Η ταινία «Capote» και το βραβείο Όσκαρ που αποκόμισε ο Φίλιπ Σέιμουρ Χόφμαν παίζοντας σε αυτή έφεραν ξανά στο προσκήνιο τόσο το συγγραφέα Τρούμαν Καπότε όσο και το γνωστότερο βιβλίο του -το οποίο αποτελεί και το θέμα της. Το βιβλίο αυτό φέρει τον τίτλο «Εν Ψυχρώ» και αποτελεί τη ρεαλιστική καταγραφή ενός εγκλήματος που συγκλόνισε τις Ηνωμένες Πολιτείες στα τέλη της δεκαετίας του 1950. Η… θερμή υποδοχή που επιφύλαξε το κοινό στο «Εν Ψυχρώ» είχε ως φυσικό επακόλουθο τη μεταφορά του στη μεγάλη οθόνη. Η σκηνοθεσία ανατέθηκε στον Ρίτσαρντ Μπρουκς, ο οποίος, έχοντας στο βιογραφικό του ένα φιλμ συνυφασμένο με την εξάπλωση του ροκ εν ρολ, όπως η «Ζούγκλα του Μαυροπίνακα», θεωρούνταν πως μπορούσε καλύτερα από τον καθένα να «ερμηνεύσει» κινηματογραφικά ένα τόσο ανατρεπτικό λογοτεχνικό έργο. Ο Μπρουκς δικαίωσε τη φήμη του. Κατ’ αρχάς δεν δίστασε να έρθει σε κόντρα με τους παραγωγούς που οραματίζονταν μια έγχρωμη ταινία με διάσημους ηθοποιούς, επιλέγοντας να χρησιμοποιήσει ασπρόμαυρο φιλμ και ταλαντούχους μα άγνωστους πρωταγωνιστές. Έπειτα, στο όνομα του ρεαλισμού, επέμεινε και τελικά κατάφερε να κάνει γυρίσματα στον τόπο του εγκλήματος, ενώ έβαλε στο καστ πρόσωπα που συμμετείχαν στα γεγονότα, όπως τους πραγματικούς ενόρκους της δίκης, αλλά και τον ίδιο το δήμιο που εκτέλεσε τους δολοφόνους! Το σημαντικότερο όμως ήταν ότι αντιμετώπισε τους δύο αρνητικούς του ήρωες με έναν ασυνήθιστο για εκείνα τα χρόνια τρόπο, καθιστώντας τους συμπαθείς και αναγκάζοντας έτσι το θεατή να προβληματιστεί σοβαρά πάνω στις αντιφάσεις της ανθρώπινης φύσης, αλλά και στις αιτίες που οδηγούν κάποιον στο έγκλημα.
Η ταινία ξεκινά με τη συνάντηση δύο πρώην κρατούμενων και με το ταξίδι τους στο Κάνσας όπου σκοπεύουν να διαρρήξουν το σπίτι ενός πλούσιου αγρότη. Οι χαρακτήρες των δύο νεαρών αντρών είναι διαμετρικά αντίθετοι. Ο ένας είναι χωρατατζής και δίχως ηθικούς ενδοιασμούς, μα ανίκανος να σκοτώσει. Ο άλλος είναι μελαγχολικός και ευαίσθητος, αλλά τα δύσκολα παιδικά του χρόνια τον έχουν προικίσει με την επικίνδυνη ικανότητα να ξεπερνά τα όρια. Μόνος του ο καθένας είναι ακίνδυνος. Μαζί όμως δημιουργούν μια τρίτη προσωπικότητα και αυτή είναι που διαπράττει το έγκλημα. Η αστυνομία δεν θα αργήσει να βρει τα ίχνη τους και, έπειτα από μια περιπλάνηση στις αχανείς εκτάσεις των Ηνωμένων Πολιτειών και του Μεξικού, οι δολοφόνοι θα βρεθούν στην πτέρυγα των μελλοθανάτων μιας φυλακής περιμένοντας να έρθει η ώρα για να οδηγηθούν στην αγχόνη.
Ο σύγχρονος θεατής, ο οποίος έχει εντρυφήσει στα πάσης φύσης κινηματογραφικά εγκλήματα, ίσως θεωρήσει τον τρόπο αφήγησης της ταινίας κάπως παρωχημένο. Παρ’ όλα αυτά, τα «ψαγμένα» κάδρα, η σκληρή ασπρόμαυρη φωτογραφία, το λάιτ τζαζ σάουντρακ του Κουίνσι Τζόουνς και η εκ βαθέων ερμηνεία του Ρόμπερτ Μπλέικ είναι σίγουρο ότι θα χαραχτούν για πολύ καιρό στη μνήμη του. Η έκδοση που κυκλοφόρησε πρόσφατα είναι λιτή αλλά, όσον αφορά στην οξύτητα της εικόνας και στην απόδοση του έντονου κοντράστ της φωτογραφίας, απόλυτα ικανοποιητική. Αποκτά δε ιδιαίτερη σημασία, καθώς αποτελεί τον προάγγελο του «Capote», το οποίο αναμένεται να βγει στην αγορά, δίνοντάς μας τη δυνατότητα να συγκρίνουμε δύο διαφορετικές αναγνώσεις του ίδιου θέματος.

Ειδήσεις Σήμερα: