Ιδού ο πιο εύληπτος δίσκος του ντουέτου από το Μπρούκλιν. Οι TMBG αυτοπεριορίζουν το ανατρεπτικό τους χιούμορ και τα συνθετικά τους άλματα, φτιάχνοντας ένα λίγο πολύ «ορθόδοξο» rock άλμπουμ, που θα μπορούσε να έρχεται από τις αρχές της περασμένης δεκαετίας. Θεωρήστε δεδομένες τις avant-garde και post punk επιρροές, με τις οποίες έχτισαν τη μουσική τους πρόταση, αλλά παράλληλα ετοιμαστείτε για ένα δίσκο με διαχρονικές αναφορές στην αμερικανική ηλεκτρική μουσική. Το ομότιτλο ντεμπούτο τους και το πολύ καλό «Lincoln» (1988) φαντάζουν μάλλον ως δυσκολότερα ακούσματα, αφού οι John Linnell και John Flansburgh έχουν αρκετές εύληπτες στιγμές και ήπιες ανακυκλούμενες μελωδίες. Δύο από τα 16 τραγούδια που είχαν περιληφθεί στο «Indestructible EP» μας είχαν προϊδεάσει, αλλά μάλλον κανείς δεν περίμενε το συγκεκριμένο αποτέλεσμα, παρά κάποιες -λίγες- άνισες στιγμές. Πανέμορφα τραγούδια όπως τα «It’s Kickin’ In» και «Damn Good Times» μπορούν να πείσουν και τους πιο επιφυλακτικούς ότι εδώ κάτι συμβαίνει ακόμη.