Βιλντόζα, Μπράουν και Σορτς: Τι γίνεται στον Παναθηναϊκό με τον «τέταρτο γκαρντ» (vids)

Ο Παναθηναϊκός έχει κάνει μια πολύ μεγάλη επένδυση τα τελευταία χρόνια, με αποκορύφωμα φυσικά τη φετινή χρονιά, όπου οι πράσινοι ουσιαστικά θα διοργανώσουν και το Final Four της Euroleague στο ΟΑΚΑ. Το τριφύλλι έχει προχωρήσει σε πολλές και σημαντικές μεταγραφές εδώ και τρία χρόνια, έχει ένα υπερπλήρες ρόστερ, όμως υπάρχει ένα σοβαρό θέμα με τον τέταρτο γκαρντ.

Από την πρώτη χρονιά του Εργκίν Αταμάν μέχρι και σήμερα, ο τέταρτος γκαρντ είναι «πληγή» για τους πράσινους με τελευταία χρονικά την περίπτωση του Τι Τζέι Σορτς του παίκτη-αποκάλυψη της περσινής σεζόν, που πήρε «χρυσό» συμβόλαιο από τον Παναθηναϊκό πέρσι μετά το Final Four, αλλά δεν έχει δικαιώσει τις προσδοκίες. Ο Αμερικανός γκαρντ έκανε καταπληκτική χρονιά με την Παρί, ο Παναθηναϊκός μετά την αποτυχία στο Final Four του Άμπου Ντάμπι πρόλαβε και τον έκλεισε, όμως ο Σορτς στο τριφύλλι σίγουρα δεν έχει τον χρόνο και τον ρόλο που θα ήθελε από τον Αταμάν.

Ο Τι Τζέι Σορτς παρουσιάζει ένα διαφορετικό –και πιο σύνθετο– προφίλ. Τα ποσοστά ευστοχίας του είναι χαμηλότερα και η εκτελεστική του αποτελεσματικότητα προβληματίζει, ειδικά σε σχέση με τους προκατόχους του στον Παναθηναϊκό που ουσιαστικά είχαν παρόμοιο ρόλο. Ο Σορτς συνοπτικά έχει τον ρόλο που είχαν πέρσι ο Λορέντζο Μπράουν και πρόπερσι ο Λούκα Βιλντόζα στο τριφύλλι, με τον Αμερικανό να είναι στα νούμερα καλύτερος, αλλά να αναγκάζεται ουσιαστικά να έχει συγκεκριμένο ρόλο.

Ο πρώην παίκτης της Παρί έχει δει τα νούμερα του να πέφτουν απότομα, αφού έχει 8 πόντους μέσο όρο με 3,4 ασίστ και συνολικά 49,7% εντός πεδιάς, όμως φαίνεται να μην είναι ικανοποιημένος. Παράλληλα, ο Σορτς έχει δεχτεί έντονη κριτική από τον ίδιο τον Αταμάν σε συνεντεύξεις Τύπου τη φετινή χρονιά (όπως και άλλοι παίκτες του Παναθηναϊκού), ενώ φαίνεται ότι είναι πολύ πιο πίσω από τους Κέντρικ Ναν, Κώστα Σλούκα και Τζέρια Γκραντ στα γκαρντ.

Ο Παναθηναϊκός και οι Σορτς, Βιλντόζα και Μπράουν

Ο Σορτς με λίγα λόγια μπαίνει στην ιδιαίτερη λίστα που είχαν περάσει και οι Βιλντόζα και Μπράουν στον Παναθηναϊκό, αφού κι εκείνοι είχαν έρθει από εξαιρετικές χρονιές (ειδικά ο Αμερικανός) με σκοπό να πρωταγωνιστήσουν, όμως με τον Αταμάν να μην τους εμπιστεύεται τόσο και εκείνους να αργούν σχετικά να προσαρμοστούν δεν έγιναν ουσιαστικά πρώτα «βιολιά».

Ο Αργεντινός ήταν ο πρώτος που είχε τον συγκεκριμένο ρόλο και ήρθε με την ταμπέλα του παίκτη που μπορεί να κάνει το απρόβλεπτο, όμως στην πράξη δεν βρήκε ποτέ τον ρυθμό του. Τα advanced stats της EuroLeague αποτυπώνουν έναν γκαρντ με χαμηλή παραγωγή, μέτρια αποτελεσματικότητα και –το πιο κρίσιμο– έντονα αρνητικό αποτύπωμα στο on-off, αφού ολοκλήρωσε τη μοναδική χρονιά του στο ΟΑΚΑ με 5.7 πόντους μέσο όρο και μόλις 1.5 ασίστ και περίπου 52% εντός πεδιάς.

Ο Παναθηναϊκός ήταν ξεκάθαρα χειρότερος όταν ο νυν άσος της Βίρτους Μπολόνια βρισκόταν στο παρκέ και έδειξε να μην ταιριάζει στο παιχνίδι του Αταμάν. Κάτι ανάλογο έγινε και με τον αντικαταστάτη του, τον Μπράουν που είχε τον ίδιο ρόλο, αλλά με πολύ μεγαλύτερο όνομα και παραστάσεις. Ο πρώην παίκτης της Μακάμπι έμοιαζε λογική επιλογή στα χαρτιά, αλλά κι εκείνος δεν προσαρμόστηκε στο τριφύλλι και ειδικά στον ρόλο του, αφού από πρώτο βιολί στο Ισραήλ έγινε τελευταίος τροχός ουσιαστικά στα γκαρντ.

Ο Παναθηναϊκός δεν κατέρρεε μαζί του, αλλά ούτε κέρδιζε κάτι ουσιαστικό. Στο περιβάλλον του Αταμάν, αυτό δεν ήταν αρκετό, με τον Μπράουν να σκοράρει 6.3 πόντους μέσο όρο και να μοιράζει 2.7 ασίστ, με 55% εντός πεδιάς στη μία σεζόν που έμεινε και έφυγε άρον άρον.

Αυτό που δείχνει ο ρόλος του τέταρτου γκαρντ στον Παναθηναϊκό τα τρία τελευταία χρόνια είναι ότι δεν έχει σωστή διαχείριση, αλλά παράλληλα έχει και δύσκολη προσαρμογή από τους παίκτες, αφού καλώς ή κακώς μεταγράφηκαν στον Παναθηναϊκό ως πρώτα ονόματα και με σκοπό να κάνουν τη διαφορά αλλά αντ’ αυτού είχαν περισσότερο χρόνο στον πάγκο παρά στο παρκέ και δεν δικαίωσαν και τις προσδοκίες, αλλά και τις απαιτήσεις του Αταμάν, που προτιμάει και στις τρεις σεζόν του κατά βάση τους Ναν, Σλούκα και Γκραντ.