Τα χαμένα Ανθρώπινα Δικαιώματα στην Ολυμπιακή Κίνα

51

Η φωτογραφία του διαδηλωτή που σταματά με το σώμα του τα τανκς στην πλατεία Τιενανμέν τον Ιούνιο του 1989 έμεινε ανέξιτηλη στις μνήμες. Σύμβολο εκείνων που βρέθηκαν στο απόσπασμα, των διαφωνούντων, των ακτιβιστών και δημοσιογράφων που 19 χρόνια μετά φυλακίζονται ακόμη με όραμα τη δημοκρατία. Όλοι αυτοί ήταν και είναι η Κίνα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που παλεύει απέναντι στην Κίνα της καταστολής, του εκφοβισμού, των διώξεων, των βασανιστηρίων και των εκτελέσεων.

Η κινεζική κυβέρνηση συνεχίζει να καταπνίγει τη δημόσια συζήτηση για τη στρατιωτική καταστολή του φοιτητικού κινήματος στην πλατεία Τιενανμέν τη νύχτα της 3ης προς 4η Ιουνίου του 1989. Καμία ανεξάρτητη έρευνα, απούσα η Δικαιοσύνη για τους νεκρούς, καμία αναφορά μέχρι σήμερα σε εφημερίδες, σχολικά βιβλία και δικτυακούς τόπους. Κάθε χρόνο την επέτειο της καταστολής ακτιβιστές τίθενται υπό παρακολούθηση ή κατ οίκον περιορισμό, ακόμη και οι Μητέρες της Τιενανμέν.

Η ανάληψη των Ολυμπιακών Αγώνων έφερε επιτακτικά στο προσκήνιο τη δραματική κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Κίνα και άνοιξε πολεμική για το εάν θα πρέπει να φιλοξενήσει το πνεύμα του Ολυμπισμού η χώρα με τον υψηλότερο αριθμό εκτελέσεων παγκοσμίως κατ εφαρμογή της θανατικής ποινής, με παράνομες και βάναυσες μορφές κράτησης, παρενοχλήσεις υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, φίμωση των μέσων ενημέρωσης και του Διαδικτύου.

Τα χαμένα ανθρώπινα δικαιώματα και η πρόσφατη καταστολή στο Θιβέτ πυροδότησαν την οργή της παγκόσμιας κοινής γνώμης και ανάγκασαν τις δυτικές κυβερνήσεις να ψάχνουν «ισορροπίες» ανάμεσα στην υποχρέωση να ασκήσουν αυστηρότερες πιέσεις και στη σταθερότητα σχέσεων με τη ραγδαία αναπτυσσόμενη δύναμη της Ασίας.

Η Κίνα είναι ο μεγαλύτερος εκτελεστής στον κόσμο. Τουλάχιστον 470 άνθρωποι εκτελέστηκαν κατά τη διάρκεια του 2007 και 1.860 καταδικάστηκαν σε θάνατο, σύμφωνα με τη Διεθνή Αμνηστία, όμως τα στατιστικά για τη θανατική ποινή εξακολουθούν να θεωρούνται κρατικό μυστικό, και ο πραγματικός αριθμός των εκτελέσεων εκτιμάται ότι είναι πολύ μεγαλύτερος.

Η θανατική ποινή εφαρμόζεται για 68 εγκλήματα, ανάμεσα στα οποία και μη βίαια εγκλήματα όπως η φοροδιαφυγή και η δωροδοκία, ενώ η κράτηση δίχως δίκη είναι ευρύτατα διαδεδομένη. Στο στόχαστρο πάντα οι υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ανάμεσά τους δικηγόροι, δημοσιογράφοι, ακτιβιστές για το AIDS και συνδικαλιστές.

Το Κινεζικό Κομμουνιστικό Κόμμα διώκει με αγριότητα από το 1999 τους ασκούμενους του Φαλούν Γκονγκ. Χιλιάδες ασκούμενοι του απαγορευμένου πνευματικού κινήματος έχουν σταλεί σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και έχουν βασανιστεί μέχρι θανάτου από την αστυνομία. Υπάρχουν, δε, πληροφορίες για αφαίρεση οργάνων από τους ασκούμενους του Φαλούν Γκονγκ προς πώληση.

Η Κίνα έχει δρακόντειους νόμους που φιμώνουν τα μέσα ενημέρωσης. Σήμερα 30 δημοσιογράφοι και 50 ρεπόρτερ του Διαδικτύου κρατούνται στις κινεζικές φυλακές για απλή καταγραφή γεγονότων ή ειρηνική έκφραση των απόψεών τους.

Η καταπίεση των υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων εντάθηκε, δεν μειώθηκε λόγω των Ολυμπιακών Αγώνων, τονίζει η Διεθνής Αμνηστία στην τελευταία της έκθεση υπό τον τίτλο Κίνα: Αντίστροφη μέτρηση για τους Ολυμπιακούς – Η καταστολή των ακτιβιστών απειλεί την Ολυμπιακή κληρονομιά…

Ευ.Μπίφη

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ