Στην αυγή της δεκαετίας του 1980 η Μεταπολίτευση πέρασε σε νέα φάση. Ο Ανδρέας Παπανδρέου υποσχέθηκε την περίφημη Αλλαγή και ο κόσμος αγκάλιασε το σχετικά νεοσύστατο ΠΑΣΟΚ, δίνοντας εξουσία και ισχυρή παρουσία σε πολιτικές δυνάμεις που είχαν διωχθεί κατά την περίοδο της Χούντας. Ήταν η εποχή των οραμάτων και των κοινωνικών αλλαγών, αλλά και η εποχή των συνθετών, λίγα χρόνια πριν τους παραγκωνίσουν οι δισκογραφικές εταιρείες, για να «κάνουν παιχνίδι» με τους τραγουδιστές-σταρ και αργότερα με τα εφήμερα σουξεδάκια.
Τα «Λαϊκά Προάστια» κυκλοφόρησαν σε αυτή τη μεταβατική περίοδο. Ο Ιθακήσιος Μιχάλης Μπουρμπούλης έγραψε μερικούς από τους πιο εμπνευσμένους στίχους του και ο Ηλίας Ανδριόπουλος έντυσε με λαϊκές μελωδίες το «μακρύ παράπονο και την απαρηγόρητη απελπισία» των ξεχασμένων συνοικιών. Σπαρακτική η Σωτηρία Μπέλλου είπε το highlight του δίσκου («Μην κλαις»), καθώς και έντεκα ακόμη τραγούδια, ορισμένα από τα οποία έμειναν κλασικά.
Στην επανέκδοσή του (σε νέα, πολύ καλή ηχητική επεξεργασία) το σημαντικό αυτό άλμπουμ συνοδεύεται από ένθετο με τους στίχους και με ένα απόσπασμα από το βιβλίο του συνθέτη «Αντι-ηχήσεις». Τέλος, λέγεται ότι το όνομα Στέλλα Καλαβίτη, που συνυπογράφει τα λόγια δύο τραγουδιών, είναι ψευδώνυμο του Μ.Μπουρμπούλη, ο οποίος διαφώνησε με αλλαγές που έγιναν στα κείμενά του.

Ειδήσεις Σήμερα: