Την υπόθεση που στην Αγγλία έγινε γνωστή ως «οι τρεις του Τίπτον» μεταφέρει στην οθόνη ο Μάικλ Γουίντερμποτομ. Πρόκειται για την περίπτωση των Σαφίκ Ρασούλ, Ρουέλ Αχμέντ και Ασίφ Ικμπάλ, Βρετανών, πακιστανικής καταγωγής. Το 2001 βρέθηκαν στο Πακιστάν για το γάμο του ενός από τους τρεις. Επισκέφθηκαν το γειτονικό Αφγανιστάν, μια μέρα πριν από την εισβολή των Αμερικανών. Συνελήφθησαν στην Κοντούζ, τελευταίο προπύργιο των Ταλιμπάν, και μαζί με άλλους Αφγανούς μεταφέρθηκαν στη στρατιωτική βάση του Γκουαντανάμο. Έμειναν εκεί περίπου δύο χρόνια και υπέστησαν διάφορα ψυχικά και σωματικά μαρτύρια, για να ομολογήσουν ότι είναι μέλη της Αλ Κάιντα. Τελικά, ο αμερικανικός στρατός τούς παρέδωσε στη βρετανική αστυνομία, λέγοντας απλώς: «Συγγνώμη, κάναμε λάθος».
Υιοθετώντας τη φόρμα του δραματοποιημένου ντοκιμαντέρ, ο Βρετανός σκηνοθέτης αφήνει τους πρωταγωνιστές της ιστορίας να διηγηθούν στο φακό την περιπέτειά τους. Διανθίζει την αφήγηση με αναπαράσταση των γεγονότων και με στιγμιότυπα από τηλεοπτικές ειδήσεις. Το γεγονός ότι παρουσιάζει μόνο την άποψη των παθόντων προκάλεσε τα σχετικά σχόλια. Όμως, ακόμα και αν μεροληπτεί, το «Γκουαντανάμο» δεν παύει να είναι μια «δυνατή» ταινία καταγγελίας, σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα. Ένα φιλμ που αποφεύγει να δείξει φρικτά βασανιστήρια ή σκηνές ωμής βίας, αλλά το παρακολουθείς με σφιγμένο στομάχι.
Η ελληνική έκδοση δεν συνοδεύεται από πρόσθετο υλικό. Το κυρίως πρόγραμμα διαθέτει αναμορφική εικόνα, πιστή στην ατμόσφαιρα του πρωτοτύπου (ψηφιακή κάμερα, σκληρά χρώματα, χοντρός κόκκος), και μπάντα τετρακάναλη, με ισχνή ηχητική εντύπωση περιβάλλοντος χώρου.