαφή πιστεύουν ότι μπορούν να μιλούν για τις γυναίκες, να τους απευθύνονται και να τις αντιμετωπίζουν».

Όλα αυτά εξελίσσονταν με φόντο τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όπου οι γυναίκες αποκτούσαν μια άνευ προηγουμένου εικόνα για το πώς θα μπορούσε να είναι η ζωή σε άλλες χώρες. «Γιατί να μην ονειρεύονται μεγάλα πράγματα και να μην θέλουν να πάνε σε μέρη όπου μπορούν να αισθάνονται σεβαστές και ασφαλείς και όπου οι ευκαιρίες είναι ανοιχτές και ατελείωτες;», ρώτησε η Μπερτ.

Άλλοι ανέφεραν ότι η ταραχώδης πολιτική κατάσταση στις ΗΠΑ είχε παίξει ρόλο. «Η πολιτική ήταν σαν καύσιμο για τη φωτιά», δήλωσε η Τζενέλ Τζόουνς, η οποία πέρυσι έφυγε από το Τενεσί αναζητώντας πόλεις όπου μπορεί κανείς να περπατήσει, προσβάσιμα μέσα μαζικής μεταφοράς και άφθονους κοινοτικούς χώρους πέρα από τον Ατλαντικό.

«Ρατσισμός, ταξικός διαχωρισμός και προπαγάνδα»

«Όλοι λένε: ‘Είναι εξαιτίας του Τραμπ, έτσι;’ Και ναι και όχι, αν και αυτό απλώς επιβεβαίωσε την απόφασή μου», είπε η Τζόουνς, 39 ετών, η οποία νοίκιαζε ένα διαμέρισμα κοντά στα Τίρανα της Αλβανίας, μετά από ένα χρόνο ταξιδιού στην Ευρώπη με ένα τροχόσπιτο. «Οι ΗΠΑ είχαν πάντα εγγενή ρατσισμό και ταξικό διαχωρισμό, προπαγάνδα – όλα αυτά τα πράγματα είναι ενσωματωμένα στο σύστημα. Αλλά ποτέ πριν δεν ήταν τόσο εμφανή», όπως ανέφερε.

Το αποτέλεσμα ήταν το είδος των εντάσεων που έπεισαν την Κόρτνι Σκάιλερ, 43 ετών, και την σύζυγό της ότι είχε έρθει η ώρα να μετακομίσουν, αντί να περιμένουν μέχρι τη συνταξιοδότηση, όπως είχαν αρχικά σχεδιάσει. «Όταν περπατάς στις Ηνωμένες Πολιτείες και ξέρεις ότι μπορεί να μην είσαι τόσο προστατευμένος ή ότι μπορεί να κριθείς λίγο πιο σκληρά από ό,τι πριν από χρόνια – υπάρχει πάντα ένα βάρος πίεσης στους ώμους σου όταν ανήκεις σε μια περιθωριοποιημένη κοινότητα», τόνισε η Σκάιλερ.

Με τα τρία σκυλιά τους μετακόμισαν από την περιοχή Τάμπα της Φλόριντα στην Μαδρίτη της Ισπανίας, πέρυσι. Όπως λέει, «είναι σχεδόν σαν να μπορούμε να ξαναπάρουμε μια βαθιά ανάσα. Αισθάνομαι καλά, αλλά είναι τόσο λυπηρό γιατί υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που εξακολουθούμε να αγαπάμε και να νοιαζόμαστε στις ΗΠΑ».

Όλες οι γυναίκες επεσήμαναν ότι η νέα τους ζωή ήρθε με μια διαφορετική σειρά προκλήσεων, από γλωσσικά εμπόδια μέχρι να είναι μακριά από την οικογένειά τους και τα αγαπημένα τους πρόσωπα. «Όντας Αμερικανίδα στο εξωτερικό, είναι ένας ατελείωτος κύκλος προσπαθειών να βρεις τρόπους για να πάρεις βίζα», ανέφερε η Alexandra Blydenburgh, 27 ετών, η οποία έφυγε από τις ΗΠΑ πριν από περισσότερα από τέσσερα χρόνια και είχε μετακομίσει σε διάφορες χώρες της Ευρώπης.

«Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, πολλοί άνθρωποι λένε: ‘Όλοι μετακομίζουν στο εξωτερικό, είναι τέλειο’. Αλλά νομίζω ότι δεν είναι για όλους. Είναι δύσκολο», τόνισε, αναφέροντας τους συχνά χαμηλότερους μισθούς στην Ευρώπη ως παράδειγμα.

«Στις ΗΠΑ δεν θυα υπάρξει ποτέ δωρεάν υγειονομική περίθαλψη»

Για εκείνη, ωστόσο, αυτά ήταν συμβιβασμοί που ήταν έτοιμη να κάνει. «Πολλοί άνθρωποι λένε, ‘Γιατί να μετακομίσετε στο εξωτερικό; Γιατί να μην προσπαθήσετε να εργαστείτε ή να λύσετε τα ζητήματα που έχετε στη χώρα σας;’. Αλλά στις ΗΠΑ, αισθάνομαι πραγματικά ότι βρισκόμαστε σε ένα μέρος, όπου πολιτικά αυτό δεν είναι πραγματικά δυνατό – στη διάρκεια της ζωής μου δεν βλέπω ότι οι ΗΠΑ θα μπορούσαν ποτέ να γίνουν μια χώρα όπου θα υπάρχει δωρεάν υγειονομική περίθαλψη και αυτή η έμφαση στην ισορροπία μεταξύ εργασίας και προσωπικής ζωής και έξι εβδομάδων πληρωμένων διακοπών.

Είναι ακριβώς αυτό το είδος της αλλαγής που είχε παρακολουθήσει η Τζεν Μπάρνετ να παίζει το σημαντικότερο ρόλο στην απόφαση εκείνων που ήθελαν να φύγουν στο εξωτερικό. Πριν από το 2024, οι περισσότεροι από τους πελάτες της είχαν επισημάνει την περιπέτεια και την προσωπική ανάπτυξη ως λόγο για να φύγουν από τις ΗΠΑ. Άλλοι είπαν ότι ενδιαφέρονται να μειώσουν το κόστος ζωής τους.

Αλλά από τότε που ο Ντόναλντ Τραμπ επανεξελέγη τον Νοέμβριο του 2024, «ο νούμερο ένα λόγος είναι η πολιτική. Εκείνη η 6η Νοεμβρίου (σ.σ. ημέρα των αμερικανικών εκλογών) ήταν η μεγαλύτερη μέρα που είχαμε ποτέ. Ήταν η πιο τρελή. Η ζωή μας άλλαξε δραματικά μέσα σε μια νύχτα», περιέγραψε.

Η εταιρεία της από τότε έγινε μέρος μιας ανθισμένης βιομηχανίας, από το «She Hit Refresh», μια διαδικτυακή κοινότητα για γυναίκες άνω των 30 ετών που θέλουν να μετακομίσουν στο εξωτερικό, στο «Blaxit Global», το οποίο απευθύνεται σε μαύρους Αμερικανούς, και στις περιοδείες GTFO, που τείνει να προσελκύει επικριτές του Τραμπ και της κυβέρνησής του.

Η Μπάρνετ είδε ελάχιστες ενδείξεις ότι η τάση αυτή θα αντιστραφεί, ιδιαίτερα καθώς το πολιτικό κλίμα στις ΗΠΑ παρέμενε έντονο. «Ακούστε, θα προτιμούσαμε να έχουμε δημοκρατία παρά επιχειρήσεις», σημείωσε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας, ωστόσο, πως «θα αδράξουμε τη στιγμή και θα βεβαιωθούμε ότι μπορούμε να βοηθήσουμε όσο περισσότερους Αμερικανούς μπορούμε».