Οι Sad Lovers & Giants πρέπει να αισθάνονται υπερήφανοι. Μαζί τους θα νιώθουν επίσης δικαιωμένοι κατά πρώτο λόγο οι Chameleons, αλλά και οι Talk Talk, Psychedelic Furs, Cure και Joy Division. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το κουιντέτο των ILBICD από το Όστιν του Τέξας ανήκει στους λεγόμενους αναβιωτές του new wave και μάλιστα σε εκείνους που μοιάζουν να έχουν δικό τους ανάστημα να ορθώσουν. Στο ντεμπούτο άλμπουμ τους τα εμβαπτισμένα σε αξιοπρόσεκτες δόσεις ρομαντισμού σκοτεινά ηχητικά τοπία είναι εξόχως ατμοσφαιρικά, αν και στερούνται ελαφρώς των εξάρσεων που θα περιμέναμε. Οι μελωδίες μοιάζουν να εξαντλούνται ανακυκλωτικά και να σβήνουν εγκαίρως, πριν εθιστεί κανείς στο άκουσμά τους. Στις περιπτώσεις που ο ήχος γίνεται τραχύς μπορούμε να διακρίνουμε αναλογίες με εκείνον των Dead Can Dance και των Mogwai, χωρίς όμως αντίστοιχη ποιότητα. Στα θετικά περιλαμβάνεται και η παραγωγή του Paul Barker (Ministry, Revolting Cocks), που μεταφέρει αυτούσια την πολύχρωμη καταχνιά της δεκαετίας του ’80.

Ειδήσεις Σήμερα: