Σπουδή στη βία

Είναι μια σπουδή στην ψυχολογική και τη σωματική βία μέσα από μια μπεκετική αντιμετώπιση που φθάνει μέχρι τα όρια του παραλόγου. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο που ο Λαγκάρς ήταν λάτρης του Μπέκετ και του Ιονέσκο και μάλιστα πολλά έργα του είναι άμεσες αναφορές σ’ αυτούς τους δύο δημιουργούς.

Μια γυναίκα και ένας άντρας, δύο «τραυματισμένα» άτομα, στο πουθενά, με μόνα αντικείμενα μια καρέκλα, ένα χαλασμένο τρανζίστορ και μια αλυσίδα προσπαθούν να επιβιώσουν και να επιβληθούν ο ένας στον άλλο. Όταν δεν το καταφέρνουν, καταφεύγουν σε ακρότητες που μερικές φορές ξεπερνάνε τα επιτρεπτά όρια. Δύο επιπλέον άτομα θα γίνουν μάρτυρες αυτής της ανείπωτης βίας, δύο άτομα που εκπροσωπούν όλους εμάς, τους εφησυχασμένους θεατές.

Το έργο παρουσιάζεται σε παγκόσμια πρώτη και ο συγγραφέας συστήνεται στο ελληνικό κοινό για πρώτη φορά.

Ο Ζαν – Λικ Λαγκάρς (1957-1995) έγινε γνωστός μετά τον θάνατο του. Δεν είχε τη τύχη του Μπερνάρ – Μαρί Κολτές που τα έργα του έγιναν διάσημα μέσα από τις παραστάσεις του Πατρίς Σερώ. Για τους θεωρητικούς ο Λαγκάρς είναι πολύ ανώτερος του Κολτές, διότι χειρίζεται τη γλώσσα με μοναδική μαεστρία σε αντίθεση με τον Κολτές που έχει μια απλοϊκή αντιμετώπιση του θεατρικού λόγου.

Ο Ζαν – Λικ Λαγκάρς σήμερα στο Παρίσι είναι ο πιο πολυπαιγμένος θεατρικός συγγραφέας και καταλαμβάνει τη τρίτη θέση μετά τον Σαίξπηρ και τον Μολιέρο. Φέτος τον χειμώνα παίζονται τέσσερα έργα του στη γαλλική πρωτεύουσα και ετοιμάζονται παραστάσεις με έργα του στην Ιταλία, στην Ισπανία, στη Ρωσία, στην Εσθονία, στη Χιλή, στη Πορτογαλία, στη Τσεχοσλοβακία, στη Βενεζουέλα και στην Σλοβενία.

Συντελεστές
Μετάφραση – Σκηνοθεσία: Ιάκωβος Δρόσος
Σκηνικός Χώρος – Κοστούμια: Παναγιώτα Κοκκορού
Μουσική: Γιάννης Γαλίτης και Χρήστος Γαλίτης
Φωτισμοί: Παναγιώτης Μανούσης
Βοηθός σκηνοθέτη: Γιώτα Τρανοπούλου

Στην παράσταση συμμετέχουν και οι μουσικοί: Γιάννης Γαλίτης και Χρήστος Γαλίτης.