Άγρια Χλόη – Κριτική
Η δουλειά του Κωνσταντίνου δεν είναι ποτέ προβλέψιμη διότι είναι τόσο εύπλαστη όσο και τα συναισθήματά του. Έτσι τη νιώθαμε καταδική μας από τους Στέρεο Νόβα και εξακολουθούμε να την οικειοποιούμαστε κάθε φορά που η «Άγρια Χλόη» μοιάζει να γράφει έναν ακόμη επίλογο, που μοιραία αποκαλύπτει μια καινούργια αρχή. Δεν είμαι βέβαιος, ούτε καν με ενδιαφέρει, τι ένιωθε ο Κωνσταντίνος όταν μετέτρεπε σκέψεις του σε νότες και λέξεις. Το μόνο που ξέρω είναι τι είδα εγώ μέσα από αυτές. Και είδα πολλά, όπως τα παιχνίδια του νερού στο ταβάνι, τα κυπαρίσσια να τρέχουν πλάι μου, τον ουρανό χαμηλότερο από τις καπνοδόχους, φωτισμένο το πλαγκτόν της θάλασσας, τρούλους λευκούς σαν μέδουσες, άστρα να περνούν σαν κοπάδια ψαριών και πυγολαμπίδες να ψάχνουν την αγάπη στους τάφους. Για άλλη μια φορά το ταξίδι του Κωνσταντίνου μάς φέρνει ανάμεσα σε εκείνους που δεν γνωρίσαμε ποτέ, αναδεικνύοντας πολύτιμη την πραγματικότητα, επειδή ακριβώς της έχει αναθέσει δευτερεύοντα ρόλο.
- Σε κλίμα οδύνης η κηδεία του λιμενικού στο Άστρος – Η Βουλή «υιοθετεί» το παιδί του
- LIVE: Ελλάδα – Ουγγαρία
- Γροιλανδία: ΝΑΤΟ-Δανία συμφωνούν να ενισχύσουν την ασφάλεια στο νησί – Στο Νούουκ η πρωθυπουργός Φρέντερικσεν
- Μετά τις εκλογές στην Ουγκάντα: 30 νεκροί, 2.000 συλληφθέντες και ανησυχία του ΟΗΕ
- Τζολάκης στη FIFPRO: «Το να έχεις γνώσεις και εκπαίδευση είναι κάτι που θα σε βοηθήσει σε όλη σου τη ζωή»
- Διπλασιάστηκαν από το 2022 οι συγκρούσεις που συνδέονται με το νερό
