Νέα Υόρκη: Η μακροχρόνια έκθεση στα υποπροϊόντα της χλωρίωσης του πόσιμου νερού φαίνεται να αυξάνει τον κίνδυνο εκδήλωσης χρόνιας μυελογενούς λευχαιμίας (ΧΜΛ) αλλά και να μειώνει τον κίνδυνο της χρόνιας λεμφογενούς λευχαιμίας (ΧΛΛ), σύμφωνα με καναδική μελέτη που δημοσιεύεται στο επιστημονικό έντυπο American Journal of Epidemiology.

Ερευνητική ομάδα του Institut National de Sante Publique με επικεφαλής τον Δρ Πατρικ Λεβαλουάζ συνέκρινε 686 περιπτώσεις λευχαιμίας με 3.420 όμοια αλλά υγιή άτομα για τα οποία ήταν διαθέσιμα στοιχεία σχετικά με την ποιότητα του πόσιμου νερού που κατανάλωναν για 30 χρόνια ή και περισσότερο. Όλοι οι συμμετέχοντες ήταν Καναδοί πολίτες, ηλικίας 20 έως 74 ετών.

Η μακροχρόνια έκθεση στο υποπροϊόν της χλωρίωσης του νερού, τριαλομεθάνιο, σε επίπεδα μεγαλύτερα των 40 μg ανά λίτρο αύξανε τον κίνδυνο ΧΜΛ κατά 72%. Αντίθετα, μείωνε τον κίνδυνο ΧΛΛ κατά 40%.

Περαιτέρω ανάλυση, έδειξε μειωμένο κίνδυνο και αρκετών υποτύπων λευχαιμίας καθώς αυξανόταν η έκθεση στα υποπροϊόντα της χλωρίωσης του πόσιμου νερού.

Τα ολικά τριαλομεθάνια και το βρωμοδιχλωρομεθάνιο μπορεί να είναι ιδιαιτέρως σημαντικά στην αιτιολογία της ΧΜΛ, αλλά το πιθανό προστατευτικό όφελος των υποπροϊόντων της χλωρίωσης στην ΧΛΛ παραμένει ασαφές.

Τυχαία ή στατιστικά λάθη επιλογής μπορεί να εξηγούν μέρος των αποτελεσμάτων.

health.in.gr

Ειδήσεις Σήμερα: