Η δευτεροβάθμια Τοπική Αυτοδιοίκηση ξανά στο προσκήνιο

Η άνοδος του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία με άνετη κοινοβουλευτική πλειοψηφία, το 1981, επανέφερε στο προσκήνιο το θέμα της δευτεροβάθμιας (Νομαρχιακής) Αυτοδιοίκησης. Ο ξεχασμένος σχεδόν θεσμός των νομαρχιακών συμβουλίων αναβαθμίστηκε με το ‘μεταβατικό’ νόμο 1235/1982, ενώ με το προεδρικό διάταγμα 51/1986 η επικράτεια μοιράστηκε σε 13 περιφέρειες, με βάση τις οποίες θα έπρεπε να αναδιαρθρωθούν οι υπηρεσίες διανομαρχιακού επιπέδου των υπουργείων.

Με το νόμο 1878/1990 διευθετήθηκαν διάφορες λεπτομέρειες που αφορούσαν στο θεσμό της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης (π.χ., η πρόβλεψη για τη διάσπαση ορισμένων νομών σε περισσότερες της μιας νομαρχιακές αυτοδιοικήσεις) και προσδιορίστηκε ότι οι πρώτες εκλογές για την ανάδειξη νομαρχιακών συμβουλίων θα γίνονταν μαζί με τις δημοτικές εκλογές του 1990. Εν τέλει, η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, που ανέβηκε σύντομα μετά στην εξουσία, ανέβαλε τις πρώτες νομαρχιακές εκλογές για το 1994, προκειμένου να ολοκληρωθεί η προετοιμασία.

Με το νόμο 2218/1994 που ψήφισε το ΠΑΣΟΚ όταν επανήλθε στην εξουσία, το σύνολο σχεδόν των αρμοδιοτήτων της παλαιάς νομαρχίας μεταβιβαζόταν στη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση και τα αμιγώς αιρετά της όργανα, το Νομάρχη, το Νομαρχιακό Συμβούλιο και τις Νομαρχιακές Επιτροπές. Για να αποφευχθούν μερικές ‘δυσάρεστες’ παρενέργειες, όπως, π.χ., το ενδεχόμενο να ψηφιστεί μειονοτικός νομάρχης στους ευαίσθητους νομούς της Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης, εισήχθη, με το νόμο 2240/1994 και ο θεσμός του ‘Περιφερειακού Διευθυντή’, στον οποίο θα υπάγονταν πλέον οι κρατικές υπηρεσίες, ενώ για τις ‘κρίσιμες’ περιοχές προβλέφθηκε η σύσταση δύο ‘διευρυμένων Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων’ (Έβρου-Ροδόπης και Δράμας-Καβάλας-Ξάνθης).

Χρ.Τόμπρας

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ