Ωραία είναι η αναρχική, ισοπεδωτική κλίση του δεκαεξάρη: οι υπερβολές, οι αντιπαραθέσεις, οι υπέρβασεις των -όποιων- ορίων. Μετά έρχεται η ενηλικίωση. Δεν μιλάω μόνο για τη διάστασή της, την οποία ο μέσος «ροκάς» ίσως βρει γραφική (δουλειά εννέα με πέντε, παιδιά, δάνεια κ.λπ.). Μιλάω, εν προκειμένω, κυρίως για το επιτακτικό αίτημα εξεύρεσης νέας προοπτικής· για το ξαναμοίρασμα της τράπουλας.
Έχοντας αφιερώσει τη μισή ζωή του στις… ηλεκτρικές ατασθαλίες, ο κιθαρίστας Thurston Moore, γνωστός για τον ηγετικό του ρόλο στους Sonic Youth, προτείνει ως προσωπικό του άλμπουμ μια συλλογή «συμβατικών» τραγουδιών -κατά δήλωσή του στο Uncut εμπνευσμένων από τους Blondie-, με μελωδικές αρετές, ρυθμική ζωντάνια και ερμηνευτική υπερ-επάρκεια, χωρίς βέβαια να λείπουν τα ηλεκτρικά ξεσπάσματα (διότι το αίμα νερό δεν γίνεται). Είμαστε, βέβαια, μαζί του.

Ειδήσεις Σήμερα: