Αν και η Ζαν ντ’ Αρκ (1412-1431) είναι γνωστή ανά την υφήλιο, αρκετοί δεν γνωρίζουν ότι ως πρόσωπο είναι μεν υπαρκτό (κάηκε ζωντανή στη Ρουέν και ανακηρύχθηκε αγία μερικούς αιώνες αργότερα), αλλά τα έργα και οι ημέρες της ανήκουν ως επί το πλείστον στη σφαίρα του μύθου. Έτσι, όσοι δημιουργοί καταπιάστηκαν με τη συγκεκριμένη ηρωίδα είχαν το ελεύθερο να καταθέσουν καθένας τη δική του άποψη. Ανάμεσα στις ταινίες που έχουν γυριστεί αξίζει να αναφερθούν αυτές του Καρλ Ντράγιερ («La passion de Jeanne d’ Arc»/1928), του Ρομπέρ Μπρεσόν («Procès de Jeanne d’ Arc»/1962), καθώς και η «Jeanne la Pucelle, Les batailles/Les prisons» (1994) του Ζακ Ριβέτ. Αυτή που σίγουρα δεν αξίζει να θυμάται κανείς είναι η κατά Λικ Μπεσόν «Ιωάννα της Λωραίνης».

Χαϊδεμένος από την κριτική και με νωπές τις δάφνες από το «Πέμπτο Στοιχείο», ο σκηνοθέτης του «Νικίτα» και του «Απέραντου Γαλάζιου» έστησε μια πολυδάπανη παραγωγή, με πρωταγωνίστρια τη σύζυγό του, αλλά και με έντονη διάθεση για χαβαλέ. Στο πρώτο μέρος η Ιωάννα είναι μια αλλοπαρμένη μικρούλα που τρέχει στους αγρούς, κυνηγά τον παπά της ενορίας για να εξομολογηθεί, σπάει τα βιτρό της εκκλησίας όταν την πιάνουν κρίσεις, και προκαλεί θύελλες και ανέμους, σαν σε βιντεοκλίπ ποπ τραγουδιστών. Στη συνέχεια κόβει τα μαλλιά της, φορά πανοπλία και ουρλιάζει με τα μάτια γουρλωμένα και με μια τέλεια οδοντοστοιχία να αστράφτει στον ήλιο. Όσο για την ιστορική ακρίβεια, οι Γάλλοι του 15ου αιώνα μιλούν άπταιστα αγγλικά και μάλιστα με ιδιωματισμούς του τύπου «She is nuts», ενώ τα «fuck» δίνουν και παίρνουν. Η αποτυχία υπήρξε παταγώδης. Η παραγωγή δεν έβγαλε τα έξοδά της από τις προβολές και ο Μπεσόν χώρισε με τη Γιόβοβιτς, έπειτα από μόλις ενάμιση χρόνο έγγαμου βίου.

Η υψηλή ευκρίνεια ταιριάζει στο «Messenger». Για την ακρίβεια, η λεπτομέρεια, η ζωντάνια της εικόνας, τα τρισδιάστατα πλάνα και η πλούσια χρωματική παλέτα (από τα τοπία μέχρι τα κοστούμια και τις γυαλιστερές πανοπλίες) κόβουν την ανάσα. Η μπάντα, με τους καλπασμούς των αλόγων, την κλαγγή των σπαθιών και τους κανονιοβολισμούς δημιουργεί ένα ρεαλιστικό ηχητικό περιβάλλον και κάπου σε συνεπαίρνει. Όμως, όταν δεν υπάρχει δράση, είναι αδύνατον να ξεπεράσεις την ανία που προκαλούν οι διάλογοι και οι ερμηνευτικές «επιδόσεις» του κατά τα άλλα πανέμορφου μοντέλου από την Ουκρανία.

Ειδήσεις Σήμερα: