Τα αδέλφιαΧαλίντ και Μπραχίμ Ελ Μπακραουί ταυτοποιήθηκαν ως οι δράστες της τρομοκρατικής επίθεσης με τη σφραγίδα της ISIS στο αεροδρόμιο των Βρυξελλών. Η ταυτοποίηση των στοιχείων τους επαναφέρει το ερώτημα που έχει τεθεί αρκετές φορές, μετά τα τρομοκρατικά χτυπήματα στο Παρίσι, αλλά και στη Βοστώνη. Τελικά ο «ιερός πόλεμος» (τζιχάντ) είναι και οικογενειακή υπόθεση;

Ανάμεσα στους τρομοκράτες του Παρισιού ήταν οΙμπραήμ Αμπντεσλάμ, ο βομβιστής αυτοκτονίας που ανατινάχθηκε έξω από το εστιατόριο «Comptoir Voltaire», και ο αδελφός του, Σαλάχ Αμπντεσλάμ, που συνελήφθη πριν λίγες ημέρες στις Βρυξέλλες.
ΟΑμπντέλ Χαμίντ Αμπου Ουντ, που φέρεται ως ο εγκέφαλος των επιθέσεων στο Παρίσι, στρατολόγησε τον 13χρονο αδελφό του.

Ο Guardian είχε καταγράψει σε ανάλυσή του πολλές περιπτώσεις όπου οι τρομοκράτες είναι αδέλφια: Οι αδελφοίΚουασίπου επιτέθηκαν στα γραφεία του Charlie Hebdo, οι αδελφοί Τσερνάεφ ευθύνονται για το μακελειό στον Μαραθώνιο της Βοστώνης, οι αδελφοί Μερά, από τους οποίους ο ένας σκότωσε επτά άτομα στη Νοτιοδυτική Γαλλία το 2012 ενώ ο άλλος παραμένει στη φυλακή, παρότι ο ρόλος του στην επίθεση δεν έχει γίνει σαφής.

Αδέλφια, σύμφωνα με τον Guardian είναι συχνά και όσοι πηγαίνουν να πολεμήσουν στη Συρία, στο Ιράκ ή σε άλλες εμπόλεμες ζώνες. Ελάχιστοι ταξιδεύουν μόνοι τους. Σχεδόν όλοι πηγαίνουν μαζί με φίλους ή συγγενείς.

Στενοί συγγενείς ήδη αναμεμειγμένοι

Το θέμα του «οικογενειακού τζιχάντ» σοκάρει, αλλά δεν πρέπει να εκπλήσσει. Πριν από 10 χρόνια οι αμερικανικές στρατιωτικές μυστικές υπηρεσίες στο Ιράκ ξεχώρισαν ως μία από τις κυριότερες ενδείξεις ότι κάποιος θα αναμειχθεί στον βίαιο ισλαμισμό την ύπαρξη στενού συγγενούς του ήδη αναμεμειγμένου στον τζιχάντ.

Ο συγγενής αυτός μπορεί να είναι αδελφός ή πατέρας. ΟΑμπντέλ Ματζίντ Αμπντέλ Μπάρι, ο βρετανός ράπερ που πολεμάει στις τάξεις του ISIS, είναι γιος τουΑντέλ Αμπντέλ Μπάρι, αιγύπτιου μαχητή που εγκαταστάθηκε στη Βρετανία το 1991 και στη συνέχεια καταδικάστηκε στη Νέα Υόρκη για τον ρόλο του στην επίθεση της Αλ Κάιντα στις αμερικανικές πρεσβείες στην Κένυα και στην Τανζανία το 1998.

Έρευνα που πραγματοποίησε το ανεξάρτητο think tank New America έδειξε ότι περισσότεροι από το 25% των δυτικών μαχητών έχουν κάποιον οικογενειακό δεσμό με το τζιχάντ, είτε μέσω συγγενών που ήδη πολεμούν στη Συρία και στο Ιράκ είτε μέσω γάμου είτε μέσω κάποιας διασύνδεσης με άλλους τζιχαντιστές ή τρομοκράτες. Η έρευνα έδειξε επίσης ότι από εκείνους τους δυτικούς μαχητές που έχουν οικογενειακούς δεσμούς με το τζιχάντ τα τρία πέμπτα διαθέτουν έναν συγγενή που πήγε στη Συρία.
Άλλη μελέτη από το Κρατικό Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια εξέτασε τις διασυνδέσεις 120 «μοναχικών λύκων» που διέπραξαν τρομοκρατικές ενέργειες στο όνομα διαφόρων ιδεολογιών και θρησκειών και βρήκε ότι, παρά το γεγονός πως πραγματοποίησαν την επίθεση μόνοι τους, στην πλειονότητα των περιπτώσεων υπήρχαν άλλα άτομα που γνώριζαν την εξτρεμιστική ιδεολογία τους. Εντυπωσιακό είναι ότι στο 64% των περιπτώσεων συγγενείς και φίλοι γνώριζαν την πρόθεση του «μοναχικού λύκου» να διαπράξει τρομοκρατική ενέργεια γιατί τους είχε πληροφορήσει προφορικά.
Προπαγάνδα και στρατολόγηση

Όλα αυτά παρέχουν ένα σημαντικό παράθυρο στη στρατολόγηση και στη ριζοσπαστικοποίηση. Συχνά νομίζουμε ότι αποτελούν διαδικασίες στις οποίες κάποιος που ήταν «κανονικός» υπέστη «πλύση εγκεφάλου» από μια εξωτερική επίδραση που τον μετέτρεψε σε κάποιον ο οποίος συμπεριφέρεται μη κανονικά.
Άλλος τρόπος εξήγησης του πώς κάποιος στρέφεται στο τζιχάντ είναι η προπαγάνδα, κυρίως μέσω του Internet. Τα γεγονότα όμως, σύμφωνα με ορισμένους αναλυτές, διαψεύδουν αυτό το τελευταίο. Η τρομοκρατία, όπως κάθε είδους ακτιβισμός, είναι εξαιρετικά κοινωνική δραστηριότητα. Οι άνθρωποι ενδιαφέρονται για ιδέες, ιδεολογίες και δραστηριότητες, ακόμη και φριχτά καταστροφικές, επειδή άλλοι άνθρωποι ενδιαφέρονται γι’ αυτές.
«Η στρατολόγηση πραγματοποιείται συνήθως από κοντινούς ανθρώπους. Στην πραγματικότητα, η συγγένεια και η φιλία μετρούν περισσότερο από τη θρησκεία ή την εντοπιότητα ή οτιδήποτε άλλο. Παρατηρείται ένα έντονα ομαδικό φαινόμενο»λέει ο δρΡικ Κουλσάετ, βέλγος ειδικός που έχει μελετήσει τα δίκτυα των μαχητών στη χώρα του.

Οι ψυχολογικοί και κοινωνικοί φραγμοί όσον αφορά τη βία είναι βεβαίως υψηλότεροι απ’ όσο σε άλλες, λιγότερο αιματηρές δραστηριότητες, αλλά ο μηχανισμός της διαδικασίας που προσελκύει ανθρώπους σε αυτήν είναι ο ίδιος.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ

Ειδήσεις Σήμερα: