Strange Geometry – Κριτική
To «Strange Geometry» -δεύτερο στούντιο άλμπουμ του τρίο Clientele από το Χαμπσάιρ (έχουν προηγηθεί η συλλογή σινγκλ «Suburban Light» το 2000 και το ντεμπούτο «Violet Hour» το 2003)- κερδίζει το ενδιαφέρον του ακροατή ήδη από το ξεκίνημα, με μια λεπτεπίλεπτη άσκηση μελαγχολικής μελωδικής pop («Since K Got Over Me») που φέρνει στο νου τις κυκλοφορίες της ετικέτας Postcard από τα 80s και της Marina από τα 90s. Η συνέχεια («[I Can’t Seem To] Make You Mine») είναι ακόμα καλύτερη, ένας λαμπρός φόρος τιμής στους ψυχεδελικούς οραματισμούς των Pearls Before Swine. Δυο τρία τραγούδια ακόμη αρκούν για να αποκαλυφθεί πλήρως το αισθητικό παζλ του άλμπουμ: έμπνευση από την pop των 60s τόσο στη σύνθεση όσο και στην παραγωγή (με άφθονη χρήση reverb), μετρημένη υποστήριξη από κουαρτέτο εγχόρδων με ενορχηστρωτή τον Louis Philippe (από τo δυναμικό της el, για όσους θυμούνται) και υιοθέτηση ενός όλο και πιο σοφιστικέ ήχου, με φιλοδοξίες όμως που έρχονται σε δεύτερη μοίρα, πίσω από την κατάκτηση προσωπικού στίγματος.
- Ειρηνικός: Αλλοι δύο νεκροί από πλήγματα των ΗΠΑ εναντίον ταχύπλοου
- Στα «Νέα Σαββατοκύριακο»: «Σιγά μη φοβηθώ!..»
- Στο… εδώλιο η Google με αντιμονοπωλιακή αγωγή
- Μελάνια Τραμπ: Οργανώνει ιδιωτική προβολή στον Λευκό Οίκο για ντοκιμαντέρ με τη ζωή της
- Νταβός: Η επιστροφή σε έναν κόσμο που αλλάζει – Απολογισμός του Politico
- Η μητέρα της 16χρονης Λόρα «σπάει» τη σιωπή της – «Είσαι η ζωή μας, δώσε μας ένα σημάδι ότι είσαι καλά»
