Η πιο διάσημη ταινία του Μάικλ Τσιμίνο -βραβευμένη με πέντε Όσκαρ- έχει θέμα τις επιπτώσεις του πολέμου του Βιετνάμ σε μια παρέα νεαρών Αμερικανών που ζουν σε τροχόσπιτα, διασκεδάζουν κυνηγώντας ελάφια, μεθάνε στις τοπικές μπυραρίες και αναπνέουν τον αέρα από τις γύρω τσιμινιέρες. Ο Μάικλ, ο Στίβεν και ο Νικ εργάζονται στα χαλυβουργεία της Πενσιλβάνια. Καλούνται να υπηρετήσουν στο Βιετνάμ. Εκεί πέφτουν στα χέρια του εχθρού. Δραπετεύουν και οι δρόμοι τους χωρίζουν. Όταν βρεθούν ξανά με τη λήξη του πολέμου, κανένας τους δεν θα είναι πλέον ίδιος. Ο «Ελαφοκυνηγός» χωρίζεται σε τρεις ενότητες, όσες και οι ώρες που διαρκεί. Την πρώτη ώρα, με την ευκαιρία του γάμου του Στίβεν, παρακολουθούμε με κάθε λεπτομέρεια μια μίζερη ζωή σε εργατούπολη, στην οποία κατοικούν κυρίως μετανάστες. Το δεύτερο μέρος διαδραματίζεται στο Βιετνάμ. Οι τρεις φίλοι βρίσκονται σε κλουβί βουτηγμένο στα νερά ενός ποταμού, μαζί με άλλους αιχμαλώτους. Οι Βιετκόνγκ τους ανασύρουν έναν-έναν και τους αναγκάζουν να παίξουν ρώσικη ρουλέτα. Το πιστόλι στον κρόταφο με μια μόνο σφαίρα. Οι πιθανότητες να σκοτωθούν, μία προς πέντε. Η ίδια σκηνή επαναλαμβάνεται ξανά και ξανά. Είναι το κορυφαίο σημείο του δράματος. Το κλειδί που οδηγεί στο τρίτο και τελευταίο μέρος: στην προσωπική κόλαση των τριών ηρώων. Στο τελευταίο πλάνο οι επιζήσαντες πίνουν στην υγειά εκείνου που χάθηκε και στη δόξα των ΗΠΑ. Κάτι ανάλογο συνέβη και πρόσφατα στον πόλεμο με το Ιράκ. Μητέρες μεταναστών δήλωναν υπερήφανες ότι τα παιδιά τους σκοτώθηκαν «για την πατρίδα». Η ψηφιακή μεταφορά του έργου ακολουθεί τη λογική της Canal Plus. Η εικόνα (σε μακρόστενο letterbox) διαθέτει καλή ανάλυση, αλλά προβληματίζει ως προς την προσαρμογή σε οθόνη 16:9. Η μπάντα έχει υποστεί μια υποτυπώδη επεξεργασία ώστε να φέρεται ως 5.1. Όμως η εντύπωση περιβάλλοντος χώρου δεν είναι πάντα καλή, ενώ ως προς τη χροιά ο ήχος ακούγεται τραχύς.

Ειδήσεις Σήμερα: