Όταν ακόμη και ο Μέσι δεν μένει στο απυρόβλητο…

Ο Λιονέλ Μέσι έχει συνηθίσει να βρίσκεται στο επίκεντρο των εγκωμίων. Με οκτώ Χρυσές Μπάλες, ένα Παγκόσμιο Κύπελλο, αμέτρητα ρεκόρ και μια καριέρα που για πολλούς τον καθιστά τον κορυφαίο ποδοσφαιριστή όλων των εποχών, σπάνια γίνεται αντικείμενο τόσο έντονης δημόσιας κριτικής. Ωστόσο, ο επεισοδιακός τελικός του Παγκοσμίου Κυπέλλου απέναντι στην Ισπανία άλλαξε το κλίμα.

Η βρετανική Mirror, μέσω άρθρου γνώμης του δημοσιογράφου Τζέρεμι Κρος, εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση στον αρχηγό της Αργεντινής, υποστηρίζοντας ότι η συμπεριφορά του στα τελευταία λεπτά της αναμέτρησης «δεν ταίριαζε σε έναν θρύλο του ποδοσφαίρου» και ότι «αμαύρωσε, έστω και λίγο, τη σπουδαία κληρονομιά του».

«Υπάρχει τρόπος να χάνεις»

Ο Βρετανός αρθρογράφος ξεκαθαρίζει εξαρχής ότι η κριτική του δεν αφορά την αγωνιστική εικόνα του Μέσι.

Αντιθέτως, αναγνωρίζει ότι ο Αργεντινός πραγματοποίησε ακόμη μία εξαιρετική διοργάνωση, οδήγησε την εθνική του ομάδα μέχρι τον τελικό και πρόσθεσε νέα ρεκόρ στη μυθική καριέρα του.

Η στάση του όμως μετά την αποβολή του Έντσο Φερνάντες και τη γενικευμένη ένταση που ακολούθησε με τους Ισπανούς ποδοσφαιριστές ήταν, σύμφωνα με τον Κρος, εντελώς διαφορετική από την εικόνα που είχε χτίσει όλα αυτά τα χρόνια.

«Υπάρχει τρόπος να χάνεις και ο Μέσι δεν είναι ακόμη τόσο μεγάλος ώστε να μην μπορεί να τον μάθει», σημειώνει χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι όσα έκανε ο Αργεντινός μετά το τελευταίο σφύριγμα «δεν ήταν αυτά που περίμενε να δει ο κόσμος από έναν ποδοσφαιριστή του δικού του μεγέθους».

Η στιγμή που προκάλεσε τις αντιδράσεις

Το σημείο που προκάλεσε τις μεγαλύτερες αντιδράσεις ήταν η έντονη διαμαρτυρία του Μέσι προς τον Σλοβένο διαιτητή Σλάβκο Βίντσιτς.

Ο αρχηγός της Αργεντινής κατήγγειλε ότι ο Μαρκ Κουκουρέγια, κατά τη διάρκεια της έντασης, του κάλυψε το στόμα με το χέρι ενώ συνομιλούσαν.

Ο Μέσι ζήτησε από τον διαιτητή να εφαρμόσει τη σχετική διάταξη των κανονισμών της FIFA, γνωστή τα τελευταία χρόνια ως «Νόμος Βινίσιους», που προβλέπει αυστηρές κυρώσεις όταν κάποιος παίκτης καλύπτει το στόμα του σε περιπτώσεις όπου υπάρχει υποψία προσβλητικού ή ρατσιστικού περιεχομένου.

Για τον Κρος, όμως, η επίκληση του συγκεκριμένου κανονισμού ήταν άστοχη. Όπως υποστηρίζει, η διάταξη δημιουργήθηκε κυρίως για την αντιμετώπιση περιστατικών ρατσισμού, διακρίσεων και ρητορικής μίσους και όχι ως μέσο τακτικής πίεσης προς τον διαιτητή σε μια έντονη λεκτική αντιπαράθεση μεταξύ αντιπάλων.

«Σαν κακομαθημένο παιδί»

Ο Βρετανός σχολιαστής χρησιμοποιεί ιδιαίτερα σκληρή γλώσσα. Παρομοιάζει τον Μέσι με «ένα κακομαθημένο παιδί που τρέχει να παραπονεθεί στον δάσκαλο», ενώ χαρακτηρίζει τη συμπεριφορά του «ντροπιαστική, αμήχανη και ανάξια ενός ποδοσφαιριστή τέτοιου μεγέθους».

Κατά την άποψή του, εκείνη τη στιγμή ο Αργεντινός «μείωσε μόνος του το κύρος, τον σεβασμό και την αξιοπρέπειά του».

Πρόκειται για μία από τις πιο αυστηρές δημόσιες τοποθετήσεις που έχουν διατυπωθεί τα τελευταία χρόνια απέναντι στον οκτώ φορές κάτοχο της Χρυσής Μπάλας.

Ένας θρύλος παραμένει άνθρωπος

Παρά την οξύτητα της κριτικής, ο αρθρογράφος κλείνει το κείμενό του αναγνωρίζοντας το μέγεθος του ποδοσφαιρικού φαινομένου που λέγεται Λιονέλ Μέσι.

Υπενθυμίζει ότι ο Αργεντινός έχει προσφέρει αμέτρητες μοναδικές στιγμές στο ποδόσφαιρο και ότι η συνολική του προσφορά δεν μπορεί να αμφισβητηθεί.

Ωστόσο, εκτιμά πως, αν αυτός ήταν ο τελευταίος του τελικός σε Παγκόσμιο Κύπελλο, οι εικόνες της έντασης και της αδυναμίας του να αποδεχθεί την ήττα θα συνοδεύουν αναπόφευκτα και το τελευταίο κεφάλαιο της διεθνούς του καριέρας.

«Απέδειξε ότι είναι ευάλωτος και ανθρώπινος. Αλλά έδειξε επίσης ότι δυσκολεύεται να αποδεχθεί την ήττα», καταλήγει χαρακτηριστικά.

Η άλλη όψη των θρύλων

Οι μεγάλες προσωπικότητες του αθλητισμού κρίνονται όχι μόνο από τους τίτλους που κατακτούν αλλά και από τον τρόπο με τον οποίο διαχειρίζονται τις δύσκολες στιγμές.

Ο Μέσι, όπως και ο Μαραντόνα, ο Κριστιάνο Ρονάλντο ή άλλοι κορυφαίοι αθλητές, έχει αποδείξει πολλές φορές ότι το πάθος του μπορεί να τον οδηγήσει σε έντονες αντιδράσεις όταν διακυβεύεται ένας τόσο μεγάλος στόχος. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι κάθε συμπεριφορά μένει στο απυρόβλητο.

Το γεγονός ότι μία από τις μεγαλύτερες βρετανικές εφημερίδες επέλεξε να ασκήσει τόσο αυστηρή κριτική στον Αργεντινό δείχνει πως ακόμη και οι μεγαλύτεροι θρύλοι του ποδοσφαίρου αξιολογούνται πλέον με βάση όχι μόνο τις ποδοσφαιρικές τους ικανότητες, αλλά και το παράδειγμα που εκπέμπουν στα πιο κρίσιμα και φορτισμένα συναισθηματικά παιχνίδια.

Και ίσως αυτό να αποτελεί το μεγαλύτερο παράσημο της καριέρας του Μέσι: μετά από δύο δεκαετίες στην κορυφή, κάθε του κίνηση εξακολουθεί να προκαλεί παγκόσμιο ενδιαφέρον, θαυμασμό, αλλά και αυστηρή κριτική όταν θεωρείται ότι ξεπερνά τα όρια.