Αν μπορείτε να φανταστείτε τις Marine Girls να τραγουδούν με αφοσίωση τη folk του Nick Drake και των Incredible String Band, τότε έχετε μια αρκετά ρεαλιστική εικόνα για τον ήχο των The Children’s Hour από το Σικάγο. Μη βιαστείτε όμως να θεωρήσετε το αποτέλεσμα το ίδιο μαγικό με τις αναφορές του. To ντουέτο των Andy Bar και Josephine Foster γοήτευσε όχι μόνο τον Billy Corgan (Zwan), αλλά και το Βρετανό dj John Peel. Δεδομένης της αγάπης των αγγλόφωνων λαών για την παραδοσιακή τους μουσική, θεωρώ ότι η έλξη δεν οφείλεται τόσο στην ανάλογη των Cat Power και Beth Orton folk-pop πρόταση όσο στη γεμάτη ζωντάνια παρουσία της Josephine. Και αυτό διότι με τα φωνητικά της που διαδραματίζουν κεντρικό ρόλο μιμείται ευθέως -αν και χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία- την Tracey Thorn, σε όμορφες, αλλά ως επί το πλείστον επίπεδες και ελάχιστα διαφοροποιημένες μεταξύ τους συνθέσεις. Τα «Nearby Room» και «Special King» προσθέτουν χρώμα σε έναν αξιοπρεπή μεν δίσκο, ο οποίος όμως συχνά ακούγεται προβλέψιμος.

Ειδήσεις Σήμερα: