Τέταρτη δισκογραφική παρουσία του Αθηναίου καρδιολόγου, που σπούδασε παράλληλα ιατρική και σύνθεση μουσικής. Πρόκειται για έναν κύκλο τραγουδιών, δεκατρία τον αριθμό, που περιστρέφονται γύρω από το όνειρο, το ταξίδι, τα παραμύθια, και γενικότερα γύρω από στοιχεία που αναδίδουν μια πνευματικότητα. Με όχημα στίχους κυρίως του αρχαιολόγου και συγγραφέα παραμυθιών Χρήστου Μπουλώτη, αλλά και της Ελευθερίας Ζαμπετάκη-Δρίτσα, ο Θανάσης Δρίτσας επεξεργάζεται εικόνες οικείες, δημιουργώντας τραγούδια-αντίδοτο στον ωμό ρεαλισμό και στον υλισμό της εποχής μας. Η μουσική παιδεία τόσο του ίδιου όσο και της σολίστ Αθηνάς Δημητρακοπούλου (όλος ο δίσκος είναι με πιάνο και φωνή) είναι εμφανής· το εγχείρημα έχει μια “πειθαρχία” αντί για την “αναρχία” ή την τρέλα που συνήθως χαρακτηρίζουν τα παραμύθια και τη δημιουργική φαντασία. Το “ακαδημαϊκό” αυτό περίβλημα δεν λειτουργεί ανασταλτικά. Τα περισσότερα τραγούδια κολυμπούν στο φως και σε μια ευχάριστη αύρα, έχοντας ως αποδέκτη ένα κοινό σαφώς πιο απαιτητικό από το μέσο όρο ακροατών. Στο άλμπουμ ακούγονται ακόμη στίχοι του Οδυσσέα Ελύτη, της Ελένης Χωρεάνθη και του Θ.Δρίτσα.

Ειδήσεις Σήμερα: