Όταν η Sanctuary, η προηγούμενη δισκογραφική τους εταιρεία, έκλεισε, οι Idlewild αποφάσισαν να κυκλοφορήσουν το επόμενο άλμπουμ τους με έναν ανορθόδοξο τρόπο: ζήτησαν από τους οπαδούς τους να το χρηματοδοτήσουν μέσω των προπαραγγελιών τους. Όπερ και εγένετο. Παράλληλα, στην πορεία βρέθηκε νέα φιλόξενη δισκογραφική στέγη (εκείνη της Cooking Vinyl) και το «Post Electric Blues» πήρε κανονικά το δρόμο προς τα ράφια των δισκοπωλείων.
Το ζεστό, ανέμελο ηχητικό προφίλ του έβδομου άλμπουμ των πάλαι ποτέ αναβιωτών του punk rock από τη Σκοτία (σχηματίστηκαν στο Εδιμβούργο στα τέλη του 1995) είναι αποτέλεσμα συνειδητής επένδυσης στις μελωδίες και στις τραγουδιστικές δομές παρά στο καθαρτήριο δυναμικό του θορύβου και του ακατέργαστου ήχου, που ήταν κυρίαρχη τάση των πρώτων βημάτων της καριέρας τους.
Για τα έντεκα τραγούδια του νέου τους άλμπουμ ο τραγουδιστής Robbie Woomble και η παρέα του (η οποία, σημειωτέον, διατηρεί την ίδια σύνθεση επί πολλά χρόνια) επιλέγουν μια μελωδική pop αισθητική κατεύθυνση, με πλησιέστερο συγγενή τη μουσική των R.E.M. Επιπρόσθετα, σε κάποια σημεία κάνουν την εμφάνισή τους folk στοιχεία κερδισμένα στη διάρκεια του «διαλείμματος» από τις υποχρεώσεις του προς το γκρουπ που έκανε ο Woomble στη Νέα Υόρκη, προκειμένου να εστιάσει για ένα διάστημα στην προσωπική folk τραγουδοποιία.
Γεμάτο φωτεινές μελωδίες, φωνητικές αρμονίες, «να-να-να» και «λα-λα-λα», το «Post Electric Blues» απευθύνεται στους ακροατές εκείνους που θέλουν ένα σάουντρακ για τις χαρές της ζωής.
Οι Idlewild στο MySpace: http://www.myspace.com/idlewild

Ειδήσεις Σήμερα: