Ο Τσίπρας κρατά δυνάμεις εν μέσω πολέμου – Ξεκάθαρες οι διαχωριστικές γραμμές από Μητσοτάκη

Η επίθεση του Αλέξη Τσίπρα προσωπικά στον Κυριάκο Μητσοτάκη ήταν πρωτοφανής για τα δεδομένα του πρώην πρωθυπουργού και του τρόπου με τον οποίο έχει επιλέξει τον τελευταίο ενάμιση χρόνο να πολιτεύεται.

Η ποιοτική διαφορά είναι τώρα ότι ο κ. Τσίπρας εξαπολύει μύδρους κατά του βασικού αντιπάλου χωρίς κορώνες, αλλά με έμφαση στην επιχειρηματολογία που αναπτύσσει.

Το να πει ένας πρώην πρωθυπουργός εν μέσω πολεμικής συνθήκης τον Έλληνα Πρωθυπουργό «γελωτοποιό του βασιλιά», δηλαδή του Ντόναλτ Τράμπ σε κάθε άλλη περίπτωση δεν θα περνούσε ασχολίαστο από το Μέγαρο Μαξίμου.

Σε αυτή τη συγκυρία η κυβέρνηση φαίνεται ότι δε μπορεί ή δεν θέλει στην καλύτερη περίπτωση να ανοίξει και εσωτερικό μέτωπο με την κοινωνία να εκφράζει έντονη ανησυχία για την εμπλοκή της χώρας και τη μετατροπή της σε στόχο ιρανικών αντιποίνων.

Παρόλα αυτά με τα όσα υποστήριξε ο κ. Τσίπρας στην ομιλία του στην Κοζάνη για τα εθνικά και τον τρόπο με τον οποίο η χώρα πρέπει να πάψει να είναι υποτελής στον αμερικανικό και ισραηλινό παράγοντα γιατί εκτίθεται σε μεγάλους κινδύνους για την εθνική ασφάλεια μπήκαν πιο καθαρά οι διαχωριστικές γραμμές με τον κ. Μητσοτάκη και την ασκούμενη εξωτερική πολιτική του.

Άβολη αναμέτρηση

Πρόσωπα μάλιστα που στηρίζουν την άποψη αυτή του κ. Τσίπρα επισημαίνουν ότι η αντίδραση του κυβερνητικού εκπροσώπου ότι ο πρώην πρωθυπουργός «θέλει να τραβήξει την προσοχή, αλλά δεν θα του κάνουμε τη χάρη να του απαντήσουμε» φανερώνει την αμηχανία της κυβέρνησης να μπει σε επί της ουσίας συζήτηση των επιχειρημάτων που αναπτύσσει ο πρώην πρωθυπουργός.

Όπως παρατηρούσαν τα ίδια πρόσωπα σε αυτή τη φάση ο κ. Μητσοτάκης έχει χάσει όλα τα προσωπεία που είχε φορέσει και που επί μακρά περίοδο φαίνεται να έπειθαν μεγαλύτερη μάζα ψηφοφόρων. Έχει χαθεί και το προσωπείο της αριστείας και του φιλελεύθερου πολιτικού και του μεταρρυθμιστή.

Το μόνο που έχει μείνει στον κ. Μητσοτάκη όπως τονίζουν είναι το εμπόριο πατριωτικών συνθημάτων ποντάροντας στη στρατιωτικοποίηση της εξωτερικής πολιτικής.

Για αυτό το λόγο και όπως εκτιμούν πρόσωπα με αναφορά στον Αλέξη Τσίπρα η κυβέρνηση αποφεύγει την επί της ουσίας αντιπαράθεση.

Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα της επιβεβαίωσης των όσων επιχειρημάτων ανέπτυξε ο κ. Τσίπρας στην τελευταία του ομιλία είναι το γεγονός ότι ο κ. Μητσοτάκης χαρακτήρισε ασύμμετρη απειλή το προσφυγικό κύμα που αναμένεται να ξεσπάσει αν καταστεί γενικευμένη η αποσταθεροποίηση του Ιράν.

Πρόκειται όπως παρατηρούσαν τα ίδια πρόσωπα για την πλέον άμεση επιβεβαίωση των όσων είχε αναπτύξει μόλις δυο 24ωρα πριν ο κ. Τσίπρα για το συγκεκριμένο ζήτημα λέγοντας σε αδρές γραμμές, ότι αυτοί που σήμερα εμφανίζονται να ανέχονται τον πόλεμο, όταν θα έρθει η ώρα να αντιμετωπίσουν τις συνέπειες του μεταναστευτικού κύματος θα ζητούν push back των μεταναστών και κλείσιμο συνόρων.

Σταθερή απήχηση

Μέσα σε όλα αυτά, στην τελευταία μέτρηση της alco για τον τηλεοπτικό σταθμό alpha φάνηκε ότι όταν τα πράγματα ζορίζουν σε εθνικό επίπεδο ενισχύονται τα παραδοσιακά κόμματα που έχουν είτε καθαρές θέσεις είτε σταθερές αρχές με την ψήφο διαμαρτυρίας σε αντίστοιχα κόμματα να εξασθενεί.

Σε αυτό το κλίμα που η κυβέρνηση έχει το πάνω χέρι και την ευθύνη των κινήσεων, το κόμμα Τσίπρα έδειξε να κρατά δυνάμεις με εκείνους που θα έβλεπαν θετικά την προοπτική δημιουργίας κόμματος από τον πρώην πρωθυπουργό να καταγράφονται στο 16% από 17% που ήταν τον περασμένο Ιανουάριο.

Την ίδια στιγμή μπορεί να μετακινήθηκε ένα 10% εκείνων που αντιμετωπίζουν αδιάφορα το ενδεχόμενο κόμμα Τσίπρα, αλλά όπως παρατηρούν οι αναλυτές σε αυτό το κλίμα το γεγονός ότι κράτα τις δυνάμεις του είναι το πλέον θετικό για τον κ. Τσίπρα που βγήκε μάλιστα τόσο επικριτικά απέναντι στον κ. Μητσοτάκη.