Η «αρπαγή» του Σιράκ από τη Δικαιοσύνη στα πρωτοσέλιδα του γαλλικού Τύπου
«Η Δικαιοσύνη άρπαξε τον Σιράκ» είναι ένας από τους τίτλους του γαλλικού Τύπου για την έρευνα που άνοιξε για σκάνδαλο διαφθοράς. Διακριτική η στάση της αντιπολίτευσης· η Δεξιά υπογραμμίζει την αξιοπρέπεια του Σιράκ και εκείνος μιλά στην εφημερίδα Monde για την «αλήθεια».
«Η Δικαιοσύνη άρπαξε τον Σιράκ» είναι ένας από τους τίτλους των γαλλικών εφημερίδων σχετικά με την απόφαση των Γάλλων δικαστών να θέσουν επισήμως υπό έρευνα τον τέως πρόεδρο Ζακ Σιράκ για υπεξαίρεση δημόσιου χρήματος σε πολιτικό-οικονομικό σκάνδαλο επί δημαρχίας του.
«Η δαμόκλειος σπάθη έπεσε για τον Σιράκ», «πήγε στην ανακρίτρια ως μάρτυρας και βγήκε κατηγορούμενος» ήταν φράσεις που ακούστηκαν από τα γαλλικά μέσα ενημέρωσης μετά την ανακοίνωση της είδησης.
Ο Σιράκ κατηγορείται για «κατάχρηση δημόσιου χρήματος» κατά την περίοδο που ήταν δήμαρχος Παρισίων, από το 1977 έως το 1995. Το ποσό εκτιμάται στα 4,5 εκατ. ευρώ και αφορά 43 παράτυπες «προσλήψεις» ατόμων που πληρώνονταν από τον δήμο Παρισίων, χωρίς η απασχόλησή τους να έχει άμεση σχέση με τον δήμο.
Τα άτομα αυτά είχαν προσληφθεί με συμβάσεις έργου και ανάμεσά τους ήταν κοινοβουλευτικοί γραμματείς, διευθυντές πολιτικών γραφείων, αλλά και σύζυγοι προσωπικοτήτων με διάφορες αποστολές. Η ανακρίτρια έθεσε υπό ανάκριση άλλα 20 άτομα.
Ο Σιράκ εξηγεί
Με άρθρο του στην εφημερίδα Le Monde ο Ζακ Σιράκ παραθέτει τις θέσεις του για την «αλήθεια» και εκφράζει τη λύπη του «για τις τόσες ανακρίβειες που μοιάζουν με κακόβουλες γελοιογραφίες».
«Είχα επιτρέψει αυτές τις προσλήψεις γιατί ήταν νόμιμες και αναγκαίες» δηλώνει και υποστηρίζει ότι δεν υπήρξε προσωπικός πλουτισμός ούτε «σύστημα», γιατί στο σύνολο των 40.000 υπαλλήλων του δήμου Παρισίων αμφισβητούνται μόνο οι συμβάσεις 20 ατόμων.
Σημειώνει, επίσης, ότι βάσει της νομοθεσίας για την αποκέντρωση (1984) «είχαν αυξηθεί σημαντικά τα περιθώρια που είχαν οι δήμαρχοι για την πρόσληψη συνεργατών με στόχο την ταχύτερη και αποτελεσματικότερη λειτουργία των υπηρεσιών».
Ο αντίκτυπος
Η υπόθεση είχε ξεκινήσει δικαστικά το 1999 όταν ο Σοσιαλιστής βουλευτής Αρνό Μοντεμπούρ με την υποστήριξη άλλων 30 βουλευτών ζήτησε να προσαχθεί ο εν ενεργεία τότε πρόεδρος Ζακ Σιράκ στο Ανώτατο Δικαστήριο για το θέμα των παράνομων προσλήψεων κατά τη διάρκεια της δημαρχίας του.
Όπως υπενθυμίζει η France Soir, του θέματος επελήφθη το Συνταγματικό Συμβούλιο, το οποίο επιβεβαίωσε την ασυλία του προέδρου από κάθε ποινική δίωξη έως το τέλος της θητείας του. Σήμερα, ο Αρνό Μοντεμπούρ δηλώνει στον Τύπο: «Είναι πολύ αργά τώρα να γίνεται επίθεση σε έναν ηλικιωμένον άνδρα. Δέκα χρόνια μετά, δεν έχει πια κανένα νόημα».
Διακριτική στάση κρατάει γενικότερα η αντιπολίτευση, ενώ η Δεξιά υπογραμμίζει την «αξιοπρέπεια» του τέως προέδρου.
Στο Διαδίκτυο κυριαρχούν τα σχόλια πολιτών που απευθύνουν στον Ζακ Σιράκ «ένα μεγάλο ευχαριστώ που προστάτευσε τη Γαλλία από τον καταστροφικό πόλεμο του Ιράκ». Η ηλικία του πρώην προέδρου φαίνεται επίσης να λειτουργεί θετικά στους Γάλλους πολίτες, οι οποίοι συνηγορούν για να του δοθεί «άφεση».
Παρόλα αυτά δεν λείπουν και οι απόψεις ότι «σε μία δημοκρατία θα πρέπει όλοι να είναι ίσοι απέναντι στο νόμο».
Σύμφωνα με το νόμο, στην περίπτωση που αποδειχθεί ένοχος για κατάχρηση δημόσιου χρήματος ο Ζακ Σιράκ κινδυνεύει με 10 χρόνια φυλάκιση και πρόστιμο 150.000 ευρώ. Ειδικοί σχολιαστές πιστεύουν ότι μία πιθανή καταδίκη για τον Σιράκ θα περιορισθεί σε πονή με αναστολή για παραδειγματισμό.