Τελικά ο James Murphy στον πρώτο μεγάλης διάρκειας δίσκο των LCD Soundsystem φάνηκε γενναιόδωρος και, όπως ήταν αναμενόμενο, πολυδιάστατος. Συνοδευτικός του ντεμπούτο είναι ένα δίσκος με τα μέχρι τώρα σινγκλ, που λειτουργεί αρκετά θεραπευτικά στην κάλυψη των στιγμών του κύριου μέρους της κυκλοφορίας, που υστερούν έναντι των υπόλοιπων. Πράγματι, διαπιστώνει κανείς μια σχετική ανισότητα, όχι τόσο λόγω της ύπαρξης κάποιων αδύναμων στιγμών όσο λόγω της σημαντικότητας των άλλων. Με εξέχουσες τις επιρροές του Brian Eno, των Devo και των Fall, απολαμβάνουμε μια καθόλου βεβιασμένη συνύπαρξη ηλεκτρονικών και rock ήχων ευρέως φάσματος. Το εισαγωγικό «Daft Punk Is Playing At My House» μας κερδίζει κλείνοντας το μάτι στις disco και funk ρίζες, όπως και τα υπέροχα «Yeah» και «Disco Infiltrator». Υπάρχει γερή δόση από post punk, με καλύτερη στιγμή το «Give It Up», αλλά και η καλή acid house που γνωρίσαμε με τα «Losing My Edge» και «Beat Connection».

Ειδήσεις Σήμερα: