Τραγούδια φτιαγμένα από πέτρα και γκρεμό, με λόγια που ως επί το πλείστον αναφέρονται στο παράπονο του σύγχρονου μετανάστη. Στην πρώτη του δουλειά για λογαριασμό της Universal, της εταιρείας με την οποία συνεργάζεται πλέον, ο Γιώργος Νταλάρας εμφανίζεται με διπλή ιδιότητα. Ως παραγωγός φέρνει στο φως μουσικές του Αλβανού συνθέτη και ακορντεονίστα Dasho Kurti, ο οποίος τα τελευταία χρόνια ζει και εργάζεται στην Ελλάδα: Μία ορχηστρική σύνθεση και δέκα τραγούδια είτε σε παραδοσιακούς δρόμους είτε στα μονοπάτια της «έντεχνης» μπαλάντας. Ως βασικός τραγουδιστής προσεγγίζει το υλικό με αγάπη και το αναδεικνύει με μια ώριμη και παράλληλα συγκινητική ερμηνεία.
Το παραδοσιακό κομμάτι είναι το πιο ενδιαφέρον. Οι ηπειρώτικοι σκοποί, τα επεξεργασμένα δημώδη της Αλβανίας και οι ήχοι των Βαλκανίων δημιουργούν μια ατμόσφαιρα οικεία. Παράλληλα μαρτυρούν γνώση του αντικειμένου εκ μέρους του δημιουργού και σεβασμό στα ακούσματα της περιοχής. Οι λιγοστές μπαλάντες, όπως εκείνη που μιλά για «εκατό καράβια», κερδίζουν πιο δύσκολα τον ακροατή.
Οι στίχοι των Ηλία Κατσούλη, Αγαθής Δημητρούκα, Λιζέτας Καλημέρη και Σμαρώς Παπαδοπούλου γράφτηκαν με δεδομένες τις μελωδίες. Ηχούν εναρμονισμένοι με το ύφος του δίσκου, αλλά μοιάζουν δέσμιοι τόσο των συνθέσεων όσο και των συναισθημάτων που αυτές προκαλούν. Τέλος, όσον αφορά στις συμμετοχές, η Ελένη Βιτάλη αποδεικνύει ξανά την κλάση της, ο Μπάμπης Στόκας κρατά, όπως πάντα, χαμηλούς τόνους, ενώ η συμμετοχή των Αλβανών καλλιτεχνών δίνει ιδιαίτερο χρώμα στα τραγούδια.
Τα «Έρημα Χωριά» δεν κολακεύουν τον αποδέκτη. Ξεδιπλώνουν την ψυχή τους, δεν κρύβουν το μαράζι και ζυμώνουν την αβεβαιότητα με την ελπίδα. Δεν τα αγκαλιάζεις μονομιάς. Μπορεί και να μην τα αγκαλιάσεις ποτέ. Δύσκολα ωστόσο αρνιέσαι το γεγονός ότι πρόκειται για μια δουλειά μαστορεμένη στη λεπτομέρεια, που εκπέμπει αλήθεια και λεβεντιά.