Flower power στη μεσαιωνική Ιταλία. Ο φανατικός καθολικός και αγαπημένος του Βατικανού σκηνοθέτης αναπαριστά τα νεανικά χρόνια του αγίου Φραγκίσκου της Ασίζης, επιχειρώντας παράλληλα να παντρέψει τις ιδέες του “φτωχούλη του Θεού” -κατά τον Καζαντζάκη- με το κίνημα των χίπις. Το αποτέλεσμα είναι κάτω του μετρίου. Οι εικόνες διαδέχονται η μια την άλλη, οι ηθοποιοί λένε λόγια (αγνώριστος ο Αλεκ Γκίνες στο ρόλο του πάπα Ινοκέντιου), αλλά τίποτα δεν συμβαίνει. Ακόμα και τα τραγούδια του Ντόνοβαν δεν είναι ό,τι καλύτερο, με αποτέλεσμα να μην κυκλοφορήσει soundtrack από το φιλμ. Αδιάφορη είναι και η ευρωπαϊκή έκδοση. Αναμορφική εικόνα (αρκετά καλή ποιότητα), μονοφωνικός ήχος και καθόλου έξτρα.

Ειδήσεις Σήμερα: