Δεκαπέντε παράνομους όρους στα στεγαστικά δάνεια διαπιστώνει το Εφετείο

43

Δεκαπέντε παράνομους όρους, που οδηγούν σε αυθαίρετες χρεώσεις, αδιαφάνεια και υπονόμευση των δικαιωμάτων των καταναλωτών που λαμβάνουν στεγαστικά δάνεια, διαπιστώνει απόφαση του Εφετείου Αθηνών, έπειτα από συλλογική αγωγή που κατέθεσε η ΕΚΠΟΙΖΩ.

Συγκεκριμένα, με την υπ αριθμ. 5253/2003 απόφαση του Εφετείου Αθηνών επιβεβαιώνεται η ορθότητα της πρωτόδικης απόφασης και κρίνονται παράνομοι και καταχρηστικοί οι ακόλουθοι όροι και πρακτικές:

– Η είσπραξη από την τράπεζα για τη χορήγηση του δανείου εξόδων χρηματοδότησης, ύψους 1% επί του ποσού του δανείου.
– Η είσπραξη εξόδων φακέλου.
– Η καταβολή της εισφοράς του νόμου 128/75 από τον δανειολήπτη και όχι από την τράπεζα.
– Η αξίωση της τράπεζας, σε περίπτωση πρόωρης εξόφλησης δανείου, να καταβάλει ο δανειολήπτης ποσό ύψους 2,5% επί του ποσού που αφορά η πρόωρη προεξόφληση, σε δάνεια με κυμαινόμενο επιτόκιο.
– Η δυνατότητα της τράπεζας να προσαρμόζει μονομερώς το επιτόκιο στα δάνεια με κυμαινόμενο επιτόκιο, δίχως η προσαρμογή αυτή να είναι σε συνάρτηση με κάποιο εύλογο κριτήριο (π.χ. το διατραπεζικό επιτόκιο euribor, επιτόκιο ΕΚΤ) ή να αξιώνει την επιστροφή του δανείου εάν ο λήπτης του δανείου δεν αποδεχθεί την προσαρμογή.
– Η δυνατότητα της τράπεζας να καταχωρεί στο λογαριασμό, του οποίου το απόσπασμα θεωρείται στα δικαστήρια πλήρη απόδειξη, και τα έξοδα που κάνει η τράπεζα εξαιτίας του δανείου (δικαστικά και άλλα).
– Η δυνατότητα της τράπεζας να καταγγέλλει τη σύμβαση σε περίπτωση καθυστέρησης πληρωμής οποιασδήποτε δόσης.
– Η εκχώρηση από τον δανειολήπτη των μισθωμάτων του ακινήτου στην τράπεζα προς πρόσθετη διασφάλισή της.
– Η επιφύλαξη της δυνατότητας είσπραξης από την τράπεζα προμήθειας κατά τη διάρκεια του δανείου.

Καταχρηστικοί κρίνονται ακόμη έξι όροι που υποχρεώνουν το πρόσωπο που υπογράφει ως εγγυητής τη σύμβαση δανείου να παραιτηθεί από τα δικαιώματα και τις ενστάσεις του (άρθρα 862 – 868 του Αστικού Κώδικα), όπως ιδίως:

– Να μην ελευθερώνεται ο εγγυητής εάν η τράπεζα από δικό της πταίσμα δεν μπόρεσε να ικανοποιηθεί από τον δανειολήπτη ή αν η τράπεζα παραιτήθηκε από άλλες ασφάλειες που υπήρχαν για το δάνειο.
– Να διαιωνίζεται η ευθύνη του εγγυητή ακόμα και όταν η τράπεζα δεν επιδιώκει σε ορισμένες προθεσμίες δικαστικά την ικανοποίησή της από τον δανειολήπτη, μολονότι η οφειλή του δανειολήπτη είναι ληξιπρόθεσμη.

Η αγωγή της ΕΚΠΟΙΖΩ στρεφόταν κατά της Εμπορικής Τράπεζας. Ωστόσο, η απόφαση ισχύει για όλες τις τράπεζες, καθώς μάλιστα όλες σχεδόν χρησιμοποιούν τους παραπάνω όρους.

Όπως ρητά αναφέρει το Εφετείο Αθηνών σε αυτή, «η απόφαση παράγει τα αποτελέσματά της έναντι πάντων και αν δεν ήταν διάδικοι και, επομένως, όσα αυτή καθορίζει όσα ισχύουν και για τις άλλες τράπεζες».

Η απόφαση, ως τελεσίδικη, είναι άμεσα εκτελεστή. Κάθε τράπεζα οφείλει από τη στιγμή που η ΕΚΠΟΙΖΩ θα επιδώσει σε αυτήν την απόφαση να πειθαρχήσει. Διαφορετικά, η απόφαση προβλέπει χρηματική ποινή ύψους 3.000 ευρώ για κάθε παραβίασή της.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ,ΑΠΕ