Η Μνήμη του Νερού – Κριτική

Είκοσι πέντε χρόνια φιλίας και δημιουργικής συνεργασίας είναι αποτυπωμένα σε αυτό το CD. Αποτελεί ηχογράφηση συναυλίας και περιέχει δεκατέσσερα τραγούδια του Τούρκου συνθέτη, παλαιότερα και νεότερα, με ελληνικούς στίχους της Αγαθής Δημητρούκα και του Λευτέρη Παπαδόπουλου.
Η πρώτη δισκογραφική συνάντηση της Μαρίας Φαραντούρη με τον γεννημένο στην Κωνσταντινούπολη Ομέρ Ζουλφί Λιβανελί έγινε το 1980. Ο 34χρονος τότε μουσικός και διανοούμενος ζούσε στην Ευρώπη και ανήκε στις τάξεις της μαχόμενης κουλτούρας της γείτονος χώρας. Είχε μελετήσει την παραδοσιακή μουσική της πατρίδας του, αναβιώνοντας παράλληλα παλιά λαϊκά τραγούδια της Τουρκίας. Είχε μελοποιήσει κείμενα του συμπατριώτη του ποιητή Ναζίμ Χικμέτ και είχε γράψει μουσική για ταινίες. Η πιο γνωστή σε εμάς ήταν το «Κοπάδι» των Γκιουνέι και Οκτέν. Εκείνη την περίοδο, έξι μόλις χρόνια μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο και σε καιρούς δύσκολους για την πολυθρύλητη «ελληνοτουρκική φιλία», είχε κυκλοφορήσει από την εταιρεία Minos το LP «Η Μαρία Φαραντούρη Τραγουδάει Λιβανελί» (απόδοση στίχων Λ.Παπαδόπουλος).
Στα χρόνια που ακολούθησαν οι δύο καλλιτέχνες έδωσαν δεκάδες συναυλίες στην Ελλάδα, στην Τουρκία, στην Κύπρο και σε χώρες ένθεν και ένθεν του Ατλαντικού. Η πιο πρόσφατη δόθηκε στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών από όπου προέρχεται η συγκεκριμένη ηχογράφηση. Η ευαισθησία είναι το στοιχείο που κυριαρχεί στο άλμπουμ. Μουσικοί από τέσσερις χώρες δίνουν πνοή σε μελωδίες με έντονη τη μελαγχολική διάθεση της Ανατολής, σε τραγούδια από τα οποία αναδύονται εικόνες («Έσπειρα στο Βόσπορο/μια χούφτα καραβόσπορο/Φύτρωσαν πανάκια με κουπιά…») και πλούτος συναισθημάτων.
Η Μαρία Φαραντούρη έχει προσεγγίσει και στο παρελθόν το υλικό αυτό. Ωστόσο, κάθε φορά φροντίζει να το φωτίζει, να αναδεικνύει κρυμμένες του πτυχές ή να το επανατοποθετεί με τη μεστή της ερμηνεία. Στην εν λόγω συναυλία, πλήρως εναρμονισμένη με την ευφάνταστη ενορχήστρωση του Henning Schmiedt, αφήνεται σε ένα κλίμα νωχέλειας, που άλλοτε παραπέμπει στη νοσταλγία και άλλοτε στο παράπονο. Μεταξύ άλλων ακούγονται συνθέσεις που υπήρχαν στο δίσκο του 1980 («Σαν τον μετανάστη», «Με φυτέψανε σε καμένη γη»), αλλά και το «Τραγούδι του καβαλάρη», διασκευή του γνωστού ποιήματος του Λόρκα «Cancion de Jinete».
Συμμετέχει η συμφωνική ορχήστρα του Δήμου Βόλου υπό τη διεύθυνση του Συμεών Κόγκαν
Σολίστες: Henning Schmiedt (πιάνο), Halil Karadouman (κανονάκι), Jens Naomilkat (τσέλο), Erkan Irmak (νέι), Ferhat Livaneli (κιθάρα), Daniel Topo Gioia (κρουστά), Κωνσταντίνος Κωνσταντίνου (μπάσο), Χρήστος Γκοτσίνας (ντραμς)