Τα Χρονικά του Σκότους – The Chronicles of Riddick

Ο Ρίτσαρντ Ρίντικ, ένας καταζητούμενος του μακρινού μέλλοντος που μπορεί να βλέπει στο απόλυτο σκοτάδι, έγινε γνωστός χάρη στα «Χρονικά του Σκότους» (2004), μια ταινία φαντασίας με εντυπωσιακά εφέ και φαντασμαγορική σκηνογραφία. Όμως, τέσσερα χρόνια πριν, ο ίδιος Ρίντικ, εντελώς άσημος τότε, είχε αναλάβει να σώσει διαστημικούς ταξιδιώτες από τα αιμοβόρα νυκτόβια τέρατα κάποιου μακρινού πλανήτη. Ο λόγος για το «Απέραντο Σκοτάδι», μια παραγωγή σχετικά χαμηλού κόστους, γυρισμένη με αμερικανικά και αυστραλιανά κεφάλαια. Αν και ουσιαστικά επρόκειτο για B Movie, με όλα τα κλισέ του είδους, το «Pitch Black» απέφερε κέρδη στους παραγωγούς. Τα καλοσχεδιασμένα εφέ, οι ενδιαφέροντες χαρακτήρες και η ατμοσφαιρική κινηματογράφηση είχαν ως αποτέλεσμα μια πολύ καλή σταδιοδρομία, ειδικά στα οικιακά φορμά. Όσο για τον Βιν Ντίζελ, καθιερώθηκε σε πρώτους ρόλους, πρωταγωνιστώντας στη συνέχεια στο «Fast and the Furious» και στον «Απόλυτο Πράκτορα» («xXx»). Η επιτυχία του «Chronicles of Riddick» έβγαλε από την αφάνεια το προγενέστερο αυτό θρίλερ φαντασίας, που σήμερα φέρεται ως το πρώτο μέρος των «Χρονικών του Σκότους».

Για την κυκλοφορία της ταινίας σε Blu-ray η Universal αφενός κωδικοποίησε εκ νέου την εικόνα, χρησιμοποιώντας τον πιο εξελιγμένο αλγόριθμο AVC (αντί του VC-1 που διέθετε το HD-DVD), αφετέρου αντικατέστησε το Dolby Digital-Plus με DTS-HD Master Audio Lossless. Έτσι το «Απέραντο Σκοτάδι» απέκτησε κορυφαία εικόνα και ήχο, διατηρώντας ακέραια την εξωπραγματική του ατμόσφαιρα. Λεπτομερής, στιλπνή και τρισδιάστατη, η στιλιζαρισμένη εικόνα εντυπωσιάζει και τον πιο απαιτητικό θεατή. Στο πρώτο μέρος τα πλάνα φαίνονται καμένα από το έντονο πορτοκαλί και το μπλε χρώμα. Τα πρόσωπα και το δέρμα των ηθοποιών παίρνουν αφύσικο χρώμα και οι φιγούρες θολώνουν, όταν βρίσκονται κόντρα στο έντονο φως των ήλιων. Ωστόσο, στις κοντινές λήψεις, η λεπτομέρεια είναι ασύλληπτη. Όταν πέφτει το σκοτάδι (όλο το δεύτερο μέρος), κυριαρχεί το βαθύ μαύρο χρώμα, με τον ηθελημένο κόκκο να εμφανίζεται γύρω από τη φλόγα των πυρσών και να προσδίδει στα πλάνα κινηματογραφική υφή. Το ηχητικό μέρος έχει δικό του στιλ. Υπάρχουν περίοδοι που ακούγονται μόνο οι διάλογοι, αλλά και σκηνές κατά τις οποίες εφέ και χαμηλές συχνότητες δημιουργούν δέος (η πτώση του διαστημόπλοιου), ενώ πολύ πετυχημένος είναι ο ήχος που εκπέμπουν τα τέρατα και προετοιμάζει το θεατή για την ξαφνική εμφάνισή τους. Το έξτρα υλικό συνοδεύεται από ελληνικούς υπότιτλους.