Μια σειρά δεκαπέντε τραγουδιών που διακρίνονται για τη φαντασία, την εσωτερικότητα, τη συνένωση πολλών διαφορετικών στοιχείων και πάνω από όλα για το μεστό και ιδιαίτερα ενδιαφέροντα στίχο τους!
Είναι δύσκολο να αποδοθεί η ατμόσφαιρα των τραγουδιών του Σκανδάμη. Μια “ανάλυση” σίγουρα θα αποκάλυπτε συστατικά από ροκ μπαλάντα, τζαζ αρμονική σκέψη, έθνικ μελωδίες… Αυτά, σίγουρα, που χαρακτηρίζουν τη μουσική του είναι η αφαιρετικότητα και, τολμώ να πω, η “όσμωση” της μουσικής μέσα στο στίχο και αντίστροφα, ένα χαρακτηριστικό που οδηγεί σε ένα μοναδικό, σχεδόν ιμπρεσιονιστικό αποτέλεσμα. Πέρα, πάντως, από οποιαδήποτε “ανάλυση” και “ανάγνωση” (κάτι υποκειμενικό στο κάτω κάτω), πρόκειται, κατά τη γνώμη μου, για έναν από τους δίσκους που σε προκαλούν να τους ξανακούσεις αποκαλύπτοντάς σου κάθε φορά και μια άλλη πτυχή τους. Σε αυτό συμβάλλει και ο στίχος του δημιουργού. Δύο δείγματα που θα ξεχώριζα είναι το “Ξημέρωμα” ή η “Ξόβεργα”. Τα τραγούδια ερμηνεύονται από το συνθέτη, τη Σταυρούλα Παυλίκου, ενώ σε τρία κομμάτια συμμετέχει η Μάρθα Φριντζήλα.
Πρόκειται για μια πολύ αξιόλογη δουλειά που σίγουρα ξεχωρίζει μέσα στην ηχητική Βαβέλ. Αξίζει πραγματικά να την ακούσετε!

Ειδήσεις Σήμερα: