Σφυριά και πρόκες

Διαβάσαμε πηχυαίους τίτλους για την επικείμενη διαγραφή 330.000 αιωνίων φοιτητών από τα AEI σύμφωνα με τον νόμο της προκατόχου του κ. Πιερρακάκη. Πρόκειται για το περιβόητο όριο του v+2, δηλαδή το τυπικό πρόγραμμα σπουδών συν δύο επιπλέον χρόνια, για τις σχολές τετραετούς φοίτησης ή τρία χρόνια για τις σπουδές πενταετούς και εξαετούς φοίτησης.

Ωραία ως εδώ, αλλά ποιο πρόβλημα λύνεται με την διαγραφή τους; Κανένα είναι η απάντηση γιατί δεν κοστίζουν τίποτα ούτε στην ελληνική πολιτεία ούτε βέβαια στο πανεπιστήμιο όπου φοιτούν. Άλλωστε ήδη διαχωρίζονται οι φοιτητές σε ενεργούς και μη και οι εξεταστικές οργανώνονται με βάση το πόσα άτομα πήγαν στην προηγούμενη κοκ.

Τα τελευταία 3 χρόνια με το κόστος ζωής στο θεό, πόσες οικογένειες αντέχουν να έχουν το παιδί τους να σπουδάζει σε άλλη πόλη; Πόσοι από τους «αιώνιους φοιτητές» είναι παιδιά που αδυνατούν λόγω αυτής της συνθήκης να συνεχίσουν τις σπουδές τους;

Από την άλλη για το γεγονός πως φοιτητές και οι φοιτήτριες του Πολυτεχνείου Κρήτης έστησαν σκηνές στο κτίριο της Πρυτανείας γιατί – όπως καταγγέλλουν- για ένα σύνολο 6500 φοιτητών υπάρχουν μόλις 300 θέσεις στις εστίες, δεν χύθηκε τόσο μελάνι. Τι κι αν οι φοιτητές και οι φοιτήτριες κάνουν λόγο για διαγωνισμό φτώχειας.

Αντίστοιχα πηχυαίοι ήταν και οι τίτλοι για τις 6000 αποβολές που επιβλήθηκαν σε μαθητές και μαθήτριες που δεν πειθάρχησαν στην απαγόρευση της χρήσης κινητών στα σχολεία. Η απαγόρευση των κινητών ήρθε ως απάντηση στην ανάγκη αντιμετώπισης της εφηβικής βίας. Το μέτρο διαφημίστηκε ως «νέος σχολικός κανονισμός».

Μειώθηκαν τα περιστατικά εφηβικής βίας εντός και εκτός σχολικών μονάδων επειδή έπεσαν 6000 αποβολές; Δεν προκύπτει κάτι τέτοιο. Ο υπουργός σε ραδιοφωνική του συνέντευξη (ΣΚΑΙ 100,3, 21.10.2024) υποστήριξε πως «η εφαρμογή του μέτρου είναι θεαματικά καλή» και πως το έχει αγκαλιάσει η κοινότητα του σχολείου.

Κάτι που αναγκάστηκε να αγκαλιάσει η κοινότητα του σχολείου με το ζόρι επειδή έτσι αποφάσισε το υπουργείο ήταν οι συγχωνεύσεις τμημάτων σε όλες τις σχολικές βαθμίδες.

Μάλιστα την απόφαση του υπουργείου Παιδείας επέκρινε η Συνήγορος του Παιδιού, Θ. Κουφονικολάκου, επισημαίνοντας πως η αύξηση του αριθμού των μαθητών ανά τμήμα, επιβαρύνει τις εκπαιδευτικές διαδικασίες και εμποδίζει την πρόληψη εκδηλώσεων βίας και την αναγνώριση ενδείξεων κακοποίησης και παραμέλησης παιδιών.

Μάλλον και η συνήγορος του παιδιού, δεν αντιλαμβάνεται πως  η συγχώνευση τμημάτων «δεν είναι το πρόβλημα, είναι η λύση» και πως «πρέπει όλοι να συμβάλλουμε να υπάρξει εξορθολογισμός και καλή κατανομή των εκπαιδευτικών, ώστε να μην υπάρχουν κενά στα σχολεία» (20.09.2024 ΑΝΤ1)

Οι δυο ειδήσεις που υπερπροβλήθηκαν, αναδεικνύουν όχι μόνο την κατασταλτική λογική της κυβέρνησης αλλά και μια προσέγγιση που περιορίζεται στην τιμωρία με τρόπο αυταρχικό. Ούτε οι διαγραφές των «αιωνίων φοιτητών» θα λύσουν τα προβλήματα των πανεπιστημίων, ούτε οι αποβολές λόγω κινητού θα λύσουν το πρόβλημα της εφηβικής βίας.

Βέβαια όπως λέει και η γνωστή ρήση: Αν έχεις μόνο ένα σφυρί, τότε τείνεις να βλέπεις όλα τα προβλήματα σαν καρφιά. Οπότε αποβολές και διαγραφές και κόφτες και ό,τι άλλο χρειαστεί για μην γίνει συζήτηση για την αναγκαία αύξηση δαπανών και τον επανασχεδιασμό ενός εκπαιδευτικού συστήματος που «μεταρρυθμίζεται» και «εκσυγχρονίζεται» με κάθε ανασχηματισμό κι έχει καταλήξει να μοιάζει σαν πουλόβερ που ξηλώνεται.