Έπειτα από μια άτυχη περιπλάνηση σε trendy μονοπάτια -συνθέσεις που παίζονται στα ραδιόφωνα, αλλά δεν αφήνουν τίποτε πίσω τους- η Λένα Αλκαίου επιστρέφει στο είδος που την ανέδειξε: το λαϊκό τραγούδι. Στον καινούργιο της δίσκο ερμηνεύει τρία νέα κομμάτια των Μανώλη Καραντίνη και Γιάννη Νικολάου, λέει σε νέα εκτέλεση δύο μεγάλες της επιτυχίες («Ίχνος», «Σαν θεό») και από το θησαυρό του λαϊκού επιλέγει συνθέσεις των Ξαρχάκου, Ζαμπέτα, A.Πάνου, Πλέσσα, Κατσαρού κ.ά.
Είναι λαϊκή η φωνή της Αλκαίου. Είναι βαριά, μπάσα, αλλά παράλληλα είναι και σκληρή, άκαμπτη. Αυτό σημαίνει ότι αξιοποιείται σε συγκεκριμένο ρεπερτόριο. Ο Μ.Καραντίνης έχει πιάσει την ιδιαιτερότητά της και την έχει τιθασεύσει στο «Μετά» και στους «Καλοθελητές». Η ίδια ωστόσο αφήνει απροστάτευτο τον εαυτό της, επιλέγοντας track που χρειάζονται πιο αεράτη ερμηνεία. Έτσι, πλάι σε στιγμές που η φωνή της «περνάει» («Οι αμαρτίες μου», «Κόκκινα φανάρια») υπάρχουν μικρά βατερλό, όπως η εκτέλεση του «Αποκλείεται».