31

Μεγάλες ποσότητες από λάσπη, πέτρες και άμμο, που δημιουργούν ιζήματα και κατρακυλούν στις απότομες πλαγιές του Κορινθιακού Κόλπου, προκαλούν, σύμφωνα με Έλληνες επιστήμονες, το υποθαλάσσιο βουητό που αναστατώνει το τελευταίο διάστημα τους κατοίκους της Πελοποννήσου και της Νότιας Στερεάς Ελλάδας.

Στις ακτές της Βόρειας Πελοποννήσου, από την περιοχή του Ξυλοκάστρου μέχρι και λίγο μετά το Αίγιο, ο βυθός είναι αρκετά απότομος. O υποθαλάσσιος γκρεμός ξεκινά συνήθως από τα 70 μέτρα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας και φθάνει μέχρι τα 800 μέτρα.

Τα πρανή αυτά έχουν δημιουργηθεί εδώ και χιλιάδες χρόνια- και συνεχίζουν να δημιουργούνται- επειδή οι ακτές της Βόρειας Πελοποννήσου ανυψώνονται κατά 3 με 5 χιλιοστά τον χρόνο σε σχέση με τις απέναντι ακτές της Νότιας Στερεάς Ελλάδας.

Oι επιστήμονες από το Ελληνικό Κέντρο Θαλάσσιων Ερευνών(ΕΛΚΕΘΕ) που πρόσφατα έκαναν έρευνες στη συγκεκριμένη περιοχή, διαπίστωσαν ότι με το πέρασμα του χρόνου συγκεντρώνονται στα πρανή του βυθού μεγάλες ποσότητες από λάσπη, άμμο και αποστρογγυλεμένες πέτρες, που μεταφέρονται εκεί από τα ποτάμια που απολήγουν στον Κορινθιακό Κόλπο.

Όπως λέει στα Νέα ο κ. Βασίλης Λυκούσης, διευθυντής ερευνών στο Ινστιτούτο Ωκεανογραφίας του ΕΛΚΕΘΕ, «οι μεγάλες υποθαλάσσιες κατολισθήσεις συμβαίνουν δύο ή τρεις φορές τον χρόνο».

Για αυτό άλλωστε οι επιστήμονες εκτιμούν ότι δεν είναι απίθανο κάποια στιγμή να δημιουργηθεί ένα παλιρροϊκό κύμα -τσουνάμι δηλαδή- χωρίς όμως να υπάρχει ανησυχία για τον κόσμο που κατοικεί στις παράκτιες περιοχές της Πελοποννήσου και της Στερεάς Ελλάδας. Αλλωστε η μόνη γνωστή περίπτωση στην πρόσφατη ιστορία, όπου προκλήθηκε τσουνάμι εξαιτίας των κατολισθήσεων, ήταν το 1963.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ

Ειδήσεις Σήμερα: