Ο αμοραλιστής και μισογύνης Λονδρέζος του 1966 μετακομίζει στο σύγχρονο Μανχάταν και γίνεται ένας καλόκαρδος εραστής του ποδόγυρου που παίζει με τις γυναίκες και χάνει. Η εκ νέου προσέγγιση στο θεατρικό έργο του Μπιλ Νότον έχει όλα τα χαρακτηριστικά μιας politically correct παραγωγής: «Έγκλημα», τιμωρία, ηθικό δίδαγμα. Φαίνεται όμως ότι ούτε τα μηνύματα ούτε η γοητεία του πρωταγωνιστή άγγιξαν το κοινό. Ο «Alfie» του 2004 απέτυχε εμπορικά. Η ευρωπαϊκή έκδοση διαθέτει αναμορφική εικόνα με σχεδόν κορυφαία ποιότητα (λαμπερά πλάνα, εξαιρετική ανάλυση). Η εξακάναλη μπάντα διασπείρει στο χώρο κυρίως μουσικές και τραγούδια (Μικ Τζάγκερ), ενώ στα έξτρα οι συντελεστές συζητούν για τις επεμβάσεις που έγιναν στην παλιά παραγωγή.