Η εκκαθάριση του πλανήτη από τα αρσενικά ξεκίνησε, πρώτος στόχος ο Αντι Γουόρχολ

37

του ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΖΕΝΑΚΟΥ

Στις 3 Ιουνίου 1968 ο Αντι Γουόρχολ έμπαινε στο εργαστήριό του μαζί με φίλους του. Η Βαλερί Σολάνας εμφανίστηκε ξαφνικά, άρχισε να τους πυροβολεί και κατάφερε να πετύχει τον Γουόρχολ και τον κριτικό τέχνης Μάριο Αμάγια. Ο τελευταίος δεν τραυματίστηκε σοβαρά και βγήκε από το νοσοκομείο την ίδια ημέρα. Δεν συνέβη όμως το ίδιο με τον Αντι Γουόρχολ: ο διάσημος καλλιτέχνης της Pop Art μόλις που κατόρθωσε να επιζήσει. Υπέφερε από τον τραυματισμό και ήταν υποχρεωμένος να χρησιμοποιεί κορσέ σε όλη την υπόλοιπη ζωή του.

Η Βαλερί Σολάνας ήταν μέλος, αν και έλασσον, του ευρύτερου κύκλου του Αντι Γουόρχολ, δηλαδή των καλλιτεχνών, μουσικών ή απλώς οπαδών του που σύχναζαν στο εργαστήριό του, το διάσημο «Factory» («Εργοστάσιο»). Η Σολάνας είχε ιδρύσει ομάδα ονόματι SCUM («Βρωμιά», ακρωνύμιο της φράσης «Society for Cutting up Men», δηλαδή «Σωματείο για το πετσόκομμα των ανδρών») και είχε συγγράψει το μανιφέστο της οργάνωσης – που το πρόγραμμά της προέβλεπε τη θανάτωση όλων των ανδρών επειδή ήταν απολύτως περιττοί διότι: πρώτον, ως προς την αναπαραγωγή του ανθρώπινου είδους, κατά τη συγγραφέα οι γυναίκες ήταν σε θέση να κυοφορούν χωρίς τη βοήθεια ανδρικού σπέρματος· δεύτερον, ως προς τη σεξουαλική απόλαυση, τουλάχιστον από την εποχή της Σαπφούς ήταν γνωστό ότι οι γυναίκες μπορούσαν να τα καταφέρουν μια χαρά και μεταξύ τους. Είχε επίσης εμφανιστεί στην ταινία του Αντι Γουόρχολ «I, A Man». Εχει αναφερθεί ότι η Σολάνας ήταν θυμωμένη με τον Γουόρχολ επειδή αισθανόταν ότι δεν της έδειχνε αρκετή προσοχή. Νωρίτερα, την ημέρα της επίθεσης, είχε πάει στο «Factory» για να ζητήσει ένα σενάριο που είχε υποβάλει στον Γουόρχολ – αυτός είχε κάνει το λάθος να το χάσει. Η Σολάνας συνελήφθη την επόμενη ημέρα. Οταν της ζητήθηκαν  εξηγήσεις για την πράξη της, είπε απλώς ότι ο Γουόρχολ ασκούσε πολύ μεγάλο έλεγχο στη ζωή της. Εμεινε τρία χρόνια στη φυλακή.

Το «Factory» ήταν το εργαστήριο του Αντι Γουόρχολ στη Νέα Υόρκη από το 1963 ως το 1968 (μολονότι και τα κατοπινά εργαστήριά του είχαν την ίδια ονομασία). Στην αρχή ονομάστηκε «The Silver Factory» («Το ασημένιο εργοστάσιο»), λόγω της διακόσμησής του με αλουμινόχαρτο και ασημένιο χρώμα, έργο του φίλου του Γουόρχολ, Μπίλι Νέιμ. Ο Γουόρχολ χρησιμοποιούσε το «Factory» ως εργαστήριο, αλλά και ως τόπο συγκέντρωσης των φίλων του και γενικώς όσων έβρισκε «ενδιαφέροντες». Το πλήθος αυτό περιελάμβανε από διάσημες τραβεστί, όπως η Κάντι Ντάρλινγκ, ως μουσικούς όπως ο Λου Ριντ, ο Μπομπ Ντίλαν και ο Μικ Τζάγκερ, και, πιο σπάνια, ακόμη και ποιητές όπως ο Αλεν Γκίνσμπεργκ. Η σκηνή του «Factory» έγινε πολύ πιο επιλεκτική μετά την απόπειρα δολοφονίας του Αντι Γουόρχολ και πολλοί θεώρησαν το περιστατικό ορόσημο του τέλους μιας εποχής.

Καίτοι ο Αντι Γουόρχολ ήταν ήδη θρυλική προσωπικότητα τα μέσα δεν έδωσαν τόσο μεγάλη σημασία στο γεγονός – το επικάλυψε η δολοφονία του γερουσιαστή και υποψήφιου για την προεδρία των ΗΠΑ Ρόμπερτ Κένεντι η οποία έγινε δύο ημέρες αργότερα.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ