Το Γέλιο των Πολλών – Κριτική
Τον Θεσσαλονικιό Ντίνο Σαδίκη τον γνωρίσαμε για πρώτη φορά στα 80s ως μέλος των Εν Πλω. Οι «Μολυβένιες Ιστορίες» (1994) ήταν ένα σπουδαίο σόλο ντεμπούτο που όμως δεν κατάφερε να περάσει στο πλατύ κοινό. Με μεγάλη καθυστέρηση ο καλλιτέχνης επιστρέφει στη δισκογραφική επικαιρότητα με το δεύτερο προσωπικό του άλμπουμ. Πρόκειται για μια συλλογή 13 ηχογραφήσεων (έντεκα δικές του δημιουργίες και δύο διασκευές σε συνθέσεις του Μάρκου Βαμβακάρη και των Εν Πλω) που αναζητούν την ηχητική τους ταυτότητα κάπου ανάμεσα στο avant-rock των Velvet Underground και την ιδιότυπη τραγουδοποιία του Θανάση Παπακωνσταντίνου. Επιρροές από την παραδοσιακή ελληνική και βαλκανική μουσική, νεωτερικές ενορχηστρώσεις, ποιητικοί στίχοι και, ασφαλώς, η βιωματική ερμηνεία του Ντίνου Σαδίκη στα φωνητικά είναι λίγα μόνο από τα στοιχεία που κάνουν «Το Γέλιο των Πολλών» να ξεχωρίζει. Κορυφαία στιγμή του άλμπουμ είναι το «Και Λοιπόν Τι», μια ανατριχιαστική ωδή για τη μετάβαση σε ένα άρρητο καλλιτεχνικό και υπαρξιακό «αλλού» που δεν θα έπρεπε να λείπει από κανένα ελληνικό iPod.
- Δόγμα Τραμπ: Πρωτοφανής στρατιωτική διάσκεψη των ΗΠΑ με 34 χώρες του Δυτικού Ημισφαιρίου
- Λούλα: Ο Τραμπ προσπαθεί με το «Συμβούλιο Ειρήνης» να δημιουργήσει νέο ΟΗΕ
- Ουκρανία: Εκρήξεις και πυρκαγιές στο Κίεβο καθώς η Ρωσία εξαπολύει νέα μαζική επίθεση
- Ειρηνικός: Αλλοι δύο νεκροί από πλήγματα των ΗΠΑ εναντίον ταχύπλοου
- Στα «Νέα Σαββατοκύριακο»: «Σιγά μη φοβηθώ!..»
- Στο… εδώλιο η Google με αντιμονοπωλιακή αγωγή
