“Μιράλ”

Το 1948, στην Ιερουσαλήμ, η Χιντ Χουσέινι βρίσκει 55 ορφανά στο δρόμο, καθώς πάει στη δουλειά της. Αποφασίζει να τα πάρει στο σπίτι για να τους δώσει τροφή και στέγη. Μέσα σε 6 μήνες τα 55 ορφανά αυξήθηκαν στα 2.000, με αποτέλεσμα την ίδρυση του Ινστιτούτου “Dar Al-Tifl“. Η ταινία διηγείται την ιστορία της Μιράλ, μιας κοπέλας που βρέθηκε στο Ινστιτούτο το 1978, σε ηλικία 7 ετών, μετά το θάνατο της μητέρας της, και μεγαλώνοντας ανακάλυψε πως συγκρούονται μέσα της οι συμβουλές της Μαμάς Χιντ με την ανάγκη της να δώσει μάχη για το μέλλον του λαού της.

Ο Σκηνοθέτης

Ο Τζούλιαν Σνάμπελ γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη το 1951. Το 1965 μετακόμισε με την οικογένειά του στο Τέξας. Φοίτησε στο πανεπιστήμιο του Χιούστον από το 1969 ως το 1973 και έπειτα επέστρεψε στη Νέα Υόρκη για να συμμετάσχει στο πρόγραμμα Whitney Museum Independent Study. Το 1978 ο Σνάμπελ ταξίδεψε στη Βαρκελώνη, όπου γοητεύτηκε από την αρχιτεκτονική του Αντόνιο Γκαουντί, την ίδια χρονιά που έκανε το πρώτο του ζωγραφικό έργο σε πιάτο, το “The Patients and the Doctors”. Η πρώτη του ζωγραφική έκθεση έλαβε χώρα στη Mary Boone Gallery της Νέας Υόρκης τον Φεβρουάριο του 1979. Τα έργα του Σνάμπελ έχουν παρουσιαστεί σε όλο τον κόσμο. Οι πίνακές του, τα γλυπτά και τα έργα του στο χαρτί έχουν υπάρξει το θέμα αρκετών εκθέσεων σε γκαλερί και μουσεία.

Το 1996 έγραψε και σκηνοθέτησε την ταινία “Basquiat” με θέμα τον Νεοϋορκέζο καλλιτέχνη Ζαν Μισέλ Μπασκιάτ. Το φιλμ προβλήθηκε στο επίσημο διαγωνιστικό πρόγραμμα του φεστιβάλ Βενετίας το 1996. Η δεύτερη ταινία του, “Before Night Falls”, βασισμένη στη ζωή του εξόριστου Κουβανού μυθιστοριογράφου Ρεϊνάλντο Αρένας, απέσπασε το Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής και το βραβείο Colpa Volpi για την ερμηνεία του Χαβιέ Μπαρδέμ στο φεστιβάλ Βενετίας το 2000, ενώ ο Μπαρδέμ προτάθηκε και για Όσκαρ Α’ Ανδρικού Ρόλου. Το 2007 ο Σνάμπελ σκηνοθέτησε την ταινία “The Diving Bell and the Butterfly”, που προτάθηκε για 4 Όσκαρ.

Οι Πρωταγωνιστές

Ίαμ Αμπάς: Εντυπωσίασε με την ερμηνεία της πλάι στον Ρίτσαρντ Τζένκινς στην ταινία “The Visitor”. Γεννήθηκε στη Ναζαρέτ, όμως αφού μετακόμισε στο Παρίσι, ξεκίνησε την καριέρα της στην υποκριτική. Έχει πάρει μέρος στις ταινίες “Haifa”, “Ali, Rabiaa et les autres”, “Satin Rouge”, “Paradise Now”, “Free Zone”, “Disengagement”, “Munich”, “The Nativity Story”. Επίσης δούλεψε ως σύμβουλος δημιουργικού στις ταινίες “Babel”, “Munich”, “Nativity Story”. Έχει ακόμη σκηνοθετήσει δύο ταινίες μικρού μήκους, ενώ ασχολείται και με τη φωτογραφία.

Φρίντα Πίντο: Γεννήθηκε το 1984 στην Ινδία. Έγινε αμέσως γνωστή διεθνώς με την πρώτη της κιόλας κινηματογραφική ταινία, το “Slumdog Millionaire” του Ντάνι Μπόιλ. Η επιτυχία της ταινίας της έδωσε όχι μία, αλλά δύο ευκαιρίες για να πάρει μέρος σε ένα από τα πιο δημοφιλή τηλεοπτικά talk shows- το “The Tonight Show” του Τζέι Λένο, ενώ ακολούθησε μια εμφάνισή της μαζί με τον συμπρωταγωνιστή της Ντεβ Πατέλ στο “The Ellen DeGeneres Show”. Το 2010 πήρε μέρος στην ταινία του Γούντι Άλεν “You Will Meet A Tall Dark Stranger” με τους Τζος Μπρόλιν και Αντόνιο Μπαντέρας. Προσεχώς θα τη δούμε στις ταινίες “Rise of the Planet of the Apes” πλάι στον Τζέιμς Φράνκο και “Immortals” με τους Χένρι Καβίλ και Μίκι Ρουρκ.

Σκηνοθετικό Σημείωμα

Η ταινία βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο της Ρούλα Τζεμπρεάλ. Όταν το διάβασα, το είδα ως ταινία και ένιωσα την ανάγκη να το μεταφέρω στη μεγάλη οθόνη. Είναι μια ιστορία για την μόρφωση, για την αγάπη, για τους ανθρώπους και την ελπίδα. Διηγείται τις προσωπικές ιστορίες 4 Αραβοϊσραηλινών γυναικών με φόντο την περίπλοκη πολιτική πραγματικότητα της περιοχής, από τη γέννηση του κράτους του Ισραήλ το 1948 ως την ελπίδα για τη Συμφωνία Ειρήνης του Όσλο το 1994.

Η πρώτη γυναίκα είναι η Χιντ Χουσέινι, που αφιέρωσε τη ζωή της στα ορφανά. Όταν βρήκε 55 παιδιά παρατημένα στους δρόμους της Ιερουσαλήμ το 1948, ξεκίνησε τη λειτουργία του ορφανοτροφείου “Dar Al-Tifl”, το οποίο έγινε το σπίτι περισσότερο από 3.000 κοριτσιών. Αρχικά συνεισέφερε με δικά της χρήματα, με ό,τι της είχε απομείνει από την περιουσία της οικογένειάς της, δημιουργώντας έτσι μια όαση για τα νεαρά κορίτσια της Παλαιστίνης. Νομίζω ότι υπάρχει μια τεράστια διαφορά ανάμεσα σε ένα παιδί που μεγαλώνει σε αυτό το περιβάλλον και σε ένα, που μεγαλώνει σε στρατόπεδο προσφύγων, απομονωμένο από τον κόσμο. Σε αυτή την ιστορία βλέπουμε και τους δύο κόσμους.

Η Μιράλ είναι μια νεαρή κοπέλα, που μορφώθηκε στο “Dar Al-Tifl”. Είναι το απρόσμενο αποτέλεσμα της αγάπης και της εκπαίδευσης της Χιντ, καθώς και ο αποδέκτης της δύσκολης κληρονομιάς της οικογένειάς της. Στην αρχή του σεναρίου αναφέρεται ότι “η Μιράλ είναι ένα κόκκινο λουλούδι, που μεγαλώνει στον δρόμο. Ίσως έχεις δει εκατοντάδες από αυτά.” Οι περισσότεροι άνθρωποι οδηγούν στον δρόμο, χωρίς να έχουν παρατηρήσει καν την ομορφιά αυτών των λουλουδιών.

Παρακολουθώ την ιστορία του Ισραήλ σε όλη μου τη ζωή. Ως παιδί, στη Νέα Υόρκη, είχα δει το “Exodus” στο Rivoli Theatre με τους γονείς μου. Όλοι σηκώθηκαν όρθιοι όταν τραγούδησαν Hatikvah και έβαλαν το χέρι τους στο στήθος. Οι γονείς μου ήταν πάρα πολύ περήφανοι. Επίσης είχα εκθέσει ζωγραφιές μου στο Μουσείο του Ισραήλ στην Ιερουσαλήμ 20 χρόνια πριν.

Δεν γνώριζα πολλά για τους Παλαιστινίους, μέχρι που διάβασα το βιβλίο της Τζεμπρεάλ. Δεν είμαι ειδικός επί των πολιτικών θεμάτων κι ούτε προσπαθώ να γίνω. Περιγράφουμε μια χρονική περίοδο, από το 1948 ως το 1994, όταν οι ήρωες αυτοί έζησαν ιστορικές στιγμές. Αυτή είναι λοιπόν η ιστορία τους.

Τζούλιαν Σνάμπελ