Χρησιμοποιώντας μόνο γυαλί και άμμο ως αλληγορία στην κλεψύδρα, ο φωτογράφος David Wilman και ο καλλιτεχνικός διευθυντής Begoña Toledo συνέλαβαν σε αυτή τη σειρά, το κυριολεκτικό τώρα, ενώ δείχνουν ένα ίχνος του παρελθόντος και υποδεικνύοντας το μέλλον.

Όπως και με την κλεψύδρα, το δίδυμο βλέπει το απεριόριστα μικρό σημείο του παρόντος δεδομένου ότι κάθεται πάνω από το παρελθόν, με τους βαρύς τόμους του μέλλοντος να υψώνονται πάνω του.

Σκεπτόμενοι την αφηρημένη ζωγραφική ως μια διαχρονική μορφή τέχνης, εισάγουν το χρώμα σε αυτή τη σειρά ως δονήσεις, όπως ο Kandinsky κατανοούσε το χρώμα, με τη μορφή χρωματικών εγκεφαλικών επεισοδίων, τη ρύθμιση του χρώματος σε κίνηση, το layering στο διάστημα ως αφηρημένες μορφές που συλλέχθηκαν τη στιγμή.

Ειδήσεις Σήμερα: