
Distort Yourself – Κριτική
Τα ίχνη του Gavin Rossdale είχαν χαθεί από τη συμμετοχή του στο άλμπουμ “Golden State” (2001) των Bush. Στα χρόνια που μεσολάβησαν σχημάτισε τους Institute, με τη συμμετοχή του κιθαρίστα Chris Traynor (Helmet, Orange 9mm), του μπασίστα Cache Tolman (Rival Schools) και του ντράμερ Charlie Walker (Split Lip, Chamberlain). Ο δίσκος αυτός, που αποτελεί το […]
Τα ίχνη του Gavin Rossdale είχαν χαθεί από τη συμμετοχή του στο άλμπουμ “Golden State” (2001) των Bush. Στα χρόνια που μεσολάβησαν σχημάτισε τους Institute, με τη συμμετοχή του κιθαρίστα Chris Traynor (Helmet, Orange 9mm), του μπασίστα Cache Tolman (Rival Schools) και του ντράμερ Charlie Walker (Split Lip, Chamberlain). Ο δίσκος αυτός, που αποτελεί το ντεμπούτο τους, κινείται ανάμεσα στη βρετανική post-grunge των Bush και στο hardcore παρελθόν του Traynor, το οποίο ισχυροποιείται από τις όμοιες σκληρές καταβολές του παραγωγού Page Hamilton. Τα χαρακτηριστικά βαθιά φωνητικά του Rossdale αφηγούνται περίεργες ιστορίες που μας μεταφέρουν συχνά στο κλίμα της ταινίας “12 Monkeys” με φανταστικά σενάρια του όχι και τόσο μακρινού μέλλοντος, που στοιχειώνουν ως μη δυνάμενα να αποκλειστούν. Πρώτο σινγκλ και αντιπροσωπευτικότερο του σκληρού ύφους είναι το “Bullet-proof Skin”, ενώ το κινούμενο στο ίδιο μήκος κύματος “Boom Box” έχει ήδη ξεχωρίσει. Εξίσου καλές όμως ακούγονται και οι πιο ήρεμες στιγμές τους, με καλύτερο το τραγούδι “Ambulances”.
- Το ράλι στα ακίνητα έχει κι άλλα «καύσιμα»
- Ενέργεια: Ξανά στο κατώφλι της κρίσης του ’70; – Τα σενάρια τρόμου
- ΗΠΑ: Το μεγαλύτερο μισθολογικό χάσμα από το 2015
- Πώς θα προστατευτείτε από τις τηλεφωνικές απάτες
- Ο πληθωρισμός κυριαρχεί στην παγκόσμια οικονομία
- Το μήνυμα του Πρόεδρου της Δημοκρατίας μετά την Ανάσταση
