The Capsule: μια εικαστική εγκατάσταση, μια ταινία – έργο τέχνης. Μάλλον έτσι θα πρέπει να τη δούμε, τουλάχιστον, αν κρίνουμε μόνο από το εντυπωσιακό της trailer, όπου δεσπόζει η αγγελική και ανέκφραστη ταυτόχρονα πορσελάνινη φιγούρα της ηθοποιού Αριάντ Λάμπεντ.

Το The Capsule είμαι μια ταινία μικρού μήκους -35΄λεπτά είναι η διάρκειά της- η δημιουργία της οποίας ανατέθηκε στη σκηνοθέτιδα από το Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης του Ιδρύματος ΔΕΣΤΕ. Με αφορμή τη μόδα και την ανάδειξή της και αντλώντας έμπνευση από την Πολωνή καλλιτέχνιδα Αλεξάντρα Βαλισέφσκα, η Τσαγγάρη δημιούργησε πρώτα την εικαστική εγκατάσταση The Capsule και ακολούθως την ομώνυμη γοτθική ιστορία μυστηρίου, την οποία παρουσίασε στο Barney’s της Νέας Υόρκης στα πλαίσια του DesteFashionCollection 2012.

Η ταινία και οι συντελεστές της

Δεν είναι η πρώτη φορά που η Αθηνά Ραχήλ Τσαγγάρη προβάλλει τις ταινίες της εκτός Ελλάδας. Εξάλλου, το είδος του σινεμά που υπηρετεί, εκφράζει ένα νέο ρεύμα σύγχρονου ελληνικού κινηματογράφου, το οποίο διακρίνεται ιδιαίτερα στο εξωτεριkό -χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν έχει το κοινό του και στη χώρα μας.

Η Τσαγγάρη ήταν παραγωγός του «Κυνόδοντα«, σε σκηνοθεσία Γιώργου Λάνθιμου, ταινία που ήταν υποψήφια για Όσκαρ Ξενόγλωσσης Ταινίας του 2011, αλλά και των «Άλπεων» αργότερα, σκηνοθέτησε το Attenberg που επίσης ήταν η επίσημη πρόταση της Ελλάδας για τα Όσκαρ, και βραβεύτηκε στο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Bενετίας για την ερμηνεία της πρωταγωνίστριας Αριάντ Λάμπεντ, και τώρα επανέρχεται με το The Capsule.

Ο νέος αφηγηματικός λόγος που εισήγαγαν οι δύο δημιουργοί και συνεργάτες, ένας λόγος αποστασιοποιημένος, όπου το συναίσθημα φαίνεται να λείπει από τους ηθοποιούς και αυτό που επικρατεί αντισταθμιστικά, είναι το ένστικτο και τα αρχέγονα συναισθήματα του ανθρώπου, όπως ο φόβος, η ντροπή, ο φθόνος, η εκδίκηση, ο πόνος της απώλειας δημιουργούν ένα νέο πλαίσιο έκφρασης, με πολλούς οπαδούς αλλά και πολλούς επικριτές. Όπως και να έχει, μιλάμε πια για ένα σύγχρονο κινηματογραφικό είδος που εξελίσσεται σε ρεύμα και ταξιδεύει εκτός συνόρων. Όπου και διακρίνεται!

Για να μιλήσουμε για τη σκηνοθέτιδα, να πούμε ότι η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία της, ήταν «Η Διαρκής Αναχώρηση της Πέτρα Γκόινγκ» μια ταινία δρόμου, επιστημονικής φαντασίας, η οποία μάλιστα αγοράστηκε από το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης της Νέας Υόρκης για τη μόνιμη συλλογή του, το 2004 σκηνοθέτησε τα βίντεο της τελετής έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων, αλλά και τα κινούμενα πορτρέτα – βίντεο μεγάλης κλίμακας που προβλήθηκαν σε παρακείμενα κτίρια κατά τα εγκαίνια του Νέου Μουσείου της Ακρόπολης αλλά θα τη δούμε και ως ηθοποιό σύντομα, στην ταινία του Ρίτσαρντ Λιγκλέιτερ, Before Midnight, με τους Ίθαν Χοκ και Ζυλί Ντελπί.

Επιστρέψτε στην αρχική σελίδα του σινεμά και δείτε τις νέες προβολές, κινηματογραφικά νέα και αίθουσες προβολής!


Κάντε Like στη σελίδα της Ψυχαγωγίας στο Facebook