Καιρό είχαμε να ακούσουμε ένα δίσκο σαν το ντεμπούτο των Scouting For Girls: ξένοιαστη, μελωδική indie-pop, εστιασμένη στη χαρούμενη πλευρά της ζωής, δομημένη γύρω από το πιάνο και τις φωνητικές αρμονίες. Η συνταγή εφαρμόζεται χωρίς σημαντικές διαφοροποιήσεις και στα δέκα τραγούδια του άλμπουμ, στρατηγική που αποδίδει τα μέγιστα, δεδομένου ότι το λονδρέζικο τρίο μέσα σε δύο μόλις χρόνια δραστηριότητας κατέκτησε χωρίς κόπο την πρώτη θέση του πίνακα επιτυχιών.
Όλα ωραία και καλά, λοιπόν; Όχι ακριβώς. Νιώθω λίγο σαν ένας από τους παππούδες του Μάπετ Σόου, αλλά πρέπει να το πω: Πολύ θα ήθελα να γράψω ότι οι Scouting For Girls είναι οι Housemartins της δεκαετίας μας, αλλά δεν μπορώ, γιατί τους λείπει η ιδιοφυΐα.

Ειδήσεις Σήμερα: