Το -μεσήλικο πλέον- rock πρέπει να μάθει να ζει με πανταχού παρούσες τις αναφορές στις ημέρες και στα έργα της νιότης του. Είτε ως μνήμη είτε ως έμπνευση είτε ως αντίπαλον δέος, τα “κλασικά” τραγούδια, τα άλμπουμ, τα πρόσωπα και τα ιδανικά του χθες όλο και περισσότερο θα μπλέκονται μέσα στους ήχους και στα οράματα κάθε νέας δουλειάς, κάνοντας το απολύτως καινούργιο όλο και πιο σπάνιο (θα λέγαμε ήδη ανέφικτο, αν δεν υπήρχαν οι δυνατότητες που δίνει και θα δίνει η τεχνολογία αιχμής).
Η μουσική των Coral είναι ένα χωνευτήρι ήχων και ερμηνειών των 60s (Love και καλιφορνέζικη ψυχεδέλεια εν γένει, Band, Pretty Things, merseybeat) και, κυρίως, της μετά-το-punk ηλεκτρικής μουσικής άνθησης (Jam, Icicle Works, Julian Cope, Echo and The Bunnymen). Στο δεύτερο άλμπουμ τους οι έξι εικοσάχρονοι Βρετανοί δείχνουν ότι έχουν μια πολύ ενδιαφέρουσα συλλογή δίσκων, καλές συνθετικές ιδέες και επαρκές ερμηνευτικό υπόβαθρο. Ένα “οπλοστάσιο” που στο μέλλον μπορεί να τους οδηγήσει τόσο στη δόξα όσο και στη λήθη. Ίδωμεν.

Ειδήσεις Σήμερα: