Flyboys – Κριτική

Παλιομοδίτικη και μονοδιάστατη περιπέτεια (ήρωες Αμερικανοί, Ευρωπαίοι που τους επευφημούν, κακοί Γερμανοί) που εμπνέεται από το θρυλικό σμήνος Λαφαγιέτ για να αφηγηθεί την ιστορία ενός καουμπόη που βρίσκει το νόημα της ζωής -και έναν έρωτα- στη Γαλλία του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Λέγεται ότι το κόστος του «Flyboys» άγγιξε τα 60 εκατομμύρια δολάρια. Όμως, βλέποντας το έργο, αναρωτιέσαι πού στην ευχή πήγαν αυτά τα λεφτά. Οι ηθοποιοί δεν συγκαταλέγονται στους πιο ακριβοπληρωμένους. Οι σκηνές πλήθους είναι λίγες. Οι αερομαχίες «φωνάζουν» ότι είναι ψεύτικες (προϊόν συνθετικών εικόνων), ενώ η ηχητική μπάντα μόνο εντυπωσιακή δεν μπορεί να χαρακτηριστεί. Απάντηση σε όλα αυτά δίνει το γεγονός ότι κανένα μεγάλο στούντιο δεν δέχτηκε να συμμετάσχει στα στάδια παραγωγής, με ολέθρια αποτελέσματα για τη σταδιοδρομία του φιλμ στις αίθουσες. Η ελληνική έκδοση διαθέτει αναμορφική εικόνα μέτριας ποιότητας (μέτρια ανάλυση και καμία αίσθηση βάθους) και δύο εξακάναλες μπάντες, με υποτυπώδη πληροφορία στα περιφερειακά κανάλια. Στα έξτρα (με ελληνικούς υπότιτλους), το φερόμενο ως «Making of» δεν είναι παρά χύμα στιγμιότυπα από τα γυρίσματα, ενώ οι συνεντεύξεις διαρκούν ελάχιστα λεπτά (sound bytes).