Το κυνήγι των φαλαινών φυσητήρων σταμάτησε λίγο πριν εξαφανιστούν τελείως στη δεκαετία του 1970. Το μπράβο φυσικά έχει πάει στους ακτιβιστές που αγωνίστηκαν για αυτό το σκοπό αλλά γιατί τελικά τα κατέφεραν το 70 και όχι το 60 ή το 80;

Η απάντηση βρίσκεται στις χρήσεις του λαδιού που υπάρχει στο κεφάλι αυτής της φάλαινας. Η κύρια εφαρμογή του ήταν ως λιπαντικό στα αυτόματα κιβώτια ταχυτήτων που ήταν και είναι πολύ δημοφιλή στις ΗΠΑ.

Οι χημικοί είχαν κάνει προσπάθειες να κατασκευάσουν χημικά λιπαντικά αλλά χωρίς επιτυχία οπότε κανείς δεν ενδιαφερόταν για τη σωτηρία των φαλαινών. Μετά την πετρελαϊκή κρίση του 1973 όμως οι κινητήρες έπρεπε να γίνουν πιο αποδοτικοί και για να γίνει αυτό άρχισαν να κατασκευάζονται μηχανές που λειτουργούσαν σε πολύ υψηλότερες θερμοκρασίες.

Έτσι, το λάδι του φυσητήρα δεν ήταν πια κατάλληλο. Επίσης, επιτέλους ο ερευνητής της Mobil P. S. Landis κατάφερε να φτιάξει χημικά λιπαντικά. Αλλά βέβαια οι κακές πολυεθνικές δεν μπορούν να σώσουν τις φάλαινες. Έτσι, η προσφορά του P. S. Landis είναι άγνωστη και το οικολογικό κίνημα έχει να περηφανεύεται για άλλη μια νίκη που όμως δεν ήταν δική του.

Πηγή: http://shkrobius.livejournal.com/347646.html

Γιώργος Επιτήδειος

Ειδήσεις Σήμερα: