Κατρίν Ντενέβ: Η παγωμένη βασίλισσα της Κρουαζέτ επιστρέφει στις Κάννες – Ντεπαρτιέ, Χίτσκοκ και το νέο αίμα

Σε μια ζεστή γωνιά ενός μπουτίκ ξενοδοχείου στο Παρίσι, η Κατρίν Ντενέβ μοιάζει περισσότερο με μια γυναίκα που απολαμβάνει την καθημερινότητά της παρά με την «παγερή βασίλισσα» του ευρωπαϊκού κινηματογράφου. Την Ντενέβ, το είδωλο του γαλλικού κινηματογράφου, συνοδεύει πάντα ο Τζακ, ένα Shiba Inu που την παρακολουθεί με την προσήλωση έμπιστου σωματοφύλακα.

Η ηθοποιός τον χαϊδεύει στοργικά, εξηγώντας πως «συνήθως τον έχω μαζί μου στα γυρίσματα, καθώς είναι πάντα πολύ καλόβολος» στο The Hollywood Reporter.

Η παρουσία της εκπέμπει μια αρχοντιά που δικαιολογεί το γεγονός πως το 1989 επελέγη ως το πρόσωπο της Μαριάν, του εθνικού συμβόλου της Γαλλικής Δημοκρατίας. Άλλωστε η Ντενέβ είναι η ζωντανή ιστορία μιας ολόκληρης χώρας.

Από την αθωότητα που εξέπεμπε στις Ομπρέλες του Χερβούργου το 1964 μέχρι τις σκοτεινές, δολοφονικές ενορμήσεις στην Αποστροφή του Πολάνσκι, η γκάμα της υπήρξε πάντα απρόβλεπτη και ριζοσπαστική.

Ο μύθος της ξεκίνησε στις Κάννες, όταν οι λυρικές Ομπρέλες του Χερβούργου του Ζακ Ντεμί κέρδισαν τον Χρυσό Φοίνικα το 1964. Τότε η μόλις 20 ετών Ντενέβ έγινε σταρ

H Nτενέβ στην επίσημη αφίσα του 76ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών το 2023

Φέτος, η Ντενέβ επιστρέφει στο Φεστιβάλ των Καννών όχι για κάποιο τιμητικό αφιέρωμα, αλλά ως ενεργή επαγγελματίας με δύο ταινίες στο επίσημο διαγωνιστικό τμήμα.

Η Ντενέβ συμμετέχει στο δράμα Parallel Tales του Ασγκάρ Φαραντί και στην ταινία Gentle Monster της Μαρί Κρόιτσερ. Η ίδια υποβαθμίζει με μετριοφροσύνη το μέγεθος των εμφανίσεών της, επισημαίνοντας πως «πρόκειται για πολύ μικρούς ρόλους».

«Ακόμη και ένας μικρός ρόλος πρέπει να είναι απαραίτητος. Όταν ένας ρόλος είναι περιορισμένος, πάντα αναρωτιέμαι αν θα είχε σημασία η αφαίρεση του χαρακτήρα από το σενάριο. Αν όχι, τότε δεν είναι ενδιαφέρον» πρόσθεσε.

Η Ντενέβ δηλώνει την προτίμησή της στους νέους σκηνοθέτες, ειδικά όταν ο τρόπος που μιλούν για το έργο τους αποπνέει ενέργεια και κάτι καινοτόμο, γεγονός που την κάνει να «θέλει να είναι μέρος αυτού».

Οι Κάννες αποτελούν τον συνδετικό κρίκο ολόκληρης της καριέρας της. Θυμάται με νοσταλγία την πρώτη της στέψη, όταν οι Ομπρέλες του Χερβούργου κέρδισαν τον Χρυσό Φοίνικα, μετατρέποντας μια εικοσάχρονη κοπέλα σε παγκόσμια σταρ.

«Είναι μεγάλη τύχη να έχεις ζήσει μια ζωή σαν τη δική μου» λέει η 82χρονη βασίλισσα της έβδομης τέχνης

«Γνωρίζαμε πως η ταινία ήταν ιδιαίτερη καθώς ήταν μιούζικαλ και έπρεπε να μάθουμε τα πάντα πριν το γύρισμα» θυμάται για το θρυλικό φιλμ.

Παραδέχεται, ωστόσο, πως τότε όλα ήταν τόσο καινούργια που η νίκη φάνταζε «εξωπραγματική», ενώ η στιγμή που κρατά ως πιο πολύτιμη από το Φεστιβάλ είναι η βράβευση του Dancer in the Dark το 2000, μια αναγνώριση που, όπως λέει, «έμεινε βαθιά μέσα μου».

Η Ντενέβ δεν φοβήθηκε ποτέ το σκάνδαλο ή την ανατροπή των κοινωνικών συμβάσεων. Από τον ρόλο της στην Ωραία της Ημέρας του Μπουνιουέλ μέχρι τις τολμηρές φωτογραφήσεις της στο Playboy, η ηθοποιός καθόρισε τη σεξουαλική απελευθέρωση μιας ολόκληρης εποχής.

Παρ’ όλα αυτά, διατηρεί μια συνεπή στάση απέναντι στο γυμνό. «Δεν είμαι οπαδός της γύμνιας στον κινηματογράφο, γιατί όταν είσαι γυμνός, παύεις να είσαι ο χαρακτήρας και γίνεσαι απλώς ένα σώμα, κάτι που καθιστά δύσκολο να παραμείνεις στην ιστορία» λέει.

Εκτός οθόνης, η Ντενέβ υπήρξε ως επί το πλείστον μια προοδευτική φιγούρα. Υπέγραψε το Μανιφέστο των 343 του 1971, διαμαρτυρόμενη για τους νόμους περί αμβλώσεων στη Γαλλία, είναι κατά της θανατικής ποινής και, στις Κάννες πέρυσι, καταδίκασε τη δολοφονία της Παλαιστίνιας φωτορεπόρτερ Φατίμα Χασούνα.

Αλλά αυτό που θυμούνται οι περισσότεροι είναι η ανοιχτή επιστολή της το 2018 στην εφημερίδα Le Monde, στην οποία κατήγγειλε το #MeToo ως κυνήγι μαγισσών. Αργότερα ζήτησε συγγνώμη από τα θύματα και αποστασιοποιήθηκε από εκείνους που «την υποστήριξαν ως στρατηγική κίνηση».

Για πολλούς, ωστόσο, η επιστολή – σε συνδυασμό με την άρνησή της να αποστασιοποιηθεί από τον Πολάνσκι και τον μακροχρόνιο φίλο της Ζεράρ Ντεπαρντιέ – ο οποίος καταδικάστηκε το 2025 για σεξουαλική επίθεση σε δύο γυναίκες σε ένα κινηματογραφικό πλατό – διχάζει.

«Είναι ο αγαπημένος μου κινηματογραφικός παρτενέρ» λέει για τον ατιμασμένο ηθοποιό. «Είναι απόλυτα παρών και μαζί του όλα είναι ζωντανά τη στιγμή που συμβαίνουν».

Η Ντενέβ δεν φοβήθηκε ποτέ το σκάνδαλο, την ανατροπή των κοινωνικών συμβάσεων ή την πρόκληση. Από τον ρόλο της στην Ωραία της Ημέρας του Μπουνιουέλ μέχρι την εγκάρδια φιλία της με τον ατιμασμένο Ζεράρ Ντεπαρτιέ

Η Ντενέβ επιπλέον δηλώνει επιφυλακτική ως προς τον αντίκτυπο του #MeToo. «Είναι πολύ περίπλοκο όταν οι κατηγορίες έρχονται πολλά χρόνια αργότερα», λέει. «Πλέον πρέπει να είμαστε όλοι πολύ προσεκτικοί».

Η «παγωμένη βασίλισσα της 7ης τέχνης αν και έχει κατακτήσει πολλά, έχει μια σειρά από ανεκπλήρωτες επιθυμίες. Η Ντενέβ αποκαλύπτει πως θα ήθελε να έχει συνεργαστεί με τον Άλφρεντ Χίτσκοκ, με τον οποίο είχαν συζητήσει για ένα κατασκοπευτικό φιλμ που τελικά δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ.

Επίσης, θυμάται με θέρμη τη συνεργασία της με τον Τζακ Λέμον και τον Μπαρτ Ρέινολντς στο Χόλιγουντ, τονίζοντας πως ο Ρέινολντς ήταν ένας υπέροχος άνθρωπος και «πολύ αστείος για Αμερικανός».

Ο Δανός σκηνοθέτης Λαρς φον Τρίερ σηκώνει τον Χρυσό Φοίνικα με την Μπιορκ και τη Κατρίν Ντενέβ δίπλα του κατά τη διάρκεια της τελετής λήξης του 53ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών

Σήμερα, η μεγάλη κυρία του γαλλικού σινεμά κοιτάζει το μέλλον με την ίδια αγάπη για τη δουλειά της. Της λείπει η εποχή του φιλμ και η ιεροτελεστία να διαβάζει τις καθημερινές εφημερίδες, παρατηρώντας με μια δόση μελαγχολίας πως «τώρα οι σκηνοθέτες κοιτούν μόνιτορ αντί να εμπλέκονται άμεσα στη σκηνή, όλα γίνονται πιο γρήγορα και λιγότερο συλλογικά».

Παραμένει όμως μια φανατική θεατής που λατρεύει την ατμόσφαιρα της κινηματογραφικής αίθουσας. Καθώς ετοιμάζεται να αποχωρήσει, παίρνοντας μαζί της τον Τζακ, η Ντενέβ καταλήγει στο συμπέρασμα πως «είναι μεγάλη τύχη να έχεις ζήσει μια ζωή σαν τη δική μου» – μια ζωή που συνεχίζει να εξελίσσεται με το δικό της, αδιαπραγμάτευτο ρυθμό.