Αρνητική εισήγηση του Αρείου Πάγου για τις συμβάσεις των στεγαστικών δανείων

27

Τη μερική αναίρεση απόφασης του Εφετείου όπου είχε κρίνει θετικά υπέρ των δανειοληπτών ορισμένους όρους συμβάσεων στεγαστικών δανείων, εισηγήθηκε στο Δ΄ Τμήμα του Αρείου Πάγου ο αρεοπαγίτης Αν.Πλατής.

Σε περίπτωση που γίνει δεκτή η εισήγηση του αρεοπαγίτη τότε οι τράπεζες θα μπορούν να επιβάλλουν τα επικαλούμενα «πέναλτι» στους δανειολήπτες που θέλουν να εξοφλήσουν τα δάνειο του πριν τον προβλεπόμενο χρόνο λήξης του (τουλάχιστον 2,5% του κεφαλαίου που καταβάλλεται πρόωρα), να μετακυλύουν στον καταναλωτή την εισφορά του Ν.128/1975, καθώς και να χρησιμοποιούν ως πλήρες αποδεικτικό μέσο τα παραστατικά των τραπεζών, έστω και αν είναι διογκωμένα με έξοδά τους, μετακυλίοντας έτσι στον δανειολήπτη την υποχρέωση να αποδείξει ότι η χρέωση ήταν μη νόμιμη.

Ειδικότερα, ο κ. Πλατής εισηγήθηκε (το μόνο θετικό για τους δανειολήπτες) να κριθεί άκυρος και καταχρηστικός ο όρος των τραπεζών που υπολογίζει τον τόκο στα στεγαστικά δάνεια με βάση ημερολογιακό έτος των 360, αντί των 365 ημερών, γιατί επιβαρύνεται ο δανειολήπτης με μεγαλύτερο ποσό από το πραγματικό.

Τα δικαστήρια μέχρι σήμερα δέχονται ότι η εισφορά του Ν.128/1975 πρέπει να καταβάλλεται από τις τράπεζες και όχι από τον δανειολήπτη, αφού ρητά ο εν λόγω νόμος αναφέρει ότι επιβαρύνει τα πιστωτικά ιδρύματα. Ο αρεοπαγίτης υποστήριξε ότι ο Ν.128/1975 ορίζει ότι οι τράπεζες είναι υπόχρεες να καταβάλλουν την εισφορά, χωρίς όμως να απαγορεύει την μετακύλισή της στους δανειολήπτες.

Ο κ. Πλατής υποστήριξε ακόμα ότι το «πέναλτι» δεν είναι αποζημίωση, αλλά είναι για αντάλλαγμα που παρέχει η τράπεζα, επιτρέποντας δηλαδή στον δανειολήπτη να εξοφλήσει πρόωρα το δάνειο του, ενώ παράλληλα ο αρεοπαγίτης δέχεται ότι η επιβάρυνση αυτή του δανειολήπτη είναι νόμιμη.

Η ΕΚΠΟΙΖΩ δια μέσου των συνηγόρων της υποστήριξε ως προς το «πέναλτι» ότι είναι αποζημίωση, όπως ρητά αναφέρεται στις δανειοληπτικές συμβάσεις. Ακόμα, η ΕΚΠΟΙΖΩ αποκρούοντας το σκέλος της εισήγησης που υποστήριξε ότι είναι νόμιμο να αποτελούν πλήρη απόδειξη του χρέους τα παραστατικά των τραπεζών, τονίζει ότι επιδεινώνεται σοβαρά η θέση του δανειολήπτη, καθώς η τράπεζα ενσωματώνει στο λογαριασμό του καταναλωτή διάφορα έξοδα (δικαστικά, κ.λπ.) για τα οποία δεν χρειάζεται να αποδεικνύει το ακριβές ύψος και την αναγκαιότητά τους.

Ως προς την εισφορά του Ν.128/1975, η ΕΚΠΟΙΖΩ υποστήριξε ότι το ποσό της επίμαχης εισφορά καταλήγει σε ειδικό λογαριασμό στην Τράπεζα της Ελλάδος, όπου στην πραγματικότητα λειτουργεί ως λογαριασμός αναδιανομής τραπεζικών κερδών στις ίδιες τις τράπεζες.

Το δικαστήριο επιφυλάχθηκε να εκδώσει την απόφασή του.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ,ΑΠΕ